Empty Eyes Novels & Stories

"Kaya nga 'best' dahil wala ng makahihigit pa. Dalawang dekada mahigit naman kasi ang pinagsamahan namin. But still, hindi ibig sabihin nu'n, hindi ko kayang makipagsabunutan kay Chesca kapag may nang-agrabyado sa kanya." "So, anong grado ng eye vision ng bestfriend mong si -- ano ngang kulay iyon?" kunot noong tanong ni Oliver. "Gray ang pangalan niya pero walang diprensiya ang kanyang mga mata. 20-20 nga ang eye vision niya kaya walang babaeng pinalalagpas," wika niya sabay bungisngis. Ewan nga lang niya kung bakit ng mga sandaling iyon ay parang gusto niyang maiyak.

Gumalaw ang mga mata ng Divine Void Warrior at para bang nasasanay na sa kakaibang mundo na ito. Sa sumunod na sandali, ang mga mata nito ay nakatuon an kay Fane. Ang mga mata nito ay malamig, at kung makatingin ito ay para bang mababa ang tingin nito sa mundo. Pakiramdam tuloy ni Fane ay para siyang lulutang na damo sa mga mata ng mandirigma, o sa madaling salita, isang basura. Mukhang walang emosyon ang mandirigma habang nakatingin ito kay Fane. Kung ilalarawan ito ng maayos, hindi naman sa wala itong emosyon, ngunit hindi niya talaga pinapansin si Fane, na nakatayo sa harapan nito. Pakiramdam nito ay para bang ang lakas ni Fane ay balewala lang para sa dito.

“Hindi na talaga kita naiintindihan! Ngayon na wala si Migz, parang ibang tao ang Meirin na kausap ko ngayon. Hindi ba pwedeng ipaliwanag nang maayos at mahinahon ang gusto mong mangyari?” “Iyon na nga eh! A simple ‘help me forget it all’ can’t even sink in your head! Gusto mo bang humantong sa punto na magpakamatay ako para lang makalimot?!” I don’t know, but I couldn’t feel any fear in her voice. Even her eyes are empty, as if she is looking into the abyss. Ibang-iba ang pinakikita ng mata niya sa sinasabi niya.

Nilakasan niya ang loob at tumitig sa itim na itim nitong mga mata kahit pa pakiramdam niya ay nalulunod siya at hindi makahinga sa nababasa niyang mga emosyon dito. Halo-halong mga emosyon ang nakikita niya dito, may galit, may sobrang muhi, may selos at may iba pang emosyong hindi niya kayang bigyan ng pangalan. Ngayon na talaga siya naniniwala sa kasabihang, ‘Eyes is the window to the soul’ pero imbes na magsalita ay tumalikod ito at tuloy-tuloy na lumabas ng receiving area. Doon naman siya biglang napansin ni Max na napatigil pa sa pakikipag-asaran sa matanda.

those eyes. His eyes were a stormy kind of gray — like wet pavement after it rains, dark and hard to read. If you looked at them long enough, you'd see stories hiding in the silence. Not just sadness, but guilt. A kind of longing. Depth. 'Yun din ang mga matang dati'y nagbibigay ng katahimikan sa'kin sa tuwing parang ang ingay-ingay ng mundo. Hindi pa rin nagbago. Hanggang ngayon, para ka parin niyang nakikita kahit wala siyang sabihin. Speaking of lips—God. I hated that I noticed.

Those eyes are sparkling. To me. ---------------------------------------------------------------------------------------------------------- :>

Beest eft, i'll beest eyeless the moment we shall stepeth out of the window. "Err, okay." Tugon ko na lang kahit hindi ko naintindihan ang sinabi niya. Eyeless? Does he mean, cannot be seen? Sa kalagitnaan ng pag-iisip ko ay biglang bumukas ang pintuan at humahangos na pumasok si Elijah. Nasa likuran naman niya ang hindi ko mabilang na mga sentinels. Nakita niya ako na nakasakay kay Sushi kaya para itong binuhusan ng malamig na tubig at bumakas ang pagkaalarma at...takot?

It took some time for Laverna’s eyes to adjust with the sudden bright light. Makalipas ang ilang segundo, nagawa niyang imulat nang husto ang mga mata saka tiningnan ang kaniyang paligid. The wide room was completely empty, making her raise an eyebrow. Gayunpaman, ramdam niyang may mali kaya alerto pa rin siya habang hinihiling na sana ay muli siyang ma-contact ni Mino.

Medyo nilapit niya ang mukha para mas makita ang kondisyon ng mata nito. "Parang anino lang. And sometimes it's getting pain whenever I tried to see clearly." Hindi niya namalayang sobrang lapit na pala ng mukha nilang dalawa. Tumitig siya sa isang mata nitong hindi naman apektado. The blue ocean eyes of him can make her shivers. His pointed noses and his darken eyes. Pati ang makapal nitong kilay at pilikmata, mas nadepina ang mukha nito.

Ang pagod at sakit ay napalitan ng isang kapangyarihang hindi pa niya nararamdaman kailanman—isang kapangyarihang dalisay, walang hangganan, at ganap na kanya. Idinilat niya ang kanyang mga mata. Hindi na ito ang mga mata ni Winston, ang basurero. Hindi na ito ang mga mata ng Avatar, ang sisidlan. Ito ay mga bagong mata—mga matang may lalim ng karagatan at may apoy ng isang bagong diyos.