Novel & Cerita Don't Mind Me In Tagalog

Ngumiti naman ako sa kaniya nang mapang-asar. "Yes, it means Dyosa in tagalog, kung hindi mo pa rin naintindihan." Sagot ko at bumaling na kay Reigan. Ang boring makipag-usap kay Sabrina. Weak ma-mlastik, play victim pa sa harap ni Reigan. Halata namang nagpapansin siya sa tatay ng baby ko. "Pasok na, magpapahangin lang ako rito sa labas." Napaayos naman siya at sinulyapan pa 'ko bago pumasok.

Tumango ito. " Yes, you need it badly my friend para ma clear iyang mind mo. At para hindi ka na advance kung mag-isip." " No, I will just stay here. Don't worry mamaya lang ay magiging okay na ako." Ngumiti siya ng tipid rito pagkatapos.

Dali dali kong sinagot ang tawag. "Missing me already?" saad ko agad. I have to keep my cool. Kahit naman gustung gusto ko na siyang mapasa akin ulit ay ayoko pa rin naman na magmukhang baliw na aso na habol nang habol sa kanya. "Ang kapal. Just so you know, walang nakaka miss sa iyo. Wala ngang naghahanap sa iyo rito kahit na nawala ka na lang bigla---"

Mahahalata ang inis sa aking boses "I'm sorry. May lakad kasi ako kaya hindi tayo nagkita," hinging-paumanhin nito at dinampian ako ng munting halik sa balikat. Nag-init kaagad ang aking pakiramdam kahit pa may manipis na telang nakapagitan sa aming balat. Napapikit ako at hinahabol ang hininga. Bago ko pa siya masumbatan ay unti-unti na niyang hinubad ang aking saplot at nagpa-ubaya naman ako.

"Halika na." "Don't care about me 'cause I'm used to not being cared by everybody." Umiling siya. "God cares for you." "May favor ako." "Ano?" "Huwag ka munang lalabas dito hangga't hindi ako nakakabalik." "Ano ba kasing gagawin mo?" "Basta." "Sige. Hihintayin kita."

So, sinasabi niya bang pabigat ako? "Kesyo lalaki ka at babae ako!, sa tingin mo ba gawaen din yan ng taong may asawa na?, kesyo gusto mo sakin or hindi, sa tingin mo magandang tignan?. Nakikita mo ang mali ko but you didn't see what's wrong with you !"- hindi ito nakaimik. "If you dont mind, please excuse me"- naglakad naku papaakyat ng hagdan, habang nag pupunas ng luha.

Saan nanggaling ‘yon? “Don’t mind them.” bulong naman sa akin ni Marcus. “Focus ka lang sa goal natin.” Don’t mind them? Eh kung ano-anong pinagchichicmisan nila tungkol sa akin na hindi naman totoo. Humanda kayong lahat sa akin mamaya!

SInadyang diinin ang sugat ko. "Behave naman talaga ako! Hindi naman ako mapapaaway kung walang mangaaway sa akin. Hindi naman ako masasaktan kung walang mananakit sa akin. Hindi naman ako mapapahamak kung walang taong gustong gawan ako ng masama." As I utter those words, memories flood in my mind and vivid images of people visit my mind. Mga alaalang ayaw kong balikan, at mga taong ayoko ng maalala pa.

"Susuntukin na talaga kita!" "Go! It's alright. Like Dhen said "Yung ang mga nakikita namin, the rest it depends upon you.", which means, ang nakakaalam ng tunay na nararamdaman is ako, the one who's talking to you right now. Ako 'yon at ngayon sure na ako. . . . I like you." Natahimik siya then tinalikuran niya ako, "Sorry, I don't like you."

“Katanaya I'm sorry” “I'm sorry Katanaya, hindi ko ginusto na magustuhan mo ako, I mean hindi ko ginusto na ma-misinterpret mo ang mga care ko sa'yo” Napatigil ako sa pag-iyak at napatingin sa kaniya “A-anong ibig mong sabihin?”