Don't Touch Novels & Stories

"I just want to touch it… to feel it!" "You can do that anytime, but not now, Zyska." "Why?" His gray eyes were burning with desire and lust. "Because you're still hurt!" "Hahawakan ko lang naman—" "Zyska! Please baby, I'm really having a hard time right now! You can't touch it next time, not like this when you're still in pain. Let me clean you for now." Humaba lalo ang nguso ko. "Love…"

"You better not do something weird while I'm asleep." Natawa ang binata saka nagsimula ng magdrive. "I will not touch you until you give me permission." She laughed mockingly. "I will never give you permission to touch me." He smirked at her. "You better not say something that you'll end up eating in the future." "I will never give you permission to touch me," she reiterated. He laughed lowly. "Alright, if you say so."

“I’ve been looking for you everywhere. Gusto ka rin makausap ng family mo.” Iniabot niya ang kamay niya para hawakan ako, pero mabilis akong umiwas. Hindi ko kayang maramdaman ang kamay niya sa balat ko. Hindi matapos ang lahat ng nalaman ko. Hindi matapos ang napakaraming kasinungalingan. “Don’t,” malamig kong sabi. “Don’t touch me.” Agad siyang napaatras. Nakita ko kung paano bumagsak ang ekspresyon sa mukha niya.

“I don’t owe you anything. Binabawi ko lang kung ano ang meron sa akin.” “Kung anuman iyang masamang binabalak mo, sisiguraduhin kong hindi matutupad iyon!” Inangat niya ang kamay at bago tumama ang kamay niya sa pisngi nito ay pinigilan nito. Nilibing nito ang kuku sa palapulsuhan niya sanhi ng pagkirot ng mukha niya. “Don’t ever touch me,” bulong nito, pero nakakamatay ang tono.”You don’t have the right.”

pagtitiyak nito sabay gumuhit ng krus sa leeg saka iniangat ang palad sa ere. Pinaningkitan niya lang ito ng mata, nanatiling hindi kumbinsido. "Promise, Ellie! No touching!" Depensibong itinaas nito ang dalawang kamay senyas bilang pagpapangako. "And... we, best friend should not touch each other. You already know that, right?" "Yeah, right." sarkastikong tugon niya, hindi na naiwasang ang pag-ismid.

"P-paano kung magkaroon ako ng anxiety attack dahil sa lapit mo s-sa 'kin," "I won't touch you from waist to down below," anito na parang sigurado sa sinasabi. “You can already tolerate me touching your upper body so you'll be fine." Napalunok siya ulit saka hindi na umimik. Para siyang kasing tigas ng semento habang nakahiga sa tabi ni Dane. Hindi siya gumagalaw at parang sasabog ang dibdib niya sa kaba.

Tahimik niyang pinag-aaralan ang robot. Napansin niya ang maliit na karatula. “DO NOT TOUCH.” Bigla ring lumapit si Lele. “Ang ganda!” Iniabot nito ang kamay para hawakan ang robot. Agad siyang pinigilan ni Noel. “Bawal hawakan.” “Bakit?” “May sign. Bawal hawakan. Display lang.” Hindi pinansin ni Lele ang sinabi niya.

I am certain that someone has been touching me— my body, to be precise. May pakiramdam na ako kung sino iyon. Gusto ko ring ipaalam sa kanya na gising ako at hindi ko nagugustuhan ang ginagawa niya just so he could stop but... it seems like my body has its own brain as of this moment. Gustuhin ko man ay hindi pa rin ako gumalaw. Sa madaling salita ay nagtulug tulugan ako. Those seductive touches continue. Mula sa braso ko... sa hita... at pababa pa.

Ang hindi mabasang mata ng lalaki pilit tinatagpo ang kaniya. Siya naman, hindi na stable ang paghinga. Nagpapatagalan ba sila ng pagtitig? Bawal kumurap game? Kung gano’n, suko na siya! Dumaan siya sa gilid para makatakas sa bisig ng lalaki. Tumikhim siya bago magsalita. “No physical contact is allowed. Bawal holding hands, hugs, kisses, o kung ano pa man.”

Baka Kasi malate Tayo sa mga taping mo para sa isang teleserye mo. Ammie... Sana makinig ka Kung alam mong nasasaktan ka na Ng lalaking iyon. Hayaan mo na siya para Hindi kana niya masaktan pa. Huwag mong hayaan gaguhin ka Ng lalaking iyon Saad pa ni charm. Sige Charm...sagot ko Sige na.... matulog na Tayo at baka tanghaliin Tayo sa trabaho natin.