Find Me In Your Memory Novels & Stories

After kong makuha ang libro at magpaalam kay Ma'am Annie ay naglakad na ako papunta sa cafeteria. Nang makarating ako sa loob ng cafeteria ay agad kong hinanap ang dalawa kong kaibigan. Dahil maraming estudyante na ang naroon ay nahirapan akong hanapin sila. Maya maya pa ay may narinig akong boses na tinatawag ako. Boses ni Kenny yun sure ako. "Allysa, dito tayo."

Pero hindi pa rin siya tumigil, ang lakas-lakas pa ng boses dahil tuwang-tuwa. “Maniwala sa ‘yo. Kahit minsan, hindi mo naisip? Kapag nakatikim ka na ng s ex, hahanap-hanapin mo ‘yan. Umamin ka na, ano?, kahit isang beses.” Mas lalong namula si Jillian. Dahil ang maputi ito ay halatang pati ang leeg at tainga ay namumula rin. “Hindi nga. Dyan ka na nga!”

"Hmmmh!! I miss you Love bulong ko pa. Bago pumonta sa loob ng banyo at inayos na ang gripo nito. Tumagal rin ako mahigit isang oras sa pag aayos dahil sira na nga ang gripo, matapos kong ayos ay lumabas na ako ng banyo ngunit nanatili muna ako sa loob ng kwarto ni Alliyah habang andito napansin ko ang mga bagay na hinding hindi ko malilimutan, dahil sa akin nang galing yun walang alinglangan na hinawakan ko ang teddy bear at ang mga naka display sa ibabaw ng aparador nito na tuyong rose at mga sulat na parang pinasadyang pa ang lalagyan ng salamanin at kitang kita rito na ingat na ingat ang may ari nito, tapos nakita ko ang hindi kalakihan libro, para ako natulos at hindi magalaw ng mabasa

Her girlfriend is waiting for her. Which is Jean. – LIMMUEL 5 years gone so fast quickly sa loob ng limang taon na yun hinahanap ko lahat ng memorya ng aking isip pero alam nito at pakiramdam ng sarili ko nakuha ko na lahat yun. Pagdating sa puso ay kulang pa rin sa akin na hindi ko mahanap.

Kasabay iyon ang isang kanta na nagsisimula nang mag play na maririnig ko mula sa earphone. Hindi ko alam ang nangyayari sa paligid ko. Kinakabahan ako para kay Fuji. Bakit tuwing nakikipaglaban na lamang siya ay lagi ko na lang hindi nakikita? Napatigil ang aking pag-iisip sa kanya na maintindihan ko ang kanta na pinapakinggan ko ngayon. And I found a way you call to me. You show me where, you show me where I used to be. You bring me there.

Agad akong nagtago sa likod ng bookshelf, halos hindi makahinga. Pumasok siya. Ramdam ko ang presensiya niya, yung bigat ng hangin kapag nandiyan siya. Tahimik siyang umupo, marahang binuksan ang telepono, at ilang sandali lang ay narinig ko ang boses niya. “Find her,” utos niya. “She’s been gone for months. Her name is Mirella. I don’t care what it takes, bring her to me.”

"You don't even remember me! Kaya ano pa ang rason para italo ko sa'yo sarili ko?!” "Because you are mine!" bulyaw niya sa akin dahilan para mapalingon ang ilang mga usisero sa paligid. Hinawakan niya ako nang marahas sa magkabilang balikat upang dumiretso sa mukha niya ang tingin ko. "I don't need my memories to know that you belong to me, Claire! Hinanap kita kung saan-saan, and then I find out you’re hiding in this fvcking place?!" "Bitawan mo siya!"

Sino ba naman ang hindi kikiligin kung may isang nilalang na gising na gising noong nagpa-ulan ang Diyos ng killer smile ang dumambad sa harapan mo. ‘Good Morning’ lang yung sinabi niya pero naman, it took me everything I’ve got to stay still and not to squeal. Bakit kaya sa tuwing nakikita ko ‘yong ngiti niya, automatic na magpe-play sa utak ko ‘yong ‘Nothing can come between us, nothing can separate us…?’ Iba ka Mr. Yummy. Nang maka-recover na ako sa pagkawindang ko, nagawa ko nang ngumiti sa kanya. Kinuha ko na rin ‘yong chocolate ice crème na inabot niya.

Pareho kami walang saplot kaya dama namin ang init ng katawan ng isa't-isa. “Yes, I did. So fucking many times!” Mahina pero may gigil niyang sabi sa gilid ng tainga ko. Kasabay nun ang pagpisil ng magkabilang palad niya sa dibdib ko. Nakaramdam ako ng sarap at kiliti sa ginawa niya. Hinanap niya daw ako pero hindi niya ako nakita? “I used all my connections to find you and yet they can't find you. And then there you are, you're just in Singapore with that bastard!”

nakangiti kong sagot sa kanya Kusa ko na ding nilagya ang pingan niya ng mga pagkain. Napansin kong napatitig siya sa akin sabay dampot ng kutsara at tinidor na nasa harapan niya. "I missed you, Amery. Alam kong nagkamali ako. Alam mo ba, kahit noong mga panahon na may amnesia ako. feeling ko may kulang sa akin. Feeling ko may hinahanap ang puso ko na hindi kayang maalala na isipan ko. Now, I know. Ngayung nagbalik na ang alaala ko, alam ko na kung ano ang hinahanap ko." seryosong sagot niya.