Empty Eyes Novels & Stories

They have that bloody eyes na kumikinang na sa tuwa, tumutulo na ang laway na para bang natatakam sa pagkaing nahagip ng kanilang mga mata, pagkatapos ay gumalaw sila, nag-unahan sa pagtakbo palapit sa akin. Sobrang ang mga galaw nila na halos di ko na masundan pa ng tingin at tanging ang paggalaw ng mga halaman gawa ng mabilis na hangin lamang ang nakikita ng mga mata ko. Sa sobrang bilis ay hindi ko man lang namalayan na nakalapit na pala sa akin ang isa, ramdam kong nasa likod ko na sya at handang-handa na syang gawin akong dinner. Ang bilis ng tibok ng puso ko na para bang nakikipag-karera. huhuhu is this the end na ba? so I just closed my eyes habang pinipigilan ang mga luhang nangingil

Nagkibit-balikat siya at napailing, tila nahihirapang magpaliwanag sa mas simpleng paraan. "Your eyes are the core of your abilities... and it comes with your powerful emotions. Dahil napansin kong kakaiba ang mga mata mo kaysa sa mga pangkaraniwan mong kalahi, naisip kong side effect lang ito ng pansamantalang pagkabura ng alaala at kakayahan ninyo kaya nawalan din ng kulay ang mga mata mo. Using that high-tech device, I am able to... track if there's any changes in your emotions, especially with pleasure or dejection, you know, the cores..."

I’m sure nahalata niya na nanghina ang tuhod ko nang bahagya, para mabawi ko ang aking proud image ay nakipagtitigan ako sa kanya. Tingnan natin kung hindi ka mailang. I am sure lilihis ka nang tingin gaya ng lagi mong ginagawa. What the heck? Halos isang minuto na pero hindi pa rin siya lumilihis ng tingin. Talagang hiahamon niya ako ah. This is not good, the eye, especially the cornea, starts to dry out after just a minute or two. One of us must look away or blink! That somewhat should be dean.

Nakikinig kasi ako sa usapan nila na hindi naman dapat. Lalabas na sana ako ng may maramdaman akong presensya sa gilid ko. Muntikan pa akong mapasigaw. I saw Nazarel standing in front of me. He looked at me with his usual stare. Cold. "Didn't your mother teach you about manners?" Sobrang lamig ng kaniyang boses. There's no emotions on his face. It was so blank. They said, the eyes is the mirror of everything but I can't even see any single emotion on his eyes. Unlike Azazel, gaano man kawalang emosyon ang mukha ni Azazel, makikita ko pa rin kung ano ang tunay na nararamdaman ni Azazel. Pero kay Nazarel, wala akong makita. Para siyang robot.

Ang kaniyang brown na mga mata ay tila kumikinang sa ilalim ng liwanag ng gabi. "I wanted tonight to be special, Krystal," malumanay niyang paliwanag habang inilalahad ang kaniyang kamay sa harap ko. "No corporate eyes, no drama, and no paparazzi. Sa loob ng opisina o kahit sa mga pampublikong restaurant, palaging may nakatingin. But here, it's just the sea, the sky, and us. base on what happened yesterday and earlier with Celestine, you deserve some real peace of mind."

“Bahala ka magsawa sa mukha ko.” “Bahala ka rin mapagod sa kaseselos ko.” “Bahala ka na rin mag-adjust sa mga mood swings ko.” At nauwi sa tawanan ang palitan namin ng “bahala ka.” Hindi nagtagal ay namayani ang katahimikan. This silence that we will never get tired to listen—just us, feeling each other’s warmth. “Lyn…” “Hmm?” I looked deep into his eyes—these same eyes that I caught staring back at me, same eyes that see right through me, same eyes that watch me in my sleep, and the same eyes that will see the future with me.

Tuloy-tuloy naman na pumatak ang luha sa pisnge ni Biancs habang pikit ang dalawa nitong mga mata. Saktong naman ang pagpasok ni Jaez na may hindi maipintang mukha ngunit ang lahat ng galit ni Jaez ay nag laho ng makita niya ang kasintahan na nakapikit habang patuloy ang pagtulo ng luha sa mga mata nito. "I'm sorr—"

Bago pa sumikat ang araw nang sa ganoo’y makabalik din sila kaagad sa kastilyo. Selene stared at her for a good moment and he got flustered but at the same time, he can’t help it but to think that her eyes seemed ‘empty’. Like she’s here in front of Lucas and is staring at him intently but at the same time, she’s out of her zone, she’s not here— her mind’s absent.

Nakita niyang tulala si Alonzo at walang direksiyon ang tingin. "Alonzo! Anong nangyari sa mga mata mo?" tanong niyang kinabahan. Hinawakan ni Alonzo ang kamay ni Gemma. Hindi niya malaman ang gagawin. “Gemma, it’s over! My eyes are completely blind! I can’t see anything now!" "Don’t worry, maybe some eye drops will make it much better! Relax ka lang okay?” Agad naman ipinakuha ni Alonzo kay Clara ang kanyang mga patak sa mata, ngunit kahit pagkatapos gamitin ay wala pa ring pagbabago. Wala pa rin siyang makita.

“Bakit sa ibang hagdan ka dumaan?” I shrugged my shoulder, and smiled. Pareho na kaming nauulanan. “Wala lang,” I answered, and continue walking. “I was curiosed kaya doon na ako dumaan. Hindi ko alam na may super power ka pala,” Tumawa ako. “Sa singkit mong yan, nakita mo pa ako?” "Ugh, why do people expect that I can't see clearly just because I have small, almond-shaped eyes? Dude, I may have small, cute, narrow eyes, but I can definitely see the world."