Facial Expression Example Novels & Stories

anong ginagawa niya rito? Hindi naalis ang tingin ko sa lalakeng walang expression o emosyon man lang ang mukha. Para itong robot. Straight face at halatang hindi alam ang salitang smile. Kilala ko siya, actually, siguro ay kilala siya ng buong mundo, dahil siya lang naman ang pinakabatang neurosurgeon na laging successful ang operation, The Great Damon Monverde.

Kanina, nang makita siya ni Bryan, may bahagyang lambing pa roon. Ngayon, halos wala nang mabasang emosyon sa mukha nito. At iyon mismo ang klase ng ekspresyon ni Bryan na mas nakakatakot. Hindi ito kailangang sumigaw. Hindi ito kailangang magalit nang lantaran. Kapag naging ganito katahimik ang lalaki, ibig sabihin may napansin itong hindi nito nagustuhan.

aniya. Tinitigan ko siyang mabuti, ang kislap ng mata at ekspreksiyon ng mukha. Kung sinseridad ba siya sa paghingi ng sorry. Nang mapagtanto ko na nagsasabi siya ng totoo. Ngumiti ako sa kaniya. A genuine smile.

Katulad nang palaging nasasalamin sa mukha nito, malamig at blanko ang ekspresyon ng mukha nito. Si Mr. X!

Muli na tanong niya sa akin habang inaaral ang mga ekspresyon ng mukha ko. Tipid ako na ngumiti sa kan'ya at sumagot. “Wala. What made you think na may problema?” “Wala naman, para kasi na malungkot ka, babe. Are you sure na walang problema?” muli na tanong niya. Agad naman ako na tumango at yumakap na lamang sa kan'ya. Isiniksik ko ang mukha ko sa kan’yang dibdib, kailangan ko na maging kalmado.

pagsuko ni Zion habang itinataas ang dalawang kamay. Nang marinig 'yon ni Luna, as a sign of victory, bigla niyang binaluktot ang kaniyang mukha at pinakulubot ang kaniyang maliit na ilong. Nanigas ako sa kinatatayuan ko sa may counter. Napalingon ako kay Zion na kasalukuyan ding ginagawa ang eksaktong facial expression na 'yon habang nakikipag-asaran sa bata. Luna wrinkles her nose exactly like Zion. Hindi ko alam kung nagkataon lang ba talaga ang lahat ng ito o sadyang binabaliw na ako ng sarili kong mga mata.

“Grabe naman. May analysis ka na pala sa facial expressions ko.” Bahagya siyang napangiti, yung maliit na ngiti na bihira niyang ipakita pero sapat na para mapahinto ang utak ko ng ilang segundo. “I observe what is mine,” dagdag niya, diretso pa rin ang tingin sa harap. Agad akong napalingon sa bintana ulit para itago ang bahagyang pamumula ng mukha ko. Grabe talaga tong lalaking ‘to.

Halata sa ekspresyon ng mukha nito. “I don’t like that kind of look,” sambit niya sa akin habang nakatitig sa aking mukha. Napakunot na lamang ang aking noo. “What’s with my look?” Napatawa siya ng peke. Ngunit halata talaga sa ekspresyon ng mukha ngayon ni Jacc na may dinamdam siya. “You look like you are not happy,” sambit nito.

Ngunit mabilis na nagbago ang ekspresyon ni Richard. Ang kanyang mukha ay napalitan ng gulat at pagtataka, tila hindi makapaniwala sa kanyang nasaksihan. Ang mga mata niya ay lumaki, at ang kanyang bibig ay bahagyang bumuka, na nagpapakita ng kanyang pagkabigla.

Tawang nang-iinsulto, “Pinagtitripan ka namin kasi ang pangit mo! At mukha kang manang sa suot mo! Ngayon ay gets mo na ba ang dahilan namin, ha?” Taliwas sa inaasahan ko ang reaksiyon niya sa pang-iinsulto ni Carl sa kaniya. Wala akong makitang sakit, pagkapahiya, galit o kahit inis na lang sa ekspresyon ng mukha niya. Kahit noong tinalapid siya ni Marco ay nada. No expression pa rin ang mukha niya. Her face is void of any emotion. Wala rin siyang kahit na ano’ng reaksiyon.