Far Fetched Novels & Stories

Tinulungan sya nito upang makalapit sa isla na kahit mula sa malayo ay magkakaroon sya ng pagkakataong masilayan muli ang pinakamamahal na babae. inasikaso nya ang bagong charity na itinayo sa ilalim ng pangalan ng nobya. Ang Rafaela Foundation na ang pangunahing layunin ay makapagtayo ng paaralan sa . ga liblib na lugar kagaya ng mga malalayong isla.

Tigas ng braso! "Bwisit ka! Sinabi ko bang gawin mo iyon? Para mo namang sinabi na walang kwenta ang account ko!" "Sabi ni Farah wala nga raw kwenta," mabilis na tugon nito kaya lalong sumama ang titig niya dito. "Ang sabi ko na lang ay huwag na lang niyang panoorin pero huwag siyang mag-unfollow," bawi nito. Ngumisi pa ito lalo habang siya ay uusok ang ilong sa inis.

Ang sabi ko nga ako na lang ang pupunta at ibigay na lang address ay ayaw naman at baka daw maligaw lang ako dahil hindi daw napupuntahan ng kung sinung-sino simpleng tao ang lugar na pupuntahan ko. “Bakit ang dami mong dalang gamit? Parang ayaw mo nang bumalik pa rito ah" salubong ang mga kilay ni Farrah sa akin na para bang hindi nagustuhan ang nakikita habang nakatingin sa malaking backpack ko at malaking maleta. Parang mag-aabroad ang datingan ko. Nagkibit balikat lamang ako. “Wala lang, gusto ko lang." tipid na ngumiti ako.

Pakikipagtalo pa ni Akane dito. "Hey! Didn't i say to you to not curse on me? Gusto mo bang mag away tayo dito ngayon?" Inis na sabi ni Farah, ang ayaw nya sa lahat ay ang mga taong minumura sya nagmumura sa harapan nya, because she feel disrespect.

I looked behind him away. Someone has formed in my mind, why does it seem so painful to see him walk away? I was shaken, what what am I thinking today. Maybe I was drowsy, and I was just tired. Hopefully, just out of tiredness and no other meaning

“This is not some childish play. What are you doing here, by the way?” “It’s super hot na here! Can we go inside? Iitim na talaga ako, what if that swimsuit brand would stop getting me for their brand campaign? Ugh, let’s go inside!” Maarteng sabi nito. “I’m welcome naman here, right… Selene? Oh, wait! I want to reintroduce myself because your husband right here didn’t introduce me right. I’m Farah, your husband’s childhood friend… and ex-girlfriend.”

Bumalik na rin sa normal ang lahat, at nakabalik na rin sa trabaho. Balak kung puntahan si Farahh mamayang gabi para tingnan lang siya. Gusto ko lang siyang makita. Gusto kk siya lapitan kaso hindi pwede. Naghihintay ako maging legal siya bago ako magpakilala sa kanya. I'm twenty-five, she's fifteen. Hinihintay ko lang siyang lumaki at tsaka hindi naman ako nagmamadali. 🎶Wise man say, only fool rush in 🎶

Kahit buhay niya ay ibibigay niya. “Jake, malapit na ako…” Nakangiti pero pumapatak naman ang mga luha habang papalapit si Farah kay Jake. Excited na siyang mahawakan ang nobyo; mayakap, mahalikan, at maparamdam dito kung gaano niya ito kamahal. “ ‘Yon! May tao," sigaw mula sa hindi kalayuan, at ang kasunod ng sigaw na ‘yon ay kahol ng aso at mga nagmamadaling yabag.

Salamat kay Hector at naisalang siya sa eye transplant at nakakakita na siya ngayon. “You're just a fvck buddy. For Pete's sake! Tapos na kayo kaya wag ka na maghabol doon. He's not good for you anyway,” patuloy ni Farah at namaywang. “He is a díck. Hindi niya deserve ang kahit na sino.”

Kaya’t ang nasabi lang niya, “Sige, samahan na lang muna kita kay Tito.” Habang naglalakad sila, nahirapan si Farrah sa pag-apak sa putikan gamit ang high heels niya. Kita ni Felicity na galing ang kapatid sa byahe. “Farrah, saan ka ba galing nitong mga taon na ‘to?” tanong ni Felicity. “Two years ago, galing akong Korea. Nag-aral ako ro’n tapos nagtrabaho sa isang malaking kumpanya. Ngayong umaga lang ako nakabalik,” paliwanag ni Farrah.