Father And Daughter Quotes นิยาย & เรื่องราว

They all pause eating, my mom holding a pizza and my dad chewing a fries. "Really?!" My mom exclaimed and put down the pizza. She hugged me tightly, "I am so proud of you. You don't have to about us, you have our blessings." My father nodded and continue eating, I shed a tear. "H'wag ka ngang umiyak, 'di bagay sa'yo." Sabi ni Dad na siyang kinatawa namin ni Mommy. "Bigay ko mamaya sa'yo kung pictures niyong dalawa noon, ang cute niyong dalawa ron."

“I know the story na first love nga niya ang nanay niyo. But dapat di niya yun ginawa.” “Brother, I think kailangan niyong mag-usap ni Dad ng masinsinan. About that things. Para nga tuluyan nang masagot ang mga tanong sa isipan mo. Sa di naman ako nagmamagaling. Father is still our father, kahit pagbaliktarin mo ang mundo. Mawala man Jeff ang gravity… Hehe. Still, he is our father. Subukan mo siyang kausapin.” Tapik ko sa balikat niya. Baka kala nga nito di ko na naman siya siniseryoso. Sa lagi nga akong namimis-intrepret.

sabay kaming nag katinginan ni kudos dahil sa sinabi ni father. " Sa bilyon bilyon na taong umiibig lahat may kanyang -kanyang kwento, may kanyang kanyang karanasan, may umiibig na humahantong sa kasalan at ang iba naman ay humahantong sa hiwalayan.." tama ang sinabi ni father naalala ko ang araw na hindi kami ni kudos walang kame hindi namin alam kung ano ba kami ni kudos.

I smirked at Dad and he just laughed at me but I know that he is happy for me Wala naman daw kasi siyang ibang hinangad kung hindi ang kaligayahan naming mga anak niya. “Basta kapag may pamilya ka na, palagi mo silang uunahin kaysa sa sarili mo! Yan ang naging prinsipyo ko kaya naman naging maayos ang pagsasama namin ng mommy mo!” pangaral sa akin ni Dad “And always be the best father and husband that you can be! Well, hindi maiiwasang magkamali dahil wala namang perfect na tao or relationship, but always remember this, son.”

Mas ramdam niyang papa niya ang kausap niya at hindi ang presidente ng Costales. "I realize that I don't need to build a palace for my daughter because she only needs love from me that she can call home." Sumilay ang isang ngiti sa kanyang labi. She felt the sincerity and love in those words. Her father may not be perfect, but he was still the best father for her. "I'm a princess because my father is always been a king to me." "Thank you, Sushi. Know that my love for you is something that never fades in time."

Para bang may muling bumalik sa kaniyang magandang mga alaala. "Yes. Good memories. Your father really loves and adores the both of you. He loves spoiling you and your sister. He is always trying his best just to have time with his daughters. Ayaw niyang walang araw na hindi kayo nakakasama o nakakausap. Your father was a very workaholic. But he never left us behind. We're his priorities. I loved your father so much until now. He's the only man that I'll love unconditionally until I die." She turned to me and smiled. I looked down at the table where our picture frame is. Mom, Dad, Vienna and me.

Sumunod na rin kami sa katulong na inutusan ni ate Jia. "Nin bixu gaosu wo, rang women tan tan nin de nu'er he ta de fuqin, nin bing bu anquan." seryosong sambit ng kuya ko sa akin huminga na lang ako at napabaling sa magulang ko nakatingin sa amin. (You have to tell me, let's talk about your daughter and her father, and you're not safe.) "We talk, Kenchie." wika ng daddy namin sa aming dalawa bago niya ako tinawag at sumunod na ako sa kanila.

“Sure po.” “Di ba sasakyan na nila ‘yang parating?” “Ay opo, sila na nga po.” Sagot ko kay Daddy. “Maaga natapos ang awarding ngayon ah.” “Dad, Mom, pwede ba naming salubungin sina Mommy old at Daddy old?” “Sure anak, basta mag-ingat sa pagkatakbo ha?” sagot ni Jinx. Humawak ang biyenan kong babae sa braso ko. Ngumiti siya sa akin. “You are amazing mother and incredible wife. I am very proud of you, anak. You always prove that you are indeed more than enough to our son. Thank you anak.”

Then she thought of the last conversation she had with her dad. FLASHBACK: “Habang tumatagal ay mas lalo kang nagiging walang modong bata ka!”, her father screamed. “Like father like daughter”, nakataas ang kilay niyang sagot. “Wala akong anak na katulad mo! Bobo na wala pang modo! Di ka man lang gumaya sa ate mo!” END OF FLASHBACK: No. There is no way na ipapahanap pa siya ng daddy niya. Baka nga mas masaya pa ito kung hindi na siya makakabalik.

Niyakap niya ng mahigpit ang ama. "Dad, fogive us... nagpadala kami sa damdamin namin, nagpadala kami sa tukso. Kung naging mas matatag sana kami... kung mas maaga naming pinutol ang nararamdaman namin... kung hindi sana kami muling nagkita... kung hindi nalang sana ako umuwi... baka hindi hahantong sa ganito, hindi ka sana masasaktan. I'm a bad daughter dad!... sarili ko lang ang iniisip ko! huhuhu!"