Empty Eyes Mga Nobela at Kwento

They have that bloody eyes na kumikinang na sa tuwa, tumutulo na ang laway na para bang natatakam sa pagkaing nahagip ng kanilang mga mata, pagkatapos ay gumalaw sila, nag-unahan sa pagtakbo palapit sa akin. Sobrang ang mga galaw nila na halos di ko na masundan pa ng tingin at tanging ang paggalaw ng mga halaman gawa ng mabilis na hangin lamang ang nakikita ng mga mata ko. Sa sobrang bilis ay hindi ko man lang namalayan na nakalapit na pala sa akin ang isa, ramdam kong nasa likod ko na sya at handang-handa na syang gawin akong dinner. Ang bilis ng tibok ng puso ko na para bang nakikipag-karera. huhuhu is this the end na ba? so I just closed my eyes habang pinipigilan ang mga luhang nangingil

Nagkibit-balikat siya at napailing, tila nahihirapang magpaliwanag sa mas simpleng paraan. "Your eyes are the core of your abilities... and it comes with your powerful emotions. Dahil napansin kong kakaiba ang mga mata mo kaysa sa mga pangkaraniwan mong kalahi, naisip kong side effect lang ito ng pansamantalang pagkabura ng alaala at kakayahan ninyo kaya nawalan din ng kulay ang mga mata mo. Using that high-tech device, I am able to... track if there's any changes in your emotions, especially with pleasure or dejection, you know, the cores..."

Napatingin ako sa kasama nito at hindi ko maiwasan magulat sa nakita ko. Kahawig na kahawig niya si Vladimir. Nakatitig ito sa akin pero walang kaemo-emosyon ang mga mata nito. But I know he's not Vladimir! Vladimir has two red flaming eyes and this one infront of me has two brown eyes. What is the meaning of this? Is he the true Vladimir? So it's true that it was just a dream and they don't really exist in this world?

Bago pa sumikat ang araw nang sa ganoo’y makabalik din sila kaagad sa kastilyo. Selene stared at her for a good moment and he got flustered but at the same time, he can’t help it but to think that her eyes seemed ‘empty’. Like she’s here in front of Lucas and is staring at him intently but at the same time, she’s out of her zone, she’s not here— her mind’s absent.

Beest eft, i'll beest eyeless the moment we shall stepeth out of the window. "Err, okay." Tugon ko na lang kahit hindi ko naintindihan ang sinabi niya. Eyeless? Does he mean, cannot be seen? Sa kalagitnaan ng pag-iisip ko ay biglang bumukas ang pintuan at humahangos na pumasok si Elijah. Nasa likuran naman niya ang hindi ko mabilang na mga sentinels. Nakita niya ako na nakasakay kay Sushi kaya para itong binuhusan ng malamig na tubig at bumakas ang pagkaalarma at...takot?

Napatakip ako sa umawang kong bibig. Dressed in a sleek black suit that fit him like a second skin, his every step echoed authority. Ang malinis na pagkakaestilo ng kanyang buhok ay mas lalong nagpatingkad sa matalim at mabagsik na anyo ng kanyang mukha. Ang mga mata nya. God, his eyes. They were empty. Walang ka-emo-emosyon itong nakatingin sa nagwawala pa ring si Primo.

At bigla akong pinagpawisan kahit airconditioned ang loob ng elevator. Iba talaga ang epekto sa akin ni Yluj. Sa tuwing nagkakasalubong ang mga mata namin, his brown eyes tell its all. Na para bang sinasabi sa akin kung gaano niya ako kamahal at handang ipaglaban, na kahit hindi niya man sabihin nang diretso ay nanunuot naman ito sa buo kong katawan.

“Bahala ka magsawa sa mukha ko.” “Bahala ka rin mapagod sa kaseselos ko.” “Bahala ka na rin mag-adjust sa mga mood swings ko.” At nauwi sa tawanan ang palitan namin ng “bahala ka.” Hindi nagtagal ay namayani ang katahimikan. This silence that we will never get tired to listen—just us, feeling each other’s warmth. “Lyn…” “Hmm?” I looked deep into his eyes—these same eyes that I caught staring back at me, same eyes that see right through me, same eyes that watch me in my sleep, and the same eyes that will see the future with me.

Tuloy-tuloy naman na pumatak ang luha sa pisnge ni Biancs habang pikit ang dalawa nitong mga mata. Saktong naman ang pagpasok ni Jaez na may hindi maipintang mukha ngunit ang lahat ng galit ni Jaez ay nag laho ng makita niya ang kasintahan na nakapikit habang patuloy ang pagtulo ng luha sa mga mata nito. "I'm sorr—"

“Bakit sa ibang hagdan ka dumaan?” I shrugged my shoulder, and smiled. Pareho na kaming nauulanan. “Wala lang,” I answered, and continue walking. “I was curiosed kaya doon na ako dumaan. Hindi ko alam na may super power ka pala,” Tumawa ako. “Sa singkit mong yan, nakita mo pa ako?” "Ugh, why do people expect that I can't see clearly just because I have small, almond-shaped eyes? Dude, I may have small, cute, narrow eyes, but I can definitely see the world."