Fear Of The Lord Verse Mga Nobela at Kwento

Maingat siyang umupo sa tabi ko, Sumunod si Zephyr. Tahimik akong nakayuko, pilit pinapakalma ang sarili ko. Tumawa siya nang mahina Ng mapansin na takot parin ako. "Scared?" parang natutuwa sa takot ko. “Good. Fear keeps people alive.” Ramdam kong bumilis ang tibok ng puso ko. Si Azrael, tahimik pa rin sa tabi ko, pero alam kong binabantayan ang bawat salita ng kakambal niya.

Binuklat n'ya ng bahagya ang book mark. He softly read the verse written. "1 Peter 5:7, cast all your anxiety on him because he cares for you." Tiningnam ako nito na parang may mga luha na namang nag babadyang pumatak sa kanyang mga mata. While looking at his eyes, I can see a spark, hope and happiness. "I badly need this, thank you so much. I really, really appreciate this. You can't imagine how happy I am." wika n'ya. Masaya akong tumango. "Masaya akong happy ka."

he patted Mikho's head. "You're welcome, kuya. Magdasal ka rin lagi. A verse from the Bible says that our Lord is our rock, our fortress, and our savior. God is our rock in whom we find protection. He is our shield, the power that saves us and our place of safety. Seek always for His comfort if you need Him and He never fails," Mikho stated. "I couldn't agree more to that, man. Thanks." Ginulo naman niya ang buhok ni Raf. "Do good in school."

Pakiramdam ni Fane ng kaunting takot habang tinitingnan niya ang mga ito. Sa mga sandaling ito, narinig ang boses ni Isaiah mula sa malayo, “Hindi ako makalabas!” Sumigaw siya ng malakas, “Nagkalat ang mga talulot sa paligid, hindi ako makakita ng maayos. Hindi man malakas ang mga atake nila, pero sadyang napakarami nila. Hindi na namin kayang tagalan ‘to!”

' Numipis ang labi sa pagpipigil ng damdamin ng binata. May takot at kabang lumukob sa kanyang damdamin. Ito na ba ang araw na kinatatakutan niya? Ngayong nakikita niya ang ibang kinang ng mata nito at mga ngiti, alam niyang may nabago na sa buhay nito. 'Lord, please no!' *************************

“Hindi naman kita pinapaalis, ‘di ba?” Umupo siya sa tabi ko, at sandaling tumahimik kami. Parehong pagod, parehong puno ng iniisip. Pero ngayong gabi, sapat na ang presensya ng isa’t isa. “Elle…” simula niya, mahina, “…you were strong back there.” “Hindi ako strong, Zian. Takot na takot ako.” “Exactly,” sabi niya, sabay tingin sa akin, “Being strong isn’t the absence of fear—it’s standing firm despite the fear.”

Parusa na ba sa ’kin ito ng Panginoon dahil reklamo ako nang reklamo? “Sa-sandali lang, Lord Damon! Te-teka lang po!” Thalia was definitely scared sa nararamdaman niya ngayon. Pilit niyang binabago ang kaniyang posisyon, ngunit hindi natitinag ang mga kamay ni Lord Damon. Ramdam na rin ni Thalia ang pangangawit ng kamay at balikat niya, ganoon din ang humahapdi niyang tuhod at mukha.

hindi sa ganito. "Flinn, basahin mo ang 'Awit 103:10-14'," sambit sa akin ni Father. Isang katahimikan ang sumakop sa oras na iyon, ni hindi ko alam kung saan ito hahanapin. I remain calm yet disturbed, kung anuman ang kahihinatnan ng pagsubok na ito, i have to do it for Christ's sake! Dahan-dahan ko itong binuklat saka binasa ang mga talata. I read the chapters, the names written above and patiently wait where to find that partricular verse.

Pero nakakapanghina ang mala-greek god nitong kabuuan. Feeling niya ay may nabubuhay na kung ano sa kanya habang nakatitig dito. Mabilis niyang ipinikit ang kanyang mga mata nang umiba ito ng pwesto. Dear God, mahal na mahal ko po ang taong ito. Sana tanggaling nyo na po sa utak ko ang lahat ng doubts na nararamdaman ko. Tulungan nyo po akong magtiwala ng buong-buo.

Gusto kong sisihin ang gobyerno, ang ospital, si Ante Fely, lahat, gusto kong magalit sa mundo. Sa gitna ng aking pagtangis, umihip ang napakalakas na hangin dahilan para mawalan ng apoy ang mga kandilang nakasindi sa altar at mabuksan ang mga pahina ng Bibliya na nasa lamesa. Nagsitayuan ang aking mga balhibo, at takot na nagpalinga-linga habang naglalakad papunta sa altar para isara at ayusin ang nakabukas na Bibliya. Hinarap ko ito, at naka agaw ng aking pansin ang isang parte ng basahin. Second book of Corinthians, chapter 1, verse 9-10 “Indeed, we felt that we had received the sentence of death. But that was to make us rely not on ourselves but on God who raises the dead. He delivered u