Faded In Tagalog Novels & Stories

Medyo tumahan na rin siya. "Let us go." saad ni Greg. Hila-hila niya yung ilang bagahe namin. Sumunod naman kami ni Tita pero huminto siya saglit kaya medyo nauna ako. "I think this is the best place I will choose to stay before I go to God's paradise,"mahinang wika ni Tita pero sapat na para marinig ko. Nagsalubong ang dalawang kilay ko dahil doon tapos ay hinarap ko siya.

"Malapit ka ng maging kuya. Tito is happy for you." ["Kayo rin po! Malapit na rin po kayong dad—-"] Napatayo si Jackson sa kaniyang narinig. "Anong sabi mo, Yael?" ["Pasensya ka na kay Yael. Nagbibiro lang siya. See you later! Bye!"]

sagot ko habang humihikbi pa rin. “Sabi niya… ‘Ikaw ang mas masasaktan, tita. Hindi si tito. Dahil siya, wala na. Pero ikaw, maiiwan. Ikaw ang makakaranas ng lungkot, ng pag-aalala, ng pagkawala.’” Napamaang ako. Doon ko lang naintindihan ang lalim ng sinabi ni Colleen noon.

kung gano'n, kaynino naman? Napatingin ako sa kamay ko, in-imagine kong may red string na nakatali sa hinliliit ko. "Kung kanino nakatali ang dulo ng red string ko, siya ang mapapakasalan ko. Siya ang makakatulong sa 'kin."

Naiiling niyang wika. "Sweetheart kung ano man ang iniisipi mong kakaiba diyan.Dismissed it, iyong dati kasi na tinitirahan na dampa nina Mama Dhalia. Pinatayuan ko na i ng malaking bahay, hinihintay ko lang bumalik si Lola Ofen doon. kaso, ayaw na niyang iwan sina Lola Devi at Lino, naiintindihan ko naman iyon. Mas nasanay na siya rito kasama si Zeki. Sana maikunsidera mo bago ka sana bumalik sa Maynila na mapasyalan mo iyon kasama ka at ng anak natin."

tan0ng ko parang baliw makangiti, parang ewan "Basta mamaya. Kakain muna tayo." Nakangiting sagot ne'to kaya hindi na ako nag pumilit pa mag tanong. Maya-maya pa ay may nagtext saakin pagtingin ko kung sino ay si dad pala. [From Dad: Nagpaalam saakin si Mike na inaya ka kumain ngayon sa labas. Akala ko andito kapa sa bahay umalis na pala kayo. Mukhang nagkakamabutihan na kayo. Basta mag iingat kayo.] Tss si dad talaga baka ano naman isipin ne'to. Kakain lang naman kame. Uuwi pa naman ako.

Argh, this can’t be happening! “Asa ka pa! Ayoko ngang mapagbuntungan ng galit ni daddy. At isa pa, mabait naman ang mga Marcial, crush ko nga dati ang magiging father-in-law mo.” Humagikgik pa ito na parang teenager. Sarap sipain pabalik sa Tawi-tawi kung saan ito huling nanggaling. “Saka kasalanan mo rin naman, kaya magdusa ka. Kung hindi mo binigyan ng sakit ng ulo ang daddy hindi ‘yon makakaisip na ipakasal ka kaagad.” “Para namang hindi ka rin sakit ng ulo ni, Lolo.”

“Oo, Paris. Bukas ng gabi ang dating namin ng Ate Zania mo. Bakit?” “Ah… may biglaan kasi akong lakad Kuya. Biglaan iyon at hindi ako nakatanggi. Naka-oo akong sa ano… kaibigan ko...” Tumikhim siya bago nagpatuloy. “Pupunta kaming Bohol at wala ako bukas.”

sagot naman ni andrei "Btw yung mga needs para sa charity naipadala na kahapon kaya wala ng dapat isipin" saad ni Ms.fajardo at nag simula ng maglakad sa gubat medyo maaga pa kaya maliwanag panaman ang daan "Malayo paba Clark" saad ni trixie na para bang pagod na pagod na agad "Just walk trixie"bulong ko dito pero nakasimangot lang ito

biglang kumento ko habang nagwawalis. "Pasensya na talaga anak kung kinailangan mong mahinto sa pag-aaral mo, alam mo naman ang sitwasyon natin, simula noong namatay ang ama ninyo ay naghirap tayo" napabuntong hininga si inay saka nagpunas ng pawis.