Novel & Cerita Famous Novels In The Philippines

“Sino sila? Yung mga lalaki?" "Wala akong pakialam sa mga lalaking humila ng gatilyo, nanay. Sinundan ko ang mga nagsugo sa mga lalaking iyon.” "At sino ang nagpadala sa kanila? At paano nila binayaran ang ginawa nila sa pamilya natin?” "Ito ay isang mahabang kuwento na handa kong sabihin sa iyo, ngunit ang kanilang mga pangalan ay Hopper, Penelope, at Freddie. Nag-bell ba sila?"

Gusto ko sana siyang tanungin ngunit hindi ko naman ginawa dahil nakakahiya. "Alam mo po ba ang pamantasan na 'yon?" tanong ko sa kanya. "Yes, of course. I'm from Manila so I know that. It's one of the most famous universities here in the Philippines, right? Kilalang-kilala. Hindi pa naman pasukan. Tama ba ako?" "Opo. Tama ka naman po. Hindi pa nga po pasukan ngunit inagahan ko na po ang pagpunta ko dito sa Maynila dahil—"

ang nahihiyang sagot ni Serena. “Oh,please,call me Jasmine.I’m so excited about this project,Serena...Imagine,half of the scenes is in the Philippines,so there’s a bigger chance na makakauwi tayo ng Pilipinas!Oh,I can’t wait for the shooting to start!” ang excited na sabi ng babae. “S-Sure,Jasmine...I miss going back home,too.It’s been ten years since the last time I went to the Philippines...” ang pagkukwento ni Serena.

Kagigising lang ni Feona mula sa pagkakaidlip. Nang matapos ang shift hour niya ay agad siyang naidlip. Agad siyang nag ayos ng sarili at dumiretso sa maliit na lavatory para maghilamos at masipilyo. Nauulinigan niyang nagkakatuwaan ang mga kasamahang kawal sa kampo na offduty. Nahulaan ni Feona na malamang nanonood na ang mga ito ng paborito nilang basketball game sa tv. Dumadagundong naman ang kanyang damdamin sa kaba at kasabikan manood din. Hindi stable ang signal ng telepono sa kinaroroonan ng kumpanyang pinangungunahan ni Feona. Nasa gitna sila sa pagitan ng mga matatarik na bundok sa cordillera. Company commander si Kapitan Feona Alvarez at masigasig sa kanyang trabaho. Marami na siya

Sumandal ako sa kahoy na nasa aking likuran at pinagkrus ang magkabila kong braso "Kilala mo ako, hindi ba? dahil kung hindi, ay hindi mo ako tatakbuhan na parang daga na inuusig ng pusa." Mahinahong saad ko ngunit napatadyak ako sa lupa nang makuha nitong tumawa ng malakas. "Sino ba ang hindi makakakilala sa iyo binibini? Anak ka ni Don Rafael, ang isa sa pinakamayang tao sa Pampanga. Ikaw ang nag-iisang tagapagmana ng Vergara."

Tahimik na napabuntong-hininga si Rhylle. Napakatigas talaga ng ulo ng babaeng ito. Maya-maya... May naisip siyang paraan. "Hatiin natin." Napakurap si Tina. "Huh?" "Sa kama." "Maglalagay tayo ng maraming unan sa gitna." "Tapos..." "Hindi tatawid." Nanlaki ang mata ni Tina. "Ay..." "Parang..." "...China at Pilipinas?"

he asked at mas nagulat ako nang makita ko kung gaano na pala kalapit ang mukha nito sa mukha ko, napangiti na lang ako nang nakawan ako nito nang halik sa bibig. I simply hugged him really tight, scared of losing him, kaya naman nagdecide akong huwag nang ipaalam ang bagay na iyon. Our Palawan escapades continues, we went on an island hopping, we went t Starfish island and Pandan island kung saan namin na-enjoy mag snorkling and a naughty idea popped in my mind remembering an article that I read in FHM about the snorkling style sex in one of the article in that magazine, pero alam ko namang puwedeng mangyari iyon dahil ang dami kayang tao.

Lever's point of view Isang linggo na simula ng malaman ko ang lahat ng nangyari kay Papa, pero hindi ko pa rin alam kung sino ang lalaking pumatay kay Papa. Nandito ako sa kwarto ko, nakahiga habang nagbabasa ng libro na binigay ni Youno sa akin. Binigyan na rin ako ng bago phone at laptop ni President Snipe. Napaisip ako ng maalala ko ang sinabi ni Youna sa akin.

Naramdaman ko ang lamig mula rito sapagkat hapon na. Hindi pa rin ako nakakalahati dahil may mga libro pa akong tinatapon sa sako na pinapatabi ko lang sa loob ng facility. At may iba rin na ayos pa naman kaso sira na ang front page at back page. Readable pa naman ang iba lalong-lalo na ang 'Noli Me Tangere' at 'El Filibusterismo' ng pambansang bayani ng ating bansa na si Dr. Jose Rizal.

ang agad na nasambit ng pabuling ni Celeste nang maalala ang matanda. Nasasabik na siyang makita si Salvador. At nasasabik na rin siya sa totoong pakay niya kaya siya nagdesisyong bumalik ng Pilipinas. At iyon ay upang maitayo ang negosyong pinaniniwalaan niyang magkakaroon ng malaking pangalan dito, dahil kinilala ito ng husto sa America.