Feather In Tagalog Novels & Stories

Kumabog nang napakalakas ang nahihibang kong puso. “Boy friend mo ako. Lalaking kaibigan, `di ba?” Umawang ang bibig ko; nalusaw ang kakatiting na pag-asa. Napakapaasa kasi ng mga salita niya. “Oo nga. I mean, hindi naman kita boyfriend—as in, karelasyon—kundi boy friend. At bakit ba ang init ng ulo mo? Ano ba’ng problema mo sa akin? Inaano ba kita?” yamot kong sabi.

May caption na nakalagay at naka-tag pa. 'Visiting Colorado, USA. With Rafael dela Vega.' Ang pinsan niya siguro na madalas tumatawag sa kanya ang kasama niya sa sandaling iyon. Umabot na sa halos isang libo ang reacts at mahigit apat na daan ang comments. Nanginginig ang aking kamay sa pagbabasa ng mga komento. Kinakabahan ako sa maaaring makita na makasakit na naman sa aking damdamin pero hindi ko mapigilan ang sarili.

dagdag niya pa saka naunang maglakad. Napatawa lang kaming dalawa ni Vaughn. Lovebirds daw... "See, she said lovebirds daw tayo. When will you say yes, Madison?" bulong niya sa tenga ko dahilan kung bakit nagwala na naman ang mga paru-paro ko sa tiyan. Pabiro kong kinurot ang tagiliran niya pagkatapos ay inilapit ang aking mukha sa mukha niya.

Takipsilim na noon kaya mas malamig ang hangin. “Ayaw mo ba talagang maligo? Sabayan mo ako!” Nagpatakbo-takbo pang parang bata si Fae habang nakapaa sa bermuda grass ng garden. Gulantang na lumapit sa may pintuan ang mga maid upang sumilip. “Do you still think of yourself as a three-year-old?” Jago retorted irritably, “You’re so old and still so childish, ano bang mapapala mo sa paliligo sa ulan?”

Namangha si Trina nang matanaw ang malawak na karagatan at ang asul na langit na parang lumalapat dito. "Napaka ganda, anong tawag sa lugar na 'to?" namamanghang tanong ng babae. Ngumisi si Fernando. "Wala talagang pangalan ang lugar na ito ngunit pinangalan ko siyang Trixie." Napalingon sa kanya si Trina na napaka lawak ng ngiti. "Trixie? Bakit Trixie?" "Trixie, ibig sabihin sa ingles ay "bringer of joy". Sa tagalog, tagabigay ng saya. Kagaya mo, naghatid ito ng saya sayo, tama ba?" Lumingon siya sa dalaga.

May kuto ba 'to? " I'm I Poisonous, at kung makatawag kang lason d'yan wagas." Ani nito may bahid nang pagtatampo, nginitian ko ito nang malapad " Pangalan mo kaya 'yon in tagalog lason. Umiling iling ito tsaka walang nagawa na napabuntong hininga. Nagsimula kaming maglakad papunta sa meat section. “So, chicken! Ano ba, legs? Thighs? Or wings?” tanong niya, tinitingnan ang iba't ibang parts.

Hyacinth A/N: Bicol Language used, Tagalog translation provided Argus and I took a chopper ride para makauwi sa kanilang probinsiya sa Albay. Fiesta daw doon sa Legazpi City at ang tawag daw doon ay ang Magayon Festival.

Nagtagpo ang mata namin at sa puntong iyon ay mas nagsilabasan ang mga luha ko. Litong-lito ang utak ko pero ang ang puso ko parang gusto nang lumabas. Nakakaramdam ng sakit at pagkasabik. "Naaalala parin ako ng puso mo, Aloisia. Magandang senyales iyon na balang araw maaalala din ako ng utak mo." Hindi ko na napigilan ay lumabas ang hagulhol ko sa bibig ko at yumakap sa kanya. Niyakap ko siya ng mahigpit na para bang matagal siyang nahiwalay sa akin.

Di koa gets kung anong gustong palabasin nito "Landing pabiro. Landiin mo pero daanin mo sa biro. Pag na fall siya eh di good may chance na ligawan ka niya. Pero kung hindi naman atleast walang masisira kasi 'biro' nga lang eh means hindi seryoso di niya kailangang mailang dahil iisipin niya biruan lang." Napaisip ako. Kung sabagay may punto ito kung lalandiin ko nga si Gab kahit pabiro lang atleast baka sakaling ma-develope

Hindi ko na napigilan ang pagtanong. She looks at me, "it's blue for you darling coz ur a princess of Hertzbegh palace." Umupo ito sa harap ng lamesa saka kumuha ng Quill feather pen, it uses to write but only oldies people uses that. Panahon pa ata ni Rizal. I never expected na ginagamit parin 'yan ngayon. Isa kasi and Quill feather pen ang nahalungkat ko sa loob ng bag.