Novel & Cerita Fallen Kingdom

Sounds OA but sobrang tagal niya talagang ipasok sa game nakailang palit na sila ng player ay hindi pa din siya pinapasok. May isang ideya ang pumasok sa isip ko pero hindi ko iyon pinansin lalo na ng makita kong lumingon sa gawi ko sina Vini at Vito ng nakitang hindi pa din ipinasok sa laro si Aizayah kahit na nagpalit na sila ng isang player! OhmyGee, don't tell me bangko si Aizayah?!

Hindi ko talaga siya maintidihan. “I’ll see you tomorrow.” “Please don’t,” ani ko. Ngumiti siya nang matipid sa akin. “No can do.” Sinara na niya ang pintuan pagkatapos noon. I blew out some air after hearing the door closing. Inikot ko rin ang tingin ko sa buong lugar. I relaxed after realizing I was finally alone. Umupo ako sa tabihan ng kama habang binabalikan sa utak ko ang mga pangyayari naganap ngayong araw. Sa loob ng isang araw, parang ilang araw na agad ang nagdaan sa dami ng nangyari sa buhay ko. Simula sa breakup namin ni Axel, sa pagkikita namin ni Killian at sa mga sinabi niya sa akin, at itong paglipat ko sa lugar na wala akong kalam-alam. Ni hindi man lang ako nakapag-paalam s

Nagagawa nya pang magtanong. "If plan A didn't work I must have plan B, C, D imposibling walang gumana before matapos ang alpabeto. Like i said lahat gagawin ko. I failed once in this fucking war called love im not planning to failed twice." "I get it, Ganon mo sya kamahal." Tahimik ang byahe matapos nong usapan nila. Di na lumingon pa si Shanel sa side ni Thunder.

gigil kong sigaw na tinawanan lang niya. "I know, Kiro. Hindi palang 'yan ang ipaparanas ko sa inyo. We're just started sailing to the exciting part." He pointed the gun to us again while an evil grin is etched on his lips. "Let's see who is deserving to die first between the of you. The prince charming or his beloved lover? Let me choose..." --- Fallen So Deep written by: HeneralAlcalde

Chapter 11 ABOUT A CENTURY AGO... Somewhere in Europe. A night of festivity because once again, their kingdom has conquered another country. He was just a playful young prince. Kaya naman, puro lamang siya laro at pasyal sa malawak na hardin ng palasyo kahit pa mayroong pormal na salu-salo sa loob ng palasyo. Sa katunayan, ayaw naman talaga niya ang mga ganoong kasiyahan. Siguro'y hindi lamang siya handa para sa mga ganoon. Masyado pa siyang bata sa edad na fourteen.

Bukod sa imperial court, mayroon ding Lost Kingdom at Tomb of Kings. Tungkol sa paglalarawan ng Lost Kingdom, binanggit lamang ng libro ang salitang "miraculous,” ngunit hindi nito binanggit kung gaano ito kataka-taka, na pumukaw sa labis na pagkamausisa ni Esteban.

Sa huli ay tumango na rin ito at hindi na nagsalita pa. Wala na rin ako nagawa nang sumama ito sa amin patungo sa falls. Mga ilang minutong lakaran pa ay narating na namin ang falls na sinasabi n'ya. Hindi ako makapaniwala sa aking ganda nito. Mataas din ang pinagmumulan ng tubig na diretso naman sa mga patubig. "This place is isolated. Medyo kaunti lang din ang pumupunta dito dahil ilang cottages lang ang nagawa," aniya nang ituro ang apat cottages sa bandang dulo.

I said and she nodded her head slowly. Rhiannon is a very strong girl. Premature siya noong ipinanganak pero nagawa niya pa ring maka-survive. She survived but her body became very fragile. She is suffering from weak immune system and complications from prematurity. Kahit na ganoon ay pinipili kong lumaban lalo na ngayong tumatanda na siya… Alam kong kakayanin niya dahil gusto niya ring lumaban.

Incoherent words are coming from each of them. Ang tunog ng paglamon ng apoy sa mga pananim na humalo sa hiyawan at sigawan ang prominenteng ingay na namayani sa paligid. It was defeaning. Nakakasakit ng kalooban ang namamalas sa ngayon. It was too heartbreaking. Her eyes are directed to that one man na sa unang pagkakataon ay kakikitaan ng pagsuko at pagkatalo habang nakatitig sa itaas, to the flying embers ascending to the night skies and falling back to the ground.

Every secret he thought was buried, Ezekiel unearthed, exposing the rot. Ricafort gritted his teeth, his reflection in the penthouse window snarling back at him. He had crushed kings, destroyed companies, silenced anyone who got in his way—but Ezekiel Veylin wasn’t just another businessman. He was war. And Isla… Isla was the key. The last flashback burned in Ricafort’s mind—Isla standing next to Ezekiel during that infamous gala, dressed in vengeance, her head high, her eyes cold. “You took everything from me, Mr. Ricafort,” Isla had said softly. “Now… it’s our turn.”