Eternity In Tagalog Novels & Stories

saad ko Kay Eman Pero....? sa susunod pa na buwan Ang birthday ko? Saad ko dito habang sumasayaw kami. ngumiti lang ito sa akin. rinig ko pa Rin Ang tugtog. (Baby your my destiny, You and I were meant to be With all my heart and soul, I give my love to have and hold And as far as I can see, From now until eternity You were always meant to be, My destiny Your my destiny)

biglang sabi ni Kei. "At ano naman 'yun?" tanong ni Mariya na may halong pagtataka. "Papayagan mo ba akong mahalin ka ng buong puso at kaluluwa, hanggang sa tumanda tayo, at hanggang sa dulo ng panahon?" tanong ni Kei habang malambing na nakatingin kay Mariya. "Dalawang taon na kitang mahal, Kei. At hindi na kita muling pakakawalan." masayang tugon ni Mariya habang punong-puno ng pagmamahal ang mga mata niya.

Bahagya akong napailing, sabay bulong sa sarili ko— “Baliw lang ang maiinlove sa’yo…” Mahina akong natawa, pero ramdam ko ang bigat sa dibdib ko. Habang nakatitig ako sa pinto na unti-unti nang nagsasara, biglang bumalik ang alaala sa utak ko—mga detalye, mga pahiwatig na dati’y hindi ko binigyang pansin. Si Nikolas… isang tagapagmana ng isang malaking kumpanya.

i feel like eternity. “Anak” agad naman akong napatingin sa tumawag saakin, wala akong lakas makipag usap kay Daddy. “You’re so weak, alam mo ba na pwedeng gamitin ito ng kalaban... laban sa’yo. This is your ultimate weakness, control your heart and mind. It's okay to lose someone —” “No dad, it's not okay to lose her. Nawalan ako ng Anim na anak at isang asawa, it's 7 people in total kaya hindi okay and it'll never be okay!” inis ko namang wika.

Anong ibig sabihin no'n? "At kahit ano pang mangyari, palagi mong tatandaan na ikaw lagi ang pipiliin ko." Hindi ko namalayang umiiyak na pala 'ko. Ano bang ginawa ko at pinagkalooban ako ng Diyos ng katulad ni Kenzo? Ng isang taong willing akong piliin kahit gaano pa kakumplikado ang sitwasyon. "I love you, Beth. Minsan ka nang nawala sa 'kin pero sisiguraduhin ko ngayon na wala nang makakapaghiwalay sa atin."

Kabanata 26 Christening Humigpit ang hawak ko sa kamay ni Peter nang makalapag ang eroplanong sinasakyan namin sa NAIA terminal3. Its been a year mula nang lisanin ko ang lugar na ito. Halos isumpa ko ang dahilan ng pag-alis ko at hanggang ngayon ay minumulto pa rin ako ng kahapon. "Everything will be okay.." Peter whispered softly at me.

patuloy niya, “ano ang naramdaman mo nang makita mo siya kanina? Are you okay? Kaya mo bang tuluyang putulin ang lahat ng koneksyon sa kanya, forever?” Napahugot siya ng malalim na hininga. Ang salitang forever na binitiwan ni Elton ay parang may mabigat na kahulugan, parang pagsusumamo para sa kapatawaran. Alam niyang siya at si Matheo ay hindi na kailanman maaaring bumalik sa dati nilang relasyon. Ngunit sa hindi niya maipaliwanag na dahilan, ang salitang iyon. Forever…ay tila hindi ganap na totoo para sa kanya. Matapos niyang pakalmahin ang sarili, nagsalita siya. “Naiintindihan ko. Sa susunod, magsasabi na ako bago umalis sa gabi. Paalis na rin ako ngayon sa ospital.”

"Akala ko magsisimula ulit ang lahat pagkatapos ng reincarnation ko. Paano ako napunta sa ganito?" Itinaas niya ang makintab na kutsilyo at sinaksak ito sa puso niya. Hanggang sa sandali ng kanyang kamatayan, may nakarinig sa kanya na bumubulong, "Gagawin ko ulit ito. Sa susunod kong buhay, gagawa ako ng tamang desisyon. Julia, mahal kong anak, hindi ba ito ang tama?" Napapikit siya ng habang buhay.

Huminga nang malalim si Kevin nang mabasa niya ito at sobra siyang nagulat. "Diyos ko… Nakakatakot ang ultimate god-level! Anong klaseng nilalang na ang nasa soul-penetration level? Maliban roon, ang isang taong nasa soul-penetration level ay kayang mabuhay ng limandaang taon. Grabe, limandaang taon!" Isang matandang lalaking puti ang buhok mula sa Lancaster family ang sobrang nasabik at namula ang mga mata niya. Kung mabibigyan siya ng pagkakataon na makarating sa ultimate god-level o ang soul-penetration level, mabubuhay siya ng hindi bababa sa apat na raang taon. Napuno siya ng pag-asa nang maisip niya ito.

malamig na tugon ko sa kaniya habang nakapokus sa pagtutupi ng damit ko para ilagay sa bag. "Para ka lang buhay na patay, anak," sagot din ni Papa. Natahimik ako. Para namang nakaramdam si Angelo kaya't hindi na rin ito sumagot at nagkunwari nalang na nag-iikot sa loob ng bahay para mawili kahit pa ilang beses na siyang pumunta rito.