Eminence Of The Shadow Novels & Stories

Dugo ang kapalit. Pagkatapos kong tiyakin na ligtas na sina Kara at ang mga bata sa mansyon, agad akong nagtungo sa itinatagong kwarto sa ilalim ng wine cellar. Doon nakaimbak ang mga gamit ko bilang lider ng Shadow Syndicate—mga baril, encrypted phone, mga dokumento, at siyempre, ang itim na coat na sumasagisag ng kapangyarihan ko sa mundo sa dilim. Isinuot ko ito. Wala akong balak patagalin pa ang laro ni Andrade.

Naniguro pa ito sa kanyang ama sa pag alis niya. ''Leandro ang anak mo sigurado ka ba na pababayaan mo siyang lumayo?'' Naiiyak na nakayakap ito sa kanya habang nakatingin sa kanyang ama. "Minerva, paano matututo ang anak mo kung laging naka alalay tayo? lalong hihina ang loob niya kong lagi mo siyang iiyakan sa tuwing malalayo.'' Kahit isang negosyante ang kanyang ama ay ganun kalakas ang loob nito pagdating sa kanilang kuya.

White and black, sa kulay na itim at puti iniugnay ako. Napabangon ako at kinuha ang libro sa bag na hindi ko natapos kanina. Shadow at night is all about vampires fiction, tungkol ito sa pagmamahalan ng dalawang bida. Human and vampire, Sa storya ang babae ay inipre-presenta ang araw at kadiliman naman sa bampira. At dahil sa magkaiba sila tanging eclipes lamang sila pwedeng magkasama at walang kahit sino ang pwedeng gumalaw sa kanila. Dahil ang lalaking bida ay kayang pumatay para sa minamahal niya.

Walang emosyong humiwa paharap si Edwin. Hindi nagkaroon ng pagkakataong tumakas ang mga Shadow Guard kahit may baril sila. Ang bawat isa sa kanila ay napahawak sa kanilang leeg habang mukhang hindi makapaniwala bago bumagsak sa sahig. Napakalakas ni Edwin. Ang itumba ang ganito karaming eksperto nang ganito kadali ay isang bagay na magagawa ng isang karaniwang King of Arms.

Isang halik na puno ng koneksyon, ng tiwala, ng pangakong hindi kailanman bibitaw. Sa terrace na iyon, sa ilalim ng mga ilaw ng lungsod, hawak ang isa’t isa, alam kong hindi lang namin natalo ang mga kaaway namin. Natalo namin ang takot. Natalo namin ang anino. At sa gitna ng lahat ng iyon, natuklasan namin ang pinakamakapangyarihang bagay sa mundo... Pag-ibig. We conquered the shadow. We won. And love… love became our greatest power.

Tonight proved it—ako na ang halimaw na kailangan nilang sundan, the shadow that ruled this city. And yet, when Elara touched my chest, grounding me, I realized something deeper. Maybe I could survive the crown of shadows. As long as she chose to wear it with me.

Kaya naman imbes na aalis na siya ay lumingon siya. "I'm sorry, Sir. Huwag mo---" "Ano'ng ingay iyan, Shadow? Aba'y nasa tapat ka ng silid ko. Hindi mo ba alam na nakakadisturbo ka ng panaginip," tinig na nagmula sa loob ng kabahayan. "Keep on dreaming, Miss Adel. Masaya lang akong nakakita ng shooting star," mahinang tugon ng Shadow. Mahina man ang pagkasabi pero dahil sa gabi ay sapat na upang marinig ng naalimpungatan mula sa panaginip.

Sa Death Shadow ay tanging si YESHUA lang ang babae samantalang ang Deadly Emperors naman ay puro mga lalaki. Napunta ang tingin ni Zeny kay YESHUA at hindi niya maiwasan na hindi makaramdam ng takot dahil sa awra nito. Nakakatakot at nakakapanginig ng tuhod. Mahihirapan ka rin na huminga dahil sa mabigat na atmosphere na dala nito. Walang umimik kahit isa sa kanila at pinanood lang nila ang mga ito na maupo sa kanya-kanya nilang pwesto.

"The world is closing in, Elena. My enemies are forming alliances. Julian is desperate." "Let them come," bulong ko. "I'm not going anywhere." Hinawakan niya ang aking mukha, ang kanyang mga daliri ay nanginginig nang bahagya—isang emosyong bihirang ipakita ng Shadow. "You don't understand. This isn't a fairy tale. I am a monster, and this is a cage." "Then let it be my cage. As long as you are the one holding the key, I feel safe."

GABBIE I ROAM MY eyes around Wyatt's house. Malinis pero ang lungkot ng kulay. His wall was painted black and gray. So manly. His curtain is dark brown. Everything is dark. Wala na ba siyang ibang color na alam? Tsk... I can't stand looking around because of the dark ambiance of his house. Ang lungkot, like him na mukhang iniwan ng asawa't anak. I was just following him while roaming my eyes on his place. I mentally grinned. Madami akong gustong baguhin especially now that I'm staying here. I don't like dark walls and curtains. I want something light and of course my favorite cartoon character... Stitch!