False Hope Novels & Stories

Gayon pa man, hindi maiwasang makaramdam ng pag-aalala ni Faith, lalo na at sa kanilang magkakapatid ay siya ang unang isasalang. Dinunggol ni Love ang braso ni Hope para sermonan ulit ito. "What do you mean by unsuccessful? Are you really worried that Faith will go astray? Have you forgotten that you're the one who gave him the nickname Faithfully? He hasn't even courted any girl because he's FAITHful to his future fiancée. Faith can easily handle married life if it comes to that. You're the one who should be worried, Hope, because if any of the three of us is going to be access denied sa sinasabi mong Happily Ever After, ikaw 'yon. Dahil siguradong walang tatagal sa 'yo, sa pagiging loko-l

Napabelat na lamang ako sa kanya. Nang lahat na nga nakapagdeal yung isa hold. Pakita ng baraha. At nagulat na lang ako na si Sean yung nanalo… “Want to quit? Next skill Zhia, believe on yourself. Life of an entrepreneur is about gambling. But play with one hundred percent trust on yourself that you can do it. Because positive thoughts are like the steering wheel that moves the direction of an entrepreneur life in the right direction to deal with. True, H.O.P.E which is hope, can stand on Have Only Positive Expectations. Don't hope na matatalo ako Zhia. In first place di ko gusto na kinakaawaan ako. I trust on my decisions. Kamusta yung hope mo?” Sobrang yabang na lalaking to. Kala mo naman

Natatakot siya sa nararamdaman niyang iyon dahil alam niya sa sarili na posible siyang makagawa ng masama dahil doon. Napatingin si Hope sa nakabukas na malaking bintana nang umihip ang malakas na hangin. Pagkatapos ng ilang sandali ay mariin siyang napapikit at marahas na pinahid ang kaniyang luha sa pisngi. "I don't want to turn evil... So, please... don't save me." *****

Do you know how to face the reality without the one who make you alive in this world that full of lies and darkness. Ngayon lang na-realize ni Hope ang kahalagahan ni Yuan. Kaya lang huli na, tuluyan na itong tumalikod at malabo ng kulitin pa siya. Napa-luhod si Hope sa malamig na sahig habang sapo ang kanyang naninikip na dibdib. Ilang alaala ang nanumbalik. "Malapit na ang birthday ni Julia. Punta tayo han.." ngumiti ako..

“He threatened you?” Natawa ako nang mapait. “I don’t know…” kibit-balikat ko. “After all, the woman he treasures most got slapped…” Tumigil ako. Hindi ko na itinuloy. Hanggang sa marahan siyang huminga, nakakunot pa rin ang noo. “Don’t overthink it. Hindi gano’n kadaling kontrolin ni Kaiden ang lahat.” Napailing ako dahil alam naming pareho na malaki ang posibilidad na hindi na muling payagan ni Kaiden si Hope na lumapit sa akin...

Paglabas ni Bradley mula sa opisina ng doktor, halos sumigaw sa tuwa si Landon. Pinigilan niya ang kanyang emosyon at nanginginig ang boses: "May pag-asa pa boss! Kailangan na lang po nating maghanda agad." Pero walang emosyon sa mukha ni Bradley. Mula noong malaman niyang may sakit siya at maikli na lang ang buhay, tanggap na niya ang lahat. He doesn't believe in hope. Because he believes that hope just makes you weak.

"Hindi totoo 'yan. Gusto mo lang akong saktan. . ." Napaatras ako. Hindi ako naniniwala sa kanya. Kahit kailan talaga ay napakasama niya. Hindi. . . "I warned you before. Hindi mo pa kilala ang kambal ko. Hindi ka dapat umaasa sa kanya." Umiling-iling ito. "Hope is such a cruel thing, huh? Now, what are you going to do? I'd like to see, Calys." Ngumisi ito. "Entertain me."

I say. Wrong answer. Her eyes sharpen. “Help?” “You were falling apart, Paola!” I snap, then soften immediately. “You weren’t sleeping. You weren’t eating. You kept saying you wanted to disappear. You needed something to hold onto.” “So you gave me something that doesn’t exist?” “I gave you hope.” “You gave me a lie.” Her voice cracks on that word. And I realize— This isn’t about the baby. It’s about ownership. She gets out of the bed slowly.

Parang pinapalo ng baseball bat ang buong katawan ko sa sakit. "Let my soul be with you," I whispered on the particles of wind. I felt hopeless in my estate. Wala ng pag-asa. Hindi na ako makaka-ahon dito. Imposibleng may mkahanap pa sa akin sa ganitong pagkakataon. Nasa dulo kami ng hardin ni lola. May batis ito at munting talon na nagpapa-ingay sa paligid. I slowly closed my eyes, strating to embrace my faith. Nanghihina na rin kasi ako dahil sa dami ng dugong tumakas sa katawan ko. Nakakapagtaka nga lang at hindi pa ako natuluyan kahit paano.