Finding Ones Self Novels & Stories

Handa niyang ialay ang buong buhay niya upang ingatan at protektahan ito. Hinigpitan ni Theodore ang kanyang yakap, at sa huli ay nagsalita sa mahinang boses, “You belong only to yourself, no one else gets to decide that for you.” Lahat ng kanyang ginagawa ay may iisang hangad, na sana ay magkaroon ito ng lakas ng loob na maging totoo sa kanyang sarili, nang walang kinatatakutan at nakagagapos sa kanya.

Kaya pumasok agad siya doon samantalang ako napa sandal sa pader at inaayos sa proseso yung sarili ko. "Umayos ka self... Bakla ka, hindi ka lalake kaya umayos ka," pagpapaintindi ko sa sarili. Humarap ulit ako sa salamin at bumuntong hininga sakto naman nakita ko lumabas ng cubicle yung kumag kong kapatid.

Ngunit kahit sa init ng bawat halik at haplos, natutunan ko na mahalin ang sarili ko higit sa pagnanasa. Hindi ito simpleng pagtutulungan ng damdamin at laman; ito ay isang pag-aaral ng kapangyarihan sa sariling katawan, damdamin, at desisyon. Sa bawat init ng gabi, natutunan kong hindi lang ako biktima ng nakaraan, kundi babae na may sariling boses, sariling pagnanasa, at sariling dignidad. VI. Rebuilding Independence

Ako ang nasa kanyang puso at nasa kanyang bisig. Minsan ay napapangiti ako sa sarili ko: Sino nga ba ang tatanggi sa isang Christopher? Gwapo, mayaman, makapangyarihan… at higit sa lahat, alam niya kung paano ako pasayahin nang lubusan. Syempre, hindi ko ikinukuwento sa iba ang mga ginagawa namin nang mag‑isa. Mahalaga pa rin ang aming dangal at paggalang sa sarili. Ang mga sandaling iyon ay para lang sa aming dalawa — at sapat na iyon upang mapuno ang aking mundo.

"lintik!umayos ka self!focus!focus self!" Humiga akong muli sa kama at itinaas ang kaliwang kamay ko,tiningnan kong muli ang singsing sa daliri ko.malawak akong ngumisi."nagsisimula ka palang self,pero may improvement na,kunti pa,lina.kunting tiis pa."pabulong kong sabi sa sarili ko.

sarkastiko niyang pag-kastigo sa sarili. Napasalampak na lang sa sahig si Yesha at napa-yukyok. Gusto niyang umiyak dahil sa pagka-miserable ng pakiramdam niya, pero ni isang patak ng luha ay walang pumatak sa kanya. Hindi niya napansin kung gaano siya katagal sa ganoong posisyon, “I need to get going,” saad niya sa kanyang sarili. “Walang mangyayari sa akin kung magse-self pity ako dito,” dugtong-saad pa niya. Saka niya pinilit ang sariling tumayo at pumasok ng banyo.

tinalasan ko pa lalo ang aking pakiramdam at binuksan ang ilaw sa aking cellphone dahil sa sobrang dilim na rito sa ibaba. "Ano ba 'to? Wala akong ibang makita kungdi puro hagdan! May hangganan kaya ito? Ano langit lang self?" Nakakabaliw ang sobrang katahimikan dito kaya ang sarili ko na lang ang aking kaka-usapin. "Dapat pala binilang ko kung naka-ilang hakbang na Ako! Balik kaya Ako sa itaas? Dios ko, nababaliw na talaga Ako!"

Hanggang ngayon nga proud ako sa sarili ko kase kinakaya kong sikapin na mag trabaho at buhayin si Elizabeth na mag-isa. "Alam mo minsan kase kapag alam mong walang nagmamahal sayo di, mahalin mo ang sarili mo. Iwanan ka man ng lahat pero yang sarili mo hinding-hindi ka nyan iiwanan, kaya nga sabi nila love yourself muna bago yong iba kase pano ka magmamahal ng ibang tao yong sarili mo ay hindi mo mahal o di mo alam kong pano mahalin yang sarili mo." Nakatitig lang ito sakin na para bang nag-iisip o may kung anong inaalala.

“H-hindi naman ako nawala, Enver. Wala lang akong gagawin sa condo kasi ako lang naman mag-isa at hindi ko alam kung anong oras ka uuwi.” “I just look for myself.” “Did you find yourself?” Hinalikan niya ang aking sentido. “Nahanap ko na.”

Sa una ay pinaniwalaan ko 'yon dahil wala naman akong maalala, pero habang tumatagal ay parang may nararamdaman akong mali sa sarili ko. If only I didn't see the way how my stepfather killed my mother, the other half of me won't be created. I don't want to have this other personality. Sa mga pagkakataon na naaalala ko ang mga pinaggagawa kong kasamaan, wala akong maramdamang kahit na anong pagsisisi. I feel like my true self also wants what my other half is doing.