Family Tree In Tagalog Novels & Stories

Nagkataon lang na nandito lahat ng pamilya namin dahil sa isang problema na hinding-hindi kaya ni papa. Their family in order: My dad, Edward. Sunod naman si tito Augustus, tito Remus, tita Isabella, tito Luciano, tita Aurelia, and the late tito Zircon. "Nasaan si Tita?" I asked, pertaining to their youngest sibling na hindi nahagilap ng mga mata ko. I was expecting her to come over dahil nandito si Velvet. "May inasikaso raw ang tita mo," sagot ni Tito Remus, which happens to be the closest sibling of Tita.

Ngunit iba si Noah. “Noah, top 1 ka sa grades ah, bakit hindi pumunta ang parents mo? Kung ako ang nakakuha ng ganong score, malamang sa malamang ang buong pamilya ko– mga magulang ko, lolo at lola ko at ang mga lolo at lola ko sa motherside ay mag-aagawan sa pagpunta!” saad ng isang batang lalaki na kaklase nila. Nakita naman ni Agatha na kakaiba iyon at nagtanong din, “Ang pamilya mo, ang mga magulang mo, grandparents, at maternal grandparents, hindi ba’t anim na katao iyon? Saan galing ang pang pito?”

"Don't be, just feel at home, Mara. Huwag mong tingnan na iba ka. Pamilya tayong lahat." Sumabat bigla si Quil. "I don't understand, the two of you. What's 'pamilya' means?" Curious na tanong nito. "It means family, Quil." Sagot naman ni Mara sa paslit. "Oh, is that Spanish? Familia, right?" Natawa si Mara, ang talino talaga ng batang 'to. "Yes, sort of, Quil. But, it's Tagalog, it's a language from the Philippines. You know Philippines, right?"

Sabay-sabay at nagtuturingang isang pamilya. Masaya kaming kumakain ng sabay-sabay. Ang Papa ni Joan ang tumatayong Ama namin. At si Mama naman ang Ina para sa amin. Biyudo na rin kasi ang Ama ni Joan na si Tito Arnold. Kasama rin ang dalawang kapatid na babae ni Joan na sina Marie at Joy na noon ay maliliit pa ngunit ngayon at mga dalagita na. Ngayon ay nalaman ko na nadamay nga sila sa dahil ate ni Joan, si Ate Luisa na hipag ko.

umiling lang siya saakin “Kung ganon sino ang pamilya mo? Sino sila?” Tinuro niya ang family picture namin na pinakang malaki sa gitna at napatingin ‘rin ako doon. Sila Mama at Papa, bumuntong hininga muna ako bago sumagot.

“Laurel family?” inulit ni Isobel ang dalawang salitang iyon. “Oo. Laurel family. Mula ngayon, iyon na ang tahanan ninyo,” maayos na sagot ni Uncle Jose. Tahimik si Isobel nang ilang segundo.

Ayaw kong kaawaan ang anak ko, ayaw kong ipakita sa kaniya ang emosyon na iyon. Dahil ang lahat ng iyon ay naranasan ko. Alam ko ang pakiramdam dahil nanggaling ako roon. Gabi-gabi, araw-araw palagi akong humihingi ng tawad sa kaniya. Patawad dahil ganito ang nararamdaman niya, patawad dahil hindi buo ang pamilya niya... Kaya palagi ko siyang binubusog ng pagmamahal. Dahil alam ko ang pakiramdam na palaging hinahanap ang kasiyahan ng puso at pakiramdam kung paano mahalin pabalik. "Mama ... It says family. A family, made up of Mama and Papa. Not mama, sisters and Father Theodore. I know they are my family but ..." Napayuko ito. Nagsimula nang magtaas-baba ang balikat.

Ashley Umaga na nang makatanggap ako ng tawag mula kay Mama. Nangungumusta lang naman siya. Marami siyang paalala tungkol sa buhay-may-asawa. At bigla ay bumundol ang kaba ko nang banggitin ni Mama ang tungkol sa honesty. “Be honest always. Be honest to your husband. Ang tiwala ay hindi basta-basta nakukuha o naibabalik sa dati kapag nasira na.”

"Talaga?" Tumango ito "Oo naman, darling." Ngumiti siya rito kaya nakita niya ang pag-aliwalas ng mukha nito. "Naniniwala naman ako." "Talaga? So, pwede na akong tumabi sayo?" "Sige!" Mabilis naman itong umikot at agad na tumabi sa kanya, ang mga braso nito ay pumulupot sa kanyang baywang. Sumiksik siya sa katawan nito.

paliwanag neto Mabaet ang anak ko at mukhang gusto ka nya sabi pa neto Pakiusap Blue alagaan mo ang anak ko para kung sakaling mawala man ako hindi ako mangangamba pa sino ang mag aalaga sa kanya "Your Family ?wala ba kayong kamag anak tanung nya rito at Matagal pa ang Buhay mo maalagaan mopa si taichi "dagdag pa nyang sabi dito