Novel & Cerita Find Me In Your Memory

Reklamo pa nito. I am eyeing Lucas. Wala akong ibang maramdamang presensya bukod sa kanya kaya sigurado ako na kaming dalawa lang ang nandito sa dorm. "Lucas." Usal ko rito. My voice is covered with ice coldness. Napamulat naman ito ng mata at tumingin sa akin. "Yes?" Tanong nito. Bumuntong hininga naman ako. "I found my lost memory." Saad ko rito.

Maya maya ay narinig ko ang malakas niyang sigaw kasabay non ang pagtulak niya sa akin ng malakas. Masyadong malakas ang pagkakatulak niya sa akin kaya nahirapan akong tumayo. Ngunit mas nagulat ako sa nakita ko Si Lyca nakadapa at puno ng dugo ang ulo niya, "LYCAAAAAAAAAAAAAAAAA" End of flashback

"Come on! Let's dance and be free! Whoooo!!!" sigaw ni Maya habang nagwawala sa dance floor kasama ang mga kaibigan. Mula nang mamatay ang ate ng dalaga ay naging buhay na nito ang pagpunta sa mga disco bars. Nilulunod ang sarili sa alak para makalimutan ang nag iisang kapatid na pinagkukunan niya ng lakas noong nabubuhay pa ito.

Remember this. You belong to me. Only I.. will give you the pleasure... and pain.

Kusang bumukas ang screen. At sa gitna nito ay ang simbolo ng basag na bilog. Walang nagsalita. Unti-unting lumitaw ang isang linya. YOU'RE GETTING CLOSER. Tahimik. Isa pa. MEMORY IS A KIND PRISON. At pagkatapos ay isa pa. DO YOU REALLY WANT TO REMEMBER? Nakatitig lamang si Yuhei sa screen. Hindi niya alam kung bakit.

Kung hindi lang sana nangyari yon. Biglang pumasok sa isip ko si Lennox. Siguro pate sya ay sosyal at malinis tignan. Gusto ko na talaga sya makita, akyatin ko kaya sa kwarto nya? Umiling ako, bawal na nga pala akong umakyat sa taas. "Can you give me a glass of water?" nanigas ako sa kinatatayuan ko nang marinig ang boses na yun.

"It absolutely means I get to annoy you forever." I rolled my eyes. Then smiled. Because I loved him. God. I loved him. The memory vanished. Tears immediately filled my eyes. Not because of pain. But because of certainty. For years I had been searching for answers. For years I had been trying to discover who I was. And now the truth was finally reaching me. Piece by piece. Memory by memory. I knew that man. Not as a stranger. Not as a business associate. Not as someone I recently met.

"I have an early class, sasakalin ako ng professor ko kapag lumiban na naman ako. Anyway, gusto ko lang itanong kung ano'ng petsa ng wedding anniversary nina Mom and Dad? I remember it's next week but I forgot the exact date." "My heart bleeds for our parents. Ang bunsong anak nila'y nakalimutan ang isang mahalagang araw," tudyo niya rito. "I don't need your sarcasm, it's too early and I haven't had my coffee yet. Nasa harap ako ngayon sa laptop ko, searching for any seat sale ticket and I need to know the exact date of the event. Dali na." "Seat sale..." Napailing siya. "The only thing I like about you is that you are too stingy despite the wealth."

Malungkot niyang tugon at sa tuwing pinipilit niyang isipin kung sino at taga-saan siya ay nakakaramdam siya ng matinding kirot ng kaniyang ulo. " Huwag mong pilitin ineng kung hindi mo maalala, ang importante ay ligtas ka!" Maya-maya pa ay iniwan na siya nito upang makapagpahinga. Ang pagkawala ng kaniyang memorya ay malaking kakulangan sa kaniyang pagkatao. Ni hindi niya alam kung sino ba talaga siya kung kaya Iyah nalang ang itinawag sa kaniya ng matandang kumopkop sa kaniya.

kkeuteopsi gireossdeon jitgo eoduun bam sairo yeongwonhi sarajin ne sowoneul ara orae gidarilge bandeusi neoreul chajeulge boiji anhdorok meoreodo gaja i saebyeogi kkeutnaneun gos Through the endlessly lost, cold and cruel days I know your name that has silently been forgotten I won't stop, I'll shout out several times Even if you're so far that I can't believe it Let's go, to the place at the tip of dawn Kinanta niya rin ang Hands To Myself by Selena Gomez version naman niya. Nang matapos sila sa recording lumabas na kaming dalawa sa Music Room Studio.