Family Tree In Tagalog 소설 & 이야기

I set aside it first before I stares at that syndicate name. 'Mala la familia' I randomly type that words in the search bar of the browser. Humigop ako sa kape at napatitig sa screen nang sunod sunod na maglabas ng results ngunit is aang nakaagaw ng pansin ko, nasa ibabang parte iyon kaya iniscroll ko para mas makita. 'Mala la familia a latin words means...' Latin. Mabilis kon iyong binuksan at translation ng salitang 'yon ang lumabas.

Tumango ang tatlo, hudyat na payag silang makasalamuha ang tatay nila. “And also, Daddy has a family. He has a Dad–which is your Lolo too, and he has a Mom–which is your Lola. He also has–Angkong. Your great-greatgrandfather. Okay lang ba sa inyo na makilala sila?” “Opo!” the triplets answered in unison. “Naiintindihan niyo ba ang sinasabi ni Mama?” pagka-klaro niya, baka kasi hindi maintindihan ng mga bata dahil magulo ang sitwasyon nila.

Ibang-iba iyon sa typical na mga magulang. “Dad, huwag mo nga akong ibagsak. In our family, it's like the saying goes, 'If the upper beam is crooked, the lower beam will be crooked too,' it's all because of your teachings. Hindi ba at ikaw ang nagturo sa amin na huwag maagang lalandi?”

Seryoso niyang wika “Akala ko ba, okay ang relasyon mo sa Nanay mo? Eh, ano iyun?” tanong ko “Hindi kami okay. Sa pamilya namin si Mommy ang unang umalis. Bata pa lang ako, bumalik daw dito sa Pinas tapos dinevorce niya si Daddy at nagpakasal siya sa kanyang childhood sweetheart at tuluyan na kaming iniwanan.” malungkot niyang wika

“Ngunit mayroon akong isang kundisyon, Kaelan.” “Name it,” I said immediately. “Kung gagawin natin ito—kung ako’y magiging ‘asawa’ mo sa harap ng lahat—kailangan mong ipangako sa akin ang isang bagay,” she said firmly in Tagalog. “Huwag kang magtatago ng anumang lihim sa akin na maaaring magdulot ng panganib sa aking pamilya. Anuman ang mga bagay na maaari nating marating, kailangan kong malaman ang totoo. Huwag nang magsalita pa ng mga parang ‘hindi niya alam kung saan siya papasok’ kapag ako ay umaalis.”

“Anong apelyido nila?” “What’s apelgido? A-Apelyido?” “Surname, Sevi,” she sigh. “I told you to practice your tagalog.” “I’m sorry my Lady it’s just hard. Their apelyido is La Palma.” “La Palma?” Pumasok sa isip niya ang pamilya ni Arkhon. Back then they are very known in the world of business. Matatag at kilala ang pangalan nila sa iba’t ibang industriya. Kaya imposibleng ang pamilya nila ang tinutukoy ng kanyang ama.

biglang wika ni Anchali, muli sa Tagalog, “kanina sa school sabi ng teacher, kailangan daw magdala ng drawing ng family. Pwede po ba bukas mag-drawing tayo?” Natahimik si Aurelia, pero agad ding ngumiti. “Oo naman, anak. Tutulungan ka namin ng Papa mo.” Napatingin si Xavier, nakangiti rin ngunit may halong lalim sa mata. “Family,” mahinang ulit nito, parang iniukit ang salita sa sarili. Matapos ang hapunan, nagprisinta si Xavier na siya ang maghuhugas ng mga plato. “Kayo na lang magpahinga. Ako na dito.”

"Pinili mo ang babaeng iyon!" "Pinili mo ang batang iyon!" Parang may apoy na sumiklab sa dibdib ko. Mabilis akong lumapit sa mesa. "They are my family!" Mariin kong diin. "My wife." "My son." "Ang pamilya ko ang pinag-uusapan natin!" Ngunit lalo lamang siyang natawa. "Pamilya?" "Naging pamilya mo lang sila dahil pinili mo sila!"

pakiusap ko sa kaniya. "Sila po kasi buo ang famaly eh. May daddy at mommy tapos ako po wala." malungkot na sabi niya. "Tingnan niyo po sila oh. Diba po masaya sila?" sabi niya sabay turo sa may unahan namin. Napalingon naman ako doon. Maroon ang isang pamilya na nagbobonding. Masaya sila at tumatawa. Wala silang problema.

Si Tatay Arman naman. Tango at ngiti lang ang sagot ko. Hindi ko kasi alam kung ano ang sasabihin ko. Nakakaiyak 'to, nakakataba ng puso. Marami na akong pamilya, hindi na ako nag-iisa. Ang laki na ng pamilya ko. Nakaka-overwhelm naman ang mga tagpong ito. Nawala lahat ng pangamba ko na baka hindi ako gusto ng pamilya niya.