Finding Ones Self Novels & Stories

sabi ko sa sarili (Arjay: haist otor napaparami ata talk to myself ko dito. Otor: sorry monologue lover ka kasi baliw") Ng matapos nito pirmahan ang mga papel ay ka agd kung kinuha ito sa kanya.

Siguro kailangan ko munang lumayo sa lahat para naman matutunan kong mahalin ang sarili ko at matangap ang tunay kong pagkatao. Alam kong maiintindihan ako nila Mommy kung ano man ang maging desisyon ko. Kailangan kung hanapin ang aking sarili ng mag-isa para naman hindi na ako makakaramdam pa ng insecurities sa aking sarili. Kailngan kong patunayan sa lahat na kaya kong magtagumpay sa kung anong gusto kong marating. Pangako! Magiging Doctor ako at papatunayan ko sa lahat ng mga nagmaliit sa akin ngayun na hinding-hindi ako matutulad kay Ara Perez. HInding hindi ako gagaya sa kanya...

Huminga ako nang malalim saka ko kinimkim ang aking pagkapahiya. Ilang milyong beses kong pinagsabihan ang sarili na huwag magpapaapekto pero kasi . . . First time na mayroong ibang tao na makakita ng pang-upo ko, tapos siya pa talaga! “I need you to understand everything.” Tumikhim siya bago niya niluwagan ang kaniyang necktie. “I touched myself, yes, but I seldom do that. I was just stressed that time. I need to—you know, I need something to console myself,” nahihirapan niyang paliwanag habang nakatitig sa kalsada.

Afterall, siya at siya lang din naman ang naiiwang mag isa sa oras na kailangan niya ang tulong at presensya ng iba. So, yeah. It’s always me, myself, and I. I should see no problem staying that way.

Bakit ako umiiyak at nasasaktan? Hindi ako ito. Hindi ako iyakin. Malakas ako. Matapang. Pero bakit ganito ang nararamdaman ko ngayon? Ano ba ang nangyayari sa akin? Karine’s Point of View Selfish. Ako iyan. According to Merriam Webster Dictionary, it is having or showing concern only for yourself and not for the needs or feelings of other people.

Sigaw nitong muli. Gusto niyang matawa sa inaasta nito pero kailangan niyang gawin ito. Humugot siya ng hininga at hinawakan ang kamay nito. "I need to find myself, Mico. I've realized many things. Akala ko nung una, sinisisi niyo ako sa pagkamatay ni Ate pero ang totoo, ako yung sumisisi sa sarili ko. Dahil nakita ko kung paano nawala si Ate at wala man lang akong nagawa. Ang dami kong insecurities. Ang dami kong gustong madiskubre sa sarili ko."

Kasalukuyan akong nakatayo sa malaking salamin na nasa harapan ko. Masinsinan kong pinagmamasdan ang bawat detalye ng aking pagkatao hanggang sa dumapo ang mga mata ko sa matang nagsisilbing repleksyon ko. Tinitigan ko ang sarili kong mga mata sa pamamagitan ng salamin animo'y ito lamang ang paraan para mas lalo kong kilalanin ang sarili. Pakiramdam ko'y hindi ko ata tunay na kilala ang pagkatao ko dahil bukod sa hindi ko magawang sundin ang mga ninanais ang aking puso ay hindi ko rin magawang ipakita sa iba kung sino talaga ako. Ilang segundo pa akong nakipagtitigan sa aking repleksyon hanggang sa magpakawala ako ng isang malalim na hininga bago pinasadahan ng paningin ang damit na suot ko.

Siguro nga dapat munang dinahan dahan muna namin ang lahat. Hindi nagpadalos dalos sa bugso ng damdamin upang hindi kami makagawa ng ubod ng kapusukan. Marami akong natutunan. Natutunan na isa na doon ang pahalagahan ang sarili. Isalba hanggat kaya pa. Dahil sa huli, ikaw lang sa sarili mo ang tutulong mismo sa 'yo. Wala nang iba pa.

Kausap ko sa aking sarili. *********

For the first time in history, ngayon ko lang natipuhan Ang isang lalaki. "Lavigña akala ko ba priority muna" my positive self. "Minsan minsan lang Naman Yan Bella, namnamin mo na. Ikaw na nga Ang hinahanap ng poging yern, di va! Kiligin ka Bella! Kiligin Ka!" my negative self said. Napahawak na lamang ako sa aking ulo Dahil sa mga nag pa pop sa aking isipan. ilang minuto pa ako naghintay sa isang tabi, at nakasimple para Hindi mahalata.