Don't Mind Tagalog Novels & Stories

Mukhang excited ito dahil after ng tawag ay may mga follow up text messages pa. Batangas ang destinasyon ng dalawa. Pero bago pa man ay ihaharap daw muna s'ya sa mga magulang nito kaya kinakabahan ang dalaga. Kahit pa kilala n'ya ang mga ito lalo na ang ninang Atalia n'ya ay hindi parin maiwasan ng dalaga na mangamba dahil ipapakilala s'ya ngayon bilang nobya.

“Hayop ka! Abogado ako baka nakakalimutan mo!” “Abogago kamo! Silangan lang hindi alam! Sumunod ka sakin!” nauna na siyang maglakad. He took the east part. Oo nga pala. Alam ko naman ang East e, nakalimutan ko lang ang tagalog. Sana kasi in-english na ni Grace nang hindi ako nalito.

Pag-angat ko ng tingin, nakita kong tumango ang karamihan. "Hey!" Sumingit ang isang teenager na nanonood sa akin. "Kapag ba na-in love ka sa mahirap ay hihiwalayan mo rin katulad ng ginawa ni CEO sa mama mo?" Hindi siya reporter katulad ng iba kaya masyadong bastos ang boses. I want to say 'yes' to her answer pero pinigil ko lang ang sarili ko dahil isang salita ko lang ay makakaabot na ito sa libo-libong mga tao.

"Umuwi ka na rin." Nginitian niya ito. "Don't worry. Uuwi na rin ako maya-maya lang." Roniel just shrugged and said, "Okay", saka ito muling nagpaalam sa kanya at tuluyan ng umalis at lumabas na ng club.

"Paulo Santiago pushed for a 'lifestyle-first' approach. Akala niya, kapag puro models sa mamahaling damit ang ipapakita, kusang susunod ang kita." Napatitig ako sa seryosong mukha ni Dante. Ito kasi ang unang beses na narinig ko siyang magsalita ng Tagalog. Kahit fluent siya sa English, kayang-kaya niya pa ding magsalita ng tuwid na Tagalog nang hindi bumabaluktot ang pronunciation niya ng mga salita. Nang tumingin siya sa akin ay kaagad akong nag-iwas ng tingin.

Sabi niya sa akin. Hala siya, Halatang seryoso ang gagi. Tapos yung 'I love you' niya walang can. Tapos panis! I can revive you daw ack! HAHAHAHA. Kaya kitang buhayin sa tagalog HAHAHA. Pak na pak at may dating Yawa.

"Sorry, pero ang kailangan namin ay laro at hindi babae, kaya umalis ka na bago ka pa namin gawing pulutan este bugbugin." Inis namang umalis si Mindy, iniwan nya pa yong pagka-in nya dito sa table namin. "Shàngdì! Wǒ zhēn de bù xǐhuān fl mèi de nǚrén." (God! I really don't like flirty woman.) Same, ayoko din sa mga malalanding babae. "Bakit ba lahat nalang ng babae ay malandi?" "Abay ewan namin, ba't kami tinatanong mo ungas ka! Anong tingin mo sa'min babae?!"

Doon ko lang napansin na ansakit sa balat ng init kaya pala sila naka long sleeves "Englishera pala iyan Karyo , halatang Mayaman at naligaw lang dito, mga Taga Manila " Nagtawanan sila , teka Anong meron hindi ba nila alam na naiintindihan ko sila .Napangiti ako ng awkward dahil wala ako sa mood para magalit "Sorry po pero nakakapag Tagalog naman po ako " bigla akong nahiya nang Ngumiti ang Manong na halos katabi ko na

Ysla “Anong ibig mong sabihin? Hindi ko ma-gets,” litong-lito kong tugon habang napapakunot ang noo. “Wala naman sigurong masama kung maging tauhan niya ang mga magulang ko. Magkapatid sila ng nanay ko at natural lang kung magtutulungan sila, ‘di ba?”

My heart is aching. I never knew I would experience this kind of pain. As if I lost something inside me. Hindi ko makakalimutan ang araw na ito. I lost my love and myself at the same time. ----------------------------------------------------------------------------------------------------