Family Tree In Tagalog นิยาย & เรื่องราว

nakangiti na tanong ng abogado. "Yes," kumpirma n'ya na hindi nabubura ang pagkunot ng mga noo. "That's your family name. This is your birth certificate for your knowledge. That's your real and fulname," dagdag na sabi nito sabay pakita ng isang pirasong papel. "Khalil Xian Zaragoza," paulit-ulit na usal n'ya na tila kinakabisado ang tamang pagbigkas. "That's you! We are excited to welcome you to the family. We have been searching for you," nakangiting pahayag ng lalaki na may pangalan na Magno.

Bakas sa boses nito ang saya. "Welcome to the family, Miss Acosta." Baling nito sa akin. Ngumiti ako sa daddy ni Thyme kahit na nahihiya ako. "Dad, Correction please, Missis Thyme Sandoval." Tumango naman ito. "Feel at home Hija, finally you're now part of the family, I'm happy for you two." "Thank you po," Ngumiti ako sa kanila. "Mauna na kami Dad, Mom, gusto naming magpahingga paniguradong kailangan niyo rin iyon." Inakbayan ako ni Thyme.

Napakagandang pamilya. "Gracias," (Salamat,) sabi nila bago sila naglakad palabas ng office ko. Mabait si Kuya Quen sa'kin. Siguro dahil nasabi sa kanya ni Ate Lluvia ang mga napagdaanan ko sa Pilipinas? I don't know. Kuya Quen is a Concepcion and yes, we have the same surname. I don't know if I'm affiliated with him. Marami naman kasing Concepcion sa mundo.

Mayamaya kong tanong. "Isla Malinao ang pangalan ng lugar na ito may mga karatig isla dito at ang pinakamalaking isla ay ang Isla Pueto Luna pagmamay-ari iyon ng mga Leviste ang pinakamayamang pamilya sa buong Bicol. Nasa Catanduanes tayo." Paliwanag ni Aling Nely kaya napatango lang ako napaisip ako sa apelyido na binanggit niya kaya napalunok ako at parang may gusto akong maalala kaya napahawak ako sa ulo ko. "Okay ka lang po kuya?" Tanong ni Heart kaya napatingin ako dito agad akong umiling kaya napatango lang siya at nagpatuloy sa pagkain.

nasambit ko at sumenyas sa pag-iling. "I don't need to think, where I'm happy and not fake my happiness is not with my mother, you our my real family you made me feel the true love of family." wika ng kapatid ko tumingin pa siya sa amin. "Kuya.." sambit ng kapatid namin. "I will come with you, dad in the Philippines I really live there but, now I'm with you." wika ng kapatid ko at napangiti si daddy sa sinabi niya.

Hindi gaya nang langit na kulay abo at nagbabadya ang pag-ulan. “This will be the chance for our family to connect, hindi magtatagal at magiging isang pamilya na rin tayo. You can just always treat our family as your very own. Don’t worry our daughter is a good kid, hindi kayo magsisisi na siya ang napili niyo.”

"Magkakilala po kayo?" Bahagya siyang tumango. "Magkaibigan kayo?" "Not quite. I'm not sure if you heard about our family. Kami ang mga Romano, ang mortal na kaaway ng mga Altagrasia."

"Mama?" "Wag...mo..kong..ililibing sa... Ford...Ceme..tery. Ang...Ford...Family, hindi...nila...ako...gusto. Mag-iisa...na...lang...ako, mag-isa...ako. Ilibing...mo...ako...sa...public...cemetery...nang masaya." Maikli lang ang sinabi niya, pero ilang minuto ang tinagal niya para masabi ito.

sagot ni Declan sa kanyang ina “I see! Ang pamilya mo, iha? Nasa Pilipinas din ba?” tanong nito ulit kay Kate “Opo Ma’am! Ang kuya ko na lang po ang natitirang immediate family ko dahil kakamatay lang ho ng lola ko last month!” nakaramdam na naman ng lungkot si Kate nung maalala niya ang kanyang Lola Pero alam niya na masaya ngayon ang kanyang lola habang nakatingin sa kanya mula sa langit.

Tumango siya, siguro'y nababasa ang kalituhan sa aking isip. "Anak ako ni Daddy sa katulong nila dati. Itinago nila ang katotohanang iyan. Dinala nila ang buntis kong ina sa ibang bansa at doon itinago hanggang sa ipanganak ako. Binayaran nila ang aking sariling ina para lumayo at huwag magsalita sa totoong nangyari. Pinalabas nilang ipinagbuntis at ipinanganak ako ni Mommy sa ibang bansa. Pero kahit kailan ay hindi ko naramdamang bahagi ako ng pamilya, lalong-lalo na ang pagiging ina ni Mommy. Ang tingin niya sa akin ay isang napakalaking kasalanan ni Dad sa kanya. Kaya malayo ang loob ko sa mga kapatid ko. Respito lang ang dahilan kaya hanggang ngayon ay umuuwi ako o nagpapakita roon sa ba