Novel & Cerita Finding Ones Self

Umikot siya sa harapan ng salamin at pinagmasdan ang sarili. “Okay na kaya ito? Mukha na kaya akong tao?” Bulong niya sa sarili. Kinakabahan siya sa magiging lakad nila ngayong gabi. Hindi niya kasi alam kung paano makipag-socialize sa ibang tao. Hindi naman siguro mahalaga kung marunong ka ba o hindi. Basta makauwi nang hindi napapahiya ang sarili ay sapat na.

dagdag pa ni Dave. Pakiramdam ko talaga ay nagkaroon ako ng mga kaibigan at mga taong suportado ako sa paligid ko para itaas ang self-confidence ko. Sa tingin ko kasi na kapag mag-isa lang ako ay baka sumuko na ako sa buhay. “Gather around!”

I’ve been waiting for him to say that word and finally my wishes have been heard. “Ten, you don’t know who I am and also I need to find myself first” Pag aalangan kong sabi sa kanya dahil I still carry the weight on my heavy heart, I know someday I will be lonely and hopeless but when I see him tumataas ang pag as ako.

Kung ano-ano na naman muli ang iniisip niya. Nagkalat ang sketch book at ilang color pens sa ibabaw ng kama niya ngunit parang wala lang iyon sa kanya. Muli siyang huminga ng malalim. “Trabaho dapat ang iniisip natin self. Hindi iyong mga kung ano-ano!" aniya sa sarili.

Kapag may taong hindi agad nagpapadala sa kanyang charm o impluwensya, mas lalo itong nagiging pursigido. Bilang isang dating psychology student noong kolehiyo, sapat ang kanyang teoretikal na kaalaman upang maintindihan ang ganoong uri ng personalidad. Minsan, ang pinakamalaking kahinaan ng isang tao ay ang sariling ego nito. At iyon mismo ang plano niyang gamitin. Kaya nitong mga nakaraang araw, sinadya niyang mag-iwan ng ilang maliliit na pagkakataon upang mapansin siya ni Marco.

The Version of Themselves They Finally Met May mga pagkakataon sa buhay na akala mo hinahanap mo ang tamang tao. Pero habang tumatagal, maiintindihan mo— na minsan, ang totoong hinahanap mo ay ang tamang bersyon ng sarili mo. At hindi mo iyon makikilala agad. Dadaan ka muna sa pagod. Sa pagkakamali. Sa pagkawala.

Nakahanap ako ng bago masasandalan at ng ate na rin sa kanya but that doesn't mean I depend on her. I learned how to just depend on myself. You don't need someone to lift you up. Mas masarap tumayo sa sariling paa. Mas masarap matutong mag-isa. Mas masarap masanay na mag-isa. "Ano?" "Do you hate them?" "Who?" Kumunot ang noo ko sa tanong n'ya. She scoffed. Umayos s'ya ng upo at inayos din ang kuwelyo ng suot n'yang uniform.

Panahon naman para unahin ko ang sarili ko. ---

Napangiti kami sa isa't isa dahil nagawa naming makaalis doon. "M-Mas malala pala ang ganoong pangyayari kaysa makipaglaban sa mga halimaw. Hindi mo alam kung makakabalik ka pa sa iyong tunay na kalawakan o hindi na," masayang wika niya habang magkahawak aming mga kamay. Mas hinigpitan ko ito saka ngumiti, "Oo nga! Nagulat ako na isa kang corporate person doon. Bongga. Gano'n pala ang other self mo sa ibang universe!"

Pagkaharap ko ulit sa salamin to check myself ay napagtanto ko na—-'maganda ako," taas-noo ko na sabi sa sarili ko. Hindi pwede na ibang tao lang ang kayang pumuri sa akin dapat ako mismo ay dapat pinupuri din ang sarili ko kasi bago natin mahalin ang iba ay dapat mahalin muna ang sarili natin. Hays… Ito na naman ako dahil sa sinabi ni lola sa akin about sa paghahanap ng mapapangasawa. Nag-ooverthink na naman ako. Dahil ayokong masira ang gabi ko kaya ngumiti ulit ako habang tinitingnan ang sarili ko sa bilog na salamin na nasa kwarto ko. Nag missed call ulit ang bestfriend-enemy ko kaya kahit hindi ko sasagutin ay alam ko na ang gusto niyang sabihin at 'yon ang