Empty Eyes 소설 & 이야기

She squeezed my hand kaya medyo kumalma ako. "You'll find out later, do you trust me?" Walang pag-alinlangan akong tumango bilang sagot. Kahit walang kasiguraduhan ang lahat, buong puso pa rin akong magtitiwala sa kanya. Hinaplos niya ang pisngi ko kaya napatitig naman ako sa kanya. Bigla akong nakaramdam ng sakit dahil sa uri ng tinging binibigay niya. It was blank, I can't see any emotions right there. Para nalang akong nakatitig sa salamin at nakatingin sa sarili kong repleksyon. Her eyes have no life, would it be possible? For someone who's still breathing and yet their eyes have no life? Hindi ko alam kung may sense pa ba itong mga iniisip ko.

Cassius asked. Napalingon sa kanya si Exelle at napakurap ito sa kanyang harapan ngunit ganoon pa rin ang kulay ng kanyang mga mata. Her eyes that was painted with black and white. No emotions nor a sign of life could be seen. It looks like a bottomless pit that only held darkness and a cold stream of nothingness. "Am I not?" Exelle emotionlessly asked back. Her lips were motionlessly laying into a thin line, not even moving to form a smile as her eyes wavered into a monotone stare.

" Gulat at pag-aalala ang nasa tinig nito. Hindi man lang nakalagpas ang tinig nito sa mga tainga ko kahit pa nakatakip na ang mga ito. Pumungay ang mga mata ko at napatingala sa mga magaganda at naghihintay nitong mga mata. Ibang-iba pala talaga ang mga ito sa malinaw na paningin, walang eyeglasses, shades o kahit na anong pantakip o pampa-blur ng mga mata. Kahit na nahuhumaling na ako rito, nahihilo sa pinaglalabanang pakiramdam, pinilit ko pa ring buksan ang bag at pinagkakapa ang posas at tali sa pocket na pinaglagyan ko sa mga ito. "So, this is you again without shades?" Ngumiti ito nang malumanay, ngiting madalas naman niyang ipakita sa lahat. Pero itong katawan ko, inaangkin niyang la

“Yeah.” Ibinaba niya ang kanyang mga mata upang tingnan siya, ang kanyang pares ng itim na mata ay malamig at malamlam, at nakatitig lang doon, mayroong isang malalim na tingin, hindi masusukat. Para bang ipinanganak upang hangaan ng lahat at habulin ang tuktok ng ulap. Masyadong malaki ang agwat sa pagitan ng dalawa, at wala siyang paraan upang hulaan, o makita siya.

He was staring at me gently while spitting those words. “Your eyes it’s something I cannot explain. It looks so innocent and yet so deadly.” Nagbukas ulit ako ng isang beer dahil naubos na ‘yong pangalawa. “Pakiramdam ko may mali sa mga mata mo.” Matagal ko nang napapansin na may kakaiba sa mata n’ya. Those innocent eyes. “Someday… someday Arnellé I’ll let you open the curtain that keeps my secrets.”

Hindi ko inasahan na makikita ko siya ulit nang ganito kaagad. His eyes were cold and empty, his face frowned with a deep scowl that made him look even more intimidating at nakakatakot tignan. Walang emosyon sa kaniyang mukha, tanging lamig at matinding galit lang ang nababasa ko sa bawat sulok nito. Tila ba ako pa ang may kasalanan sa kaniya, tila ba ako pa ang nagdulot ng lahat ng sakit na nararamdaman niya.

“Without using your eyes.” Huminga ako ng malalim, sinusubukang huwag isipin ang mga mata niyang di nakakakita pero ramdam ko ang titig. Hindi niya ako hawak, pero ramdam ko ang presensya niya sa bawat hinga niya.

"Kaya nga 'best' dahil wala ng makahihigit pa. Dalawang dekada mahigit naman kasi ang pinagsamahan namin. But still, hindi ibig sabihin nu'n, hindi ko kayang makipagsabunutan kay Chesca kapag may nang-agrabyado sa kanya." "So, anong grado ng eye vision ng bestfriend mong si -- ano ngang kulay iyon?" kunot noong tanong ni Oliver. "Gray ang pangalan niya pero walang diprensiya ang kanyang mga mata. 20-20 nga ang eye vision niya kaya walang babaeng pinalalagpas," wika niya sabay bungisngis. Ewan nga lang niya kung bakit ng mga sandaling iyon ay parang gusto niyang maiyak.

“Ba’t gising ka pa?” Nanatili sa dibdib ni Caitlyn ang kamay, malakas pa rin ang pintig ng puso dahil sa kaba. “Ah… may bibilhin lang sana ako sa labas.” Napatitig siya sa mukha nito. Unang beses na makita niyang magsuot ng eyeglasses si Ezekiel. At hindi niya akalaing bagay rito ang full-rim sa maganda at hooded nitong mga mata.

Sana hindi na ito maranasan ng susunod na henerasyon. What is this game all about, anyway? Akala ko ba ang goal ko ay makapasok sa top 10? Mukhang ang goal ko rito ay makalabas ng buhay. The girl in the painting is quite familiar to me, especially her eyes? Those eyes have a dry leaf color. Saan ko ba nakita ang mga matang ito?