Fifteenth Novels & Stories

𝐂𝐡𝐚𝐩𝐭𝐞𝐫 𝐅𝐢𝐟𝐭𝐞𝐞𝐧 𝑮𝒓𝒂𝒅𝒖𝒂𝒕𝒊𝒐𝒏

I want to puke when he winked at me. My forehead furrowed. “what are you looking at?!” saway ko ng makita ang pagbaba ng mata nung blonde sa boobs ko. “At sino ba kayo? You’re interrupting us!” Ngumisi ang curly hair na guy sa kaniya. “Hi, I’m Asmodeus Finn Del Fuego. The most handsome, try to ask every girl’s and they would tell you who’s the most handsome, and that’s me.” Turo nito sa sarili at malokong siyang ngumisi na nagpataas ng kilay ko.

Ngumiti ako at tumango dito. This is it! Panibagong panimula.

But not my heart and mind, they're messy. "When I was fifteen, I thought Primo is someone I'd never be able to interact with. He looks rude. Sa school, hindi niya ako kinakausap o pinapansin. And that's okay with me, since I'm not also interested to talk to him or to exchange greetings."

Isali pa ang pulang-pulang nagbabagang uling at usok na nagmumula sa mga kakaning iniluluto. Maya-maya pa’y may kung sinong humablot sa kaniyang braso, dahilan kung bakit kamuntikan na niyang mahulog ang hawak niyang supot ng mga bibingka’t puto bumbong. “Feliz Navidad, Victoria,” boses mula sa taong nasa kaniyang harapan. Nakangiti rin ito at napakamaamong tignan sa suot nitong maputlang kulay bughaw na abrigo na tinernuhan ng putting camisa sa loob.

May dumarating na Doctor kada Linggo. "Ilang taon ka na ineng?" tanong ng buntis na katabi niya sa upuan. "F-Fifteen po..." Napatingin ang isang BHW sa kanya o yung Baranggay health worker. "Kinse?" ulit nito. "Opo." "Naku nga naman, mga kabataan nga naman, oh! Akala mo pagkasarap-sarap ng buhay may asawa! Mga hindi na nagiisip, o eh di tigil ka sa pag-aaral?"

Oo beware talaga kayo dito, lakas mang-ano, oo basta 'yon na 'yon HAHHAHAHAHA. Time had passed. It's Laurence Montefalco, my 15th rose. Pagkadating niya, hinawakan niya agad ako sa baywang and put my hand on his shoulder. "Happy Birthday Jane. Wish you all the best," And my 16th rose from Kajic, and my 17th from Kuya Clause, kuya ni Xyrus.

FIVE SENSES CHAPTER 14: HIKING HUMINTO sa isang malaking resort ang Van na sinasakyan nila Andy. Ilang oras rin ang inabot bago sila nakarating sa lugar. "Mga anak, aayusin muna namin yung reservation natin bago tayo pumasok kaya maghintay muna kayo, okay?" paalala ni Demmy sa mga bata. Ngumiti si Andy at tumango. Si Denum naman ay hindi kumibo at sinuot ang itim na face mask, habang si Kino ay mahimbing pa rin na natutulog sa balikat ni Andy.

Nagkaroon na naman ako ng pag-asa. Una si Adam, si Micah at ngayon ang mga ilang kawaksi dito sa mansion. "Sana tulad niyo ay mapansin din ni Ares ang pagkakaiba. Hindi talaga ako ang totoong Lavinia. Ako si Cally Janeiro, kaya lang ay walang makitang record ko ang mga tauhan ni Ares kaya malabong maniwala pa siya sa akin."

Napakunot ang noo ni Raina. “Add your birthday… twice. Then add five.” “Huh?” nalito siya pero napilitan ding mag-isip. ‘Nine plus nine… eighteen… plus five… twenty-three…’ “Now multiply it by five,” dagdag ni Jaxen, kalmado lang. “Wait… bakit parang math quiz ‘to?” reklamo niya, pero sinunod pa rin. “Twenty-three times five… one hundred fifteen.” Napatingin siya rito. “Ano na? Anong connect niyan?”