Empty Eyes Mga Nobela at Kwento

Makikita nila sa isang malaking screen ang nangyayari sa loob. Mas piniling manatili ni Zyrex sa ibaba kasama ang ibang mamamayan. Sa ganitong paraan, mas magagawa niya ang trabaho ng walang sagabal at tago sa mata ng karamihan. Hindi siya pagtutuunan ng pansin kesa umupo sa ikatlong platform sa itaas kasama ng mga Noble family. "A-ate Ela, sigurado ka ba sa gagawin natin?" Narinig ni Zyrex sa katabi niya.

anito na para bang alam nitong nakatitig siya rito. “Huh? Paano mo nalamang nakatitig ako?” wala sa sarili niyang tanong. “May third eye ka ba sa likod ng ulo?” Weird. He’s not looking, but he’s still aware that she’s looking at him. Parang may mata sa likod, e. His green eyes looked at her, void of emotions. “I can feel the intensity of your stares.” That made her frown. “Really? How?”

Napapansin ba niya, o nasabi niya lang? Hindi niya napigilan lumingon. At paglingon niya… at sa hindi inaasahan ay nagkatinginan ang mga mata nila. Yung mga mata ni Ethan na madalas malamig at malalim, ngayon may kakaibang lambing na kumikislap sa dilim bagay na hindi pa niya nakita noon. Pamilyar yung tingin na ’yon. Parang tumugma sa isang malabong alaala na ayaw niyang isipin.

Dahil sa pagmamadali, nakalimutan niyang magpaalam sa dalawang natira sa bahay kaya tinext niya na lamang. HER EYES were puffy and red dulot ng pag-iyak niya kagabi. Her lips thinned when Keos revealed himself to her with a dissatisfaction and hopeless face. And at that moment, she feels like her world went upside down. He looked down on the floor and starts sobbing silently. Keos speaks no words.

I’m sure nahalata niya na nanghina ang tuhod ko nang bahagya, para mabawi ko ang aking proud image ay nakipagtitigan ako sa kanya. Tingnan natin kung hindi ka mailang. I am sure lilihis ka nang tingin gaya ng lagi mong ginagawa. What the heck? Halos isang minuto na pero hindi pa rin siya lumilihis ng tingin. Talagang hiahamon niya ako ah. This is not good, the eye, especially the cornea, starts to dry out after just a minute or two. One of us must look away or blink! That somewhat should be dean.

Gumalaw ang mga mata ng Divine Void Warrior at para bang nasasanay na sa kakaibang mundo na ito. Sa sumunod na sandali, ang mga mata nito ay nakatuon an kay Fane. Ang mga mata nito ay malamig, at kung makatingin ito ay para bang mababa ang tingin nito sa mundo. Pakiramdam tuloy ni Fane ay para siyang lulutang na damo sa mga mata ng mandirigma, o sa madaling salita, isang basura. Mukhang walang emosyon ang mandirigma habang nakatingin ito kay Fane. Kung ilalarawan ito ng maayos, hindi naman sa wala itong emosyon, ngunit hindi niya talaga pinapansin si Fane, na nakatayo sa harapan nito. Pakiramdam nito ay para bang ang lakas ni Fane ay balewala lang para sa dito.

“Hindi na talaga kita naiintindihan! Ngayon na wala si Migz, parang ibang tao ang Meirin na kausap ko ngayon. Hindi ba pwedeng ipaliwanag nang maayos at mahinahon ang gusto mong mangyari?” “Iyon na nga eh! A simple ‘help me forget it all’ can’t even sink in your head! Gusto mo bang humantong sa punto na magpakamatay ako para lang makalimot?!” I don’t know, but I couldn’t feel any fear in her voice. Even her eyes are empty, as if she is looking into the abyss. Ibang-iba ang pinakikita ng mata niya sa sinasabi niya.

Nilakasan niya ang loob at tumitig sa itim na itim nitong mga mata kahit pa pakiramdam niya ay nalulunod siya at hindi makahinga sa nababasa niyang mga emosyon dito. Halo-halong mga emosyon ang nakikita niya dito, may galit, may sobrang muhi, may selos at may iba pang emosyong hindi niya kayang bigyan ng pangalan. Ngayon na talaga siya naniniwala sa kasabihang, ‘Eyes is the window to the soul’ pero imbes na magsalita ay tumalikod ito at tuloy-tuloy na lumabas ng receiving area. Doon naman siya biglang napansin ni Max na napatigil pa sa pakikipag-asaran sa matanda.

those eyes. His eyes were a stormy kind of gray — like wet pavement after it rains, dark and hard to read. If you looked at them long enough, you'd see stories hiding in the silence. Not just sadness, but guilt. A kind of longing. Depth. 'Yun din ang mga matang dati'y nagbibigay ng katahimikan sa'kin sa tuwing parang ang ingay-ingay ng mundo. Hindi pa rin nagbago. Hanggang ngayon, para ka parin niyang nakikita kahit wala siyang sabihin. Speaking of lips—God. I hated that I noticed.

It took some time for Laverna’s eyes to adjust with the sudden bright light. Makalipas ang ilang segundo, nagawa niyang imulat nang husto ang mga mata saka tiningnan ang kaniyang paligid. The wide room was completely empty, making her raise an eyebrow. Gayunpaman, ramdam niyang may mali kaya alerto pa rin siya habang hinihiling na sana ay muli siyang ma-contact ni Mino.