Romans & histoires Filipino Declamation Piece

Napakagaling niyang magbahagi ng salita ng Diyos. Di nag tagal ay tinapos niya ang kaniyang salita sa pamamagitan ng pasasalamat sa lahat ng narito lalong lalo na sa Gobernador-Heneral na dumalo kahit sa likod ng napakarami nitong gawain. Nagpasalamat rin ang Pari sa lahat ng nagbigay handog at tumulong na gawing possible at masanagang maisagawa ang misa ng Pista ng Candaba. Sa lahat ng kaniyang pinasalamatan, dalawang apelyido ang umigting sa aking tainga. Ang Vergara at De Leon. De Leon. De Leon.

That's just plain degrading, sa oras na makahanap s'ya ng katapat at nabking sa mga panukala n'ya rito aywan ko na lamang kung saan s'ya hihingi ng tulong. "Ampon? I mean wala naman iyon sa pera para lang makapag-aral. I was the same you know? Also an orphan but look how I am now" sabat ng Kapitan Kiel, sa sinabi n'yang iyon medyo nagulat ako- hindi este talagang nagulat ako.

Hindi ko na alam kung ano pa ang aking ipalulusot! "Baka yung nasa El Filibusterismo," sagot ng lalaking naka salamin at mukhang seryoso sa pagbabasa sa aklat. "S'ya ang kasintahan ni Paulita Gomez at sinusuportahan n'ya ang hangaring magkaroon ng sariling akademya para sa wikang kastila rito sa Pilipinas." "P-pa'no n'ya nalaman 'yun? Sa grade 10 pa natin yun pag-aaralan, 'di ba?" bulong ng isa.

ngiting nagsasabing ako iyon. "Tama iyan, sir. Hindi pa naman huli ang lahat para yakapin ang sariling atin. Dahil sa pamamagitan niyan ay parang niyayakap mo na rin ang sarili mo. Ikaw at ang wika natin ay iisa. Wika natin ang magpapakilala sa iyo na ikaw ay isang Pilipino. Isa ito sa pagkakakilanlan natin bilang isang Pilipino." Nakikinig lang ako sa kanilang dalawa. Napapahanga ako ni Mang Driel. Para akong nakikinig sa Filipino teacher ko. Nang tumapak ako sa bangkang ito, ni minsan ay hindi ko naisip na mapag-uusapan ito. "Tama ho. Magsisikap pa ho ako lalo na laging gamitin ang wikang atin."

"Philippines isn't Philadelphia. So obey what I want kung ayaw mong punitin ko iyan ng pinong-pino sa harapan mo mismo!" Nagpupuyos si Declan sa galit nang makita niya si Margaux kinaumagahan sa harapan ng malaking salamin habang sinusukat ang two-piece suit na talaga nga namang hapit na hapit ang katawan ng dalaga.

Pinilit niya lang na magmukhang galit sa harap nito. Callix nods his head quickly and said, "Gusto ko lang sabihin sa 'yo na hanggang ngayon ay mahal pa rin kita, Isabel. Mahal pa rin kita kahit isang buwan na tayong hiwalay. Bumalik ka ulit sa akin, please. I can't live without you in my life. Sa araw-araw na wala ka ay para bang impyerno. My life was incomplete. Ikaw lang talaga ang mahal ko at wala nang iba pa. Please give us a chance to be together again. Wala naman akong kasalanan sa 'yo, 'di ba? Wala naman akong kasalanan para makipaghiwalay ka sa akin, eh. Hindi naman kita niloko. No'ng tayo pa ngang dalawa ay kailanma'y hindi ako nagkaroon ng iba dahil ikaw lang talaga ang gusto kong

Tumingin si Darryl sa taas at nakita na tumayo na si Kilenc at binigay ang kanyang essay habang ang ibang contestants at nagsusulat pa habang nag iisip nang malalim. “Ang galing nang gawa mo!” humanga ang adjudicator sa gawa ni Kilenc. Mabilis niyang ibinigay ito kay Florian na hindi na nag abala at mabilis na prinisinta ito sa New World Emperor. “Magaling!” ang New World Emperor ay natuwa at kumanta nang papuri matapos tignan ang gawa niya, “Maganda ang essay mo.” Si Florian na nasa tabi niya ay mabilis na sumigaw, “Si Kilenc Dokko ang unang nagpasa ng essay. Pasado!”

Kaibigan niya ito at nung nandito siya sa Pilipinas ay ilang beses itong nagtangka na akitin siya pero hindi naman ito nagtagumpay. “Gawin ninyo ang lahat para mahuli ang lahat ng sangkot, officer! Kailangan nilang managot sa mga ginawa nila sa girlfriend ko!”pahayag ni Declan at sumangayon naman dito si Giselle

Mamaya pa lang namin malalaman kung ano ang coverage ng exam namin next week. --- Filipino subject na namin. Pagkapasok no'ng prof naming babae, lahat kami ay tumahimik na at inayos ang aming mga sarili para makinig sa kaniya. "Good morning, class. Para sa ating final exam next week, tayo ay magkakaroon ng role playing," bungad niya. Agad na nagbulung-bulungan 'yung mga kaklase ko dahil sa sinabi ng prof namin na 'yon.

muling tawa ng matanda. “You know what kung hindi lang naawa si Filan sa mga Reyes, nakulong na iyon, hind lang niya magawa. Just like namana niya ang pagiging maawain ko sa mga tao lalo na sa nasasakupan mo, parang sa games naging winning by default ang dad mo sa kaso niyang hawak, dapat nagpasalamat ang dad mo sa amin.” “I think wala naman pong dapat ipagpasalamat ang dad ko sa inyo, naghirap din po siya sa kaso.”