Elehiya Para Sa Magulang Mga Nobela at Kwento

Mayamaya ay tinawag na rin silang mga magulang para sa start ng activities. Nate was reluctant to join. At wala rin namang pumipilit dito. Who would want to pressure Nate Sarmiento to join parlor games? Well, maliban syempre kay Elisha na siya lang namang hindi tinatanggihan ni Nate.

Si Eli, ang kapatid ni Jeremiah na kanina pa tahimik na nakikinig sa isang tabi habang pinapanood ang mga nakataling espiya, ay humakbang papalapit sa aming tabi . Seryoso ang kanyang mukha, at ang kanyang mga mata ay may kakaibang talas na bihirang makita sa kanya. Humarap siya sa kanyang kapatid na si Jeremiah. "Jeremiah, sa tingin ko... ito na ang tamang oras para tanggapin natin ang katotohanan," panimula ni Eli, ang kanyang boses ay malalim at may dalang pait. "Hindi siguro tama na ipinaubaya natin noon ang pamamalakad ng buong negosyo ng ating maternal family sa mga magulang ni Ephraim."

“Number 2, hindi tayo magkakaanak. It means we will use protection.” “Bakit? Hindi mo ba gustong magkaroon ng anak?” “Gusto, hindi lang ngayon at hindi sa’yo. Naglalaro lamang tayo, hindi ba?” Tagos hanggang buto ang sakit ng sinabi ni Elijah. Ngunit ayaw niyang takutin sa responsibilidad ang binata. “Oo naman, kahit ako hindi pa din handang maging isang ina. May tamang panahon para sa lahat ng bagay,” aniyang pilit itinatago ang pagkadismaya.

Tumalikod ang mag asawa. “Nauubos ang oras. Kung gusto mong mailigtas ang anak namin ay magpasya ka na. Kung talagang mahal mo siya at gusto siyang mabuhay ay wag ka na magsayang ng oras at pumili na.” Naiwan siyang luhaan habang kuyom ang kamao, puno ng hinanakit at galit, paano ito nagawa ng magulang ni Elijah sa sariling anak?

"Mami-meet ko rin kaya ang parents niya? A-At ano kaya ang masasabi nila tungkol sa amin ni Eli? Will they agree with our relationship?" Ang dami kong tanong. Sa totoo lang, ang dami ko ring pangamba. Sana naman ay maging pabor sa aming dalawa ang mga magulang niya, para kahit papaano ay hindi na madagdagan ang mga iniisip namin ni Elijah. Ayoko talagang mag-isip ng kung ano ang maaaring mangyari sa hinaharap—iniiwasan ko dahil pakiramdam ko, masisira lang no'n ang relasyon namin ngayon. Pero kasi, hindi rin naman pwedeng ipagsawalang-bahala ang mga maaaring maging problema.

Niyakap siya ng kaniyang mga magulang nang kay higpit at nakatanggap ng halik sa noo mula sa kaniyang daddy at halik sa pisngi naman sa kaniyang mommy. Matapos ang batian, excited na ang lahat na matanggap ang kanilang mga regalo. Si Elyana ang nagtawag sa kanila isa-isa. Inuna na ang kanilang mga kasama sa bahay gaya ng nais ng mga magulang niya. Hindi niya muna pinabuksan para sabay-sabay nilang makita. Nang hawak na ng lahat ang kani-kanilang mga kahon na pa-pareho ang sukat, binigyan na niya sila ng go signal.

Hindi hawak ni Keisha ang puso at isipan ng mga tao lalo na mga lalaki na susubok na pumasok sa buhay ng anak niya, dahil alam naman nya sa sarili nya na hindi maaaring hindi masaktan ang anak nya, pero sisiguraduhin nya na sisiyasatin at tatanggapin ng buong buong ang lalaking mamahalin ng anak nya at hindi sya tututol. Hawak-hawak ang mga kamay ng pamilyang Eleazar. Sa simbahan, hindi lang kanilang mga katawan ang naroroon, kundi ang kanilang mga puso at isipan din. Handang-handang buksan ang mga ito sa mga aral ng espiritwalidad, sa mga mensahe ng pag-asa at pag-ibig. Ang bawat salita ng pari ay parang himig na dumaraan sa kanilang mga tainga at tumatagos sa kanilang mga puso.

Pati akademya niya ay ginalingan niya para sa kanilang kinabukasan. He is doing all of this for their future. Para sa kanyang Mama. Sa Papa niya. At lalo na sa mahal niyang si Elise. Hindi man lang niya hinanap ang tunay niyang mga magulang. Masaya na siya sa piling nila. Pero bakit ngayon, tinawag pa siyang ahas?

Ipinatong ng propesor ang application form sa mesa. “I came for this.” Sumulyap ang counselor kay Ysa. May tagapagsalba pala. Ngunit nanatili itong maingat. “Professor Elijah, hindi sa ayaw kong magbigay ng konsiderasyon. Pero mahigpit ang utos ng pamunuan. Kailangan talaga ng pirma ng magulang.” Mariing nagsalita si Elijah. “I am her parent.” Nanlaki ang mata ng counselor.

“Ma, nandito na si papa. ‘Wag ka po mag-alala, paniguradong magsasaya kami buong araw.” Upang protektahan ang ama nito at upang makasama si Elijah, nagawang magsinungaling sa kaniya ni Eliza sa kauna-unahang pagkakataon. Pinanghawakan nito na hindi siya paaasahin ng kaniyang ama at tutuparin nito ang pangako nito sa kaniya.