Feeding Program Quotes Novels & Stories

tanong ni Cearina, ang kanyang mga mata ay nagliliyab sa ideya. “Puwede tayong gumawa ng feeding program para sa mga bata sa barangay. Makakatulong tayo sa mga nangangailangan,” sabi ni Ezekiel, ang kanyang boses ay puno ng entusiasmo. “Perfect! Excited na akong magsimula,” tugon ni Cearina, na puno ng saya.

"May feeding program kasi ako na in-organized sa Quezon City." "I'm in. Ano'ng puwede kong itulong?" "Ayos na lahat. Kailangan lang ng ilang tao para mag-distribute." Pinag-usapan namin kung ano'ng oras mag-start ang program. At kung saan din magkikita-kita. Sasama din daw sina Elias. Siya ang nakatoka sa mga pagkain. Kai is such a good person. Ano pa ba ang kulang sa kaniya? Parang wala na.

"Ganoon ba? Gusto kong iparating sainyo na bawat Linggo na ang feeding program. Iyon ang bilin ni Donya Herenia. Hindi na katulad ng dati na isang beses lang sa isang buwan. Gusto ni Donya na ganoon ang mangyari. Kaya inaasahan namin kayong lahat, ah. Ayos ba iyon?" Tumango ang mga kasamahan ko. Maging ako man ay sumang-ayon. Ibig sabihin, mas madalas na feeding program, mas madalas din ang pasahod. Malaki ang tatlong libo para sa isang araw lang. Isipin pa na linggo-linggo iyon. Hindi ko ito palalagpasin. "Ayos na ayos po! Salamat po!" Tuwang-tuwa si Brix. Mukhang iisa lang ang iniisip namin.

Ang grupo ni Wendy ang nag-announce sa mga bahay-bahay na may feeding para sa mga batang10 years old pababa ang edad sa eksaktong alas-nuebe ngayong umaga. Puro nutritious dish ang inihahanda namin dahil, yeah, iyon naman ang purpose karamihan sa feeding programs. To educate kids na dapat puro masusustansiyang pagkain ang kinakain nila sa murang edad para maging malusog ang pangangatawan nila. Naghihiwa ako ng baboy para sa sahog ng Pinakbet no'ng marinig kong sumisinghot si Erie. Hindi ko napigilan ang pagtawa nang lingonin ko siya.

“Gising ka na, anak? Bakit ka uminom ng marami kagabi?” Hindi niya sinabing sinadya niyang uminom ng marami para malunod sa mga iniisip. Tumango lamang siya nang bahagya. Napatingin siya sa sahig na puno ng balat ng kinakain nitong sunflower seeds. “Pero sabagay, kailangan mo talagang uminom para sa pakikihalubilo sa mga potential investor.” ani pa nito.

sagot niya nang exaggerated, saka paikot na inabot sa akin ang tray na parang flight attendant. “Kara,” sabi ko, “kumain ka muna. Kailangan mo ng carbs, protein at vitamins.” Napairap ito. “Bakit parang training camp dito? Hindi ba puwedeng dessert muna?” “Ano ka, bata?” sabay ngisi ni Amon. “Kara,” sabi ko habang nilalagay ang gamot sa tabi. “Gusto mo gumaling agad ‘di ba? Or gusto mong tomorrow hindi ka pa rin makalakad—”

But then there are days I overindulge maybe to make up for it. Everything is so unbalanced in my life. "Kumain ka, Ma'am. Hindi ka pwedeng hindi kumain dahil ano nalang ang makukuha ni baby sa'yo? You're eating for two people. Kahit ayaw mong kumain, susubuan kita." hindi ko alam kung pang-ilang beses ko na itong narinig kay Ate Fely. Naging matiyaga at pasensyosa siya sa akin... Even when I sometimes threw away or spit out the food she was spoonfeeding at me.

Pero dahil kung saan-saan na kami dinadala ni Quen ng mga paa namin, kung saan-saan na rin kmi kumakain. Tama lang naman sa akin ang katawan ko, iyon ang madalas kong naririnig kayna Mama kaya hindi ko naman talaga kailangan magbawas ng kain. Pero syempre, kailangan control din ako kasi nga madalas din na unhealthy ang mga kinakain ko. Napaka-bad influence kasi ni Quen. Madalas niyang sinasabi na maikli lang naman daw ang buhay kaya lalo na naming paikliin. Kaloka, parang walang pangarap sa buhay. Bruha talaga!

sabi niya sa akin. Napaisip naman ako sa sinabi niya. “Don’t worry marami naman tayong makakasama,” dagdag pa niya. “Sure,” sang-ayon ko na lang. Parang na-excite ako bigla sa feeding program na sinasabi niya. At least makakapag-hiking ako nang wala sa oras. That would be fun! “Great, sure akong mag-eenjoy ka sa pupuntahan natin.” paniniguro niya sa akin.

Napangiti ako dahil kahit papaano ay mas nag-aalala parin naman pala saakin, nakangiti akong nag reply ng sagot sa kaniya Me: Safe naman kami, start na ng feeding program mamaya Napilitan akong tumayo sa kama at mag-ayos para makapag ready sa mga kailangang gawin ngayong araw. Alam ko namang gawain na ng mga empleyado ang feeding program at puwedeng panuorin ko nalang sila pero gusto kong tumulong Ng makapag-ayos ay saka ako lumabas at naabutan ko ang ilan sa team namin na nag a-almusal sa isang maliit lang na lamesa