False Hope Novels & Stories

Parang wala lang sa kanya ang hatid kong balita kaya hindi ko maiwasang makaramdam ng matinding lungkot. "Huwag niyo na akong bigyan ng false hope dahil alam kong hindi mangyayari iyan. Habang buhay na akong maging inutil at kahit na ano pa ang gawin niyo, hindi na ako babalik sa dati!" malamig na sagot nito. Kaagad naman akong umiling.

Hindi ko hawak ang desisyon ni Fiero, wala akong magagawa sa ngayon kung hindi mag-isip kung papaano matatapos ang lahat, dahil gustong gusto ko na rin makasama si Marshall, I need a fresh breath of air, and Fiero started to become a man that I didn’t expect. He is not like this before, am I the reason why he become like these, false hope is really bad from the very beginning, hindi ko naman alam na hindi pala talaga natuloy ang lahat, and everything is just a part of plan, para malinlang ang mga tao na pinag susupetsyahan ng familia. I wanted to cry, but I cannot.

But for me, natutunan ko na silang kilalanin based on their distinct “aura.” With Hope, there’s a unique energy he brings—a mischievous vibe, like he’s always cooking up something, especially when he smiles. It’s the kind of look that makes you feel like you’re in on a secret, and that’s how I always know when it’s him in front of me. Napilitan akong ngumiti nang bahagya. “Uhm… where’s Hope?” “Nasa kwarto n’ya, tulog pa.” Si Faith.

Ilang segundo lang ang lumipas bago siya dahan-dahang humarap sa akin. “If this is going to keep being half-truths and silence…” Huminga ako nang malalim, pilit na kinokontrol ang boses ko. “Then please stop making me hope.” Ang daming ibig sabihin ng “hope” sa gabing ito. Hope na baka may nararamdaman siya. Hope na baka hindi lang trabaho ang tingin niya sa akin. Hope na kahit sa papel lang kami kasal, baka… may halaga pa rin ako sa kan’ya.

Sa totoo lang, nakakasakal na ang ganitong situation. But I can't help it. Umaasa na lang ako. Kailan kaya darating ang araw na hindi na kami nagpapanggap. 'Yong tipong totoo na talaga ang lahat. Kahit malabong mangyari. Umaasa pa rin akong darating din ang panahon na totoo na lahat. Wala ng fake na ngiti at fake na pagiging sweet na para bang tunay kaming nagmamahalan. Which is opposite naman sa lahat ang katotohanan.

Nahirapan ako sa desisyon ko dahil sa totoo lang hindi ko kayang iwanan ang taong hinihiling kong maging akin. I expect a lot for us. But expectation is just an expectation. Kung ayaw mong masaktan sa huli huwag mong isipin na magiging totoo ang expectation mo. At doon ako nagkamali dahil ang expectation ko para saaming dalawa ay hindi ko pinanatiling expectation lang.

Tumayo ito na parang sasabak sa digmaan. "It's all or nothing!" Nag-pose pa ito nang tila isang modelong umaakyat sa runway. "I refuse to believe that we can't defeat him even if we combine our swords!" Masakit sa mata. Kaya ipinahila na lamang ni Beatrice palabas ang lalaki. Matapos noon ay inutusan niya si Hope na tapusin agad ang mga materyales para sa proposal. Si Hope ay isa sa mga taong personal niyang tinuruan.

Hidden Desire Cindy POV "Nung highschool kami. Mahilig mag drive travel si Niel mag isa. Minsan nakasama niya si Isabelle, kaya palagi na silang tumatakas nun at kung san san sila nakakarating. Pero isang araw nabalitaan na lang naming lahat na naaksidente sila. Parehas silang comatose. Si Nilo mahigit kalahating taon pero nagising siya at si Isabelle ay namatay."

Bahagya siyang lumayo sa akin para tignan ang mukha ko, ayan na naman ang labi niyang nang-aakit. “No one's gonna hurt me, Vince.” Umiling ako sa kanya at muli siyang sinubsob sa dibdib ko. “You're too innocent in this cruel world.” bulong ko rito. Tyra truly does not belong in this horrible society because she is so innocent. Tyra is too innocent to recognize that she is being taken advantage of by people who have taken advantage of her kindness. Nakikita lang ni Tyra ang good sides ng isang tao, even though makita niya ang bad sides nito, she's always looking on the brighter side.

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u