Don't Mind Tagalog Novels & Stories

May nakita akong isang note, kinuha ko 'yon at binasa. Good morning! Eat your breakfast before you go to work. Ily. Natigil ang pagbasa ko sa 'Ily' na nakalagay. Anong meaning nito? I love you? I like you? Napanguso ako dahil umaasa na naman ako.

Bakit hindi niya sinabi sa 'kin? "Beth? Hello?" Nabalik ako sa ulirat nang muli siyang magsalita. Humugot ako ng malalim na hininga at pilit na ngumiti. "Pakisabi na lang... mag-iingat siya." "Ano?! Beth, hindi mo lang ba siya pupuntahan? O kaya pipigilan? Beth, uulitin ko, ha. Aalis na siya! At hindi na siya babalik dito sa Pilipinas! Doon na sila titira ng pamilya niya."

masayang sabi niya. I don't know what to say. My heart.. Natawa ulit yung matanda. "Kunin niyo akong ninong ah? I will gladly say yes," nakangiting sabi nong matanda. Napabuntong hininga ako at hinila patayo si Lexus. Baka mamaya may kung ano pa siyang masabi.

" So it's gihigugma tika...I love you...Wait, don't tell me the meaning of it was what he wanted to hear... He messed my hair up, ruffling it. "Remember, although ang mga bisaya ay nakakapagtagalog, not all of them can.so either mag english or bisaya ka. Bear that in mind." He reminded me. "You have to be understanding and use common sense." Tumango ako. "Got it!" Samal here we go! **** Eion sighed. "Come on out, don't bother to hide." Silence. Standing beside me, Eion sighed. "Alam kong andun kayo. You have been following us for a while now."

Pareho silang marunong kumain mag-isa kaya naman hindi na ako masyadong namomroblema pagdating sa pagpapakain. "Opo," sabay na sagot nila sa slang na Tagalog. Natigilan ako ng ilang segundo sa pagta-Tagalog nila. Simula nang lumaki ang kambal at natutong magsalita, kailanman ay hindi ko sila narining ng gano'n. Kahit pa paminsan-minsan ko silang kinakausap sa Tagalog na lenggwahe ay panay ang Ingles nila sa akin. Kaya naman hindi ko maiwasan na magulat, idagdag na rin ang bigla kong pagkaalala sa isang tao.

Napakaganda ng bansang ito at madalas na dinadayo ng mga turista ngunit napaka dilikado din kung tutuusin. "Bakit ka ba nangingialam ng buhay ng iba? Mind your own and don't bother me!" mataray na sagot nito sa kan'ya na ikinamangha n'ya dahil nagsasalita ito ng tagalog. "So! You are a Filipino, huh!" s'ya rito ngunit inirapan lamang s'ya ito at s******p ng juice na nasa harapan nito. Hindi n'ya maintindihan ang kan'yang sarili ngunit may pakiramdam s'ya na parang ayaw n'yang umalis sa harapan ng batang babae.

Bakit siya mawawala ng ganoong katagal? I don't want him to leave! He sighed while looking at me. Tumango siya na parang alam niya ang nasa isip ko. "I know, mi amore. I don't want to leave you too. But we have to settle things first," halos hangin na lamang na lumabas sa kaniyang bibig ang mga salitang iyon. Hindi ko maintindihan ang sinasabi niya. "A-Anong...? W-What d-do y-you m-mean?"

Kung bulol s'ya minsan sa tagalog ay mas lalo na ito. "Braxx stop it! What's wrong with you son? He is your tito Red, ninong s'ya ng lahat ng mga bata dito sa village at hindi pwede na binabastos mo s'ya ng ganon. Say sorry to him!" saway ni Atara sa batang lalaki at inutosan ito na humingi ng paumanhin sa kan'ya.

seryosong sagot ng lalaki sa harap ko. Pinilit kong maintindihan ang mga nakasulat sa papel, ngunit ilang salita lamang doon ang naintindihan ko. Sumasakit ang ulo ko na basahin iyon ng buo. Hindi naman kasi ako nakapagaral, at hindi ko masyadong maintindihan ang mga nakalagay doon na nakasulat sa Ingles; hindi ako nakatapos ng highschool dahil maaga akong sumabak sa kung ano-anong trabaho para lang may makain ang mga kapatid ko.

Tanong ulit ne'to. "Sino naman ang nandon at kasama? Remember? Business meeting nga diba? Business is business!" kainis tong babae nato minsan. Ang kulit! "Duh! Huwag ka nga d'yan! E'sino pa ba? E'di si Mary Jane Ocampo? Duh! Hindi malabong kasama yun kasi diba Business rin kurso nun at freshly Graduate yun. Isasama talaga yun ng tatay nya!" Nanggigigil na paliwanag nya saakin.