Novel & Cerita First Filipino Hero

Parehas lang na naggagamitan at ang naiwang nasasaktan ay si Celestine. Hanggang sa dulo ay wala pa ring handang magmahal ng buo sa kanya. Wala pa ring kaya siyang ipaglaban. Dahil lahat ng mga taong nakapaligid sa kanya ay ginagamit lamang siya. Sino ba sa amin ang totoong kawawa? Natagpuan ko na ang hospital ngunit nagkakagulo na sa labas at napakarami ng tao.

Since wala na naman akong choic, I decided na maglakad lakad na lang sa beach and saw Jason flirting with two foreigners and by the looks of it nagkaka igihan ang tatlo basing on the way they touch each other. Napapailing na lang ako habang pinagmamasdan ko ang tatlo at nasisigurado na ako kung saan ang kahahantungan nang pag-uusap nila, actually there were times na naiinggit ako kay Jason dahil hindi ito takot sundin ang nararamdaman nito, hindi ito natatakot na kunin ang gusto. "Ako ba sino ba ang gusto ko?" napatanong ako sa sarili and a small voice popped up in my head saying that it's Xavier Fajardo ngunit agad ko ding winaksi ang isipan na iyon dahil hindi totoo iyon.

Kagigising lang ni Feona mula sa pagkakaidlip. Nang matapos ang shift hour niya ay agad siyang naidlip. Agad siyang nag ayos ng sarili at dumiretso sa maliit na lavatory para maghilamos at masipilyo. Nauulinigan niyang nagkakatuwaan ang mga kasamahang kawal sa kampo na offduty. Nahulaan ni Feona na malamang nanonood na ang mga ito ng paborito nilang basketball game sa tv. Dumadagundong naman ang kanyang damdamin sa kaba at kasabikan manood din. Hindi stable ang signal ng telepono sa kinaroroonan ng kumpanyang pinangungunahan ni Feona. Nasa gitna sila sa pagitan ng mga matatarik na bundok sa cordillera. Company commander si Kapitan Feona Alvarez at masigasig sa kanyang trabaho. Marami na siya

I am really just a student and never became her ex-girlfriend. Napatango ako atsaka hirap na napalunok. "Hmmm...student." Napatingin ako kay Megan at pilit na iwinaksi sa aking isipan ang nakaraan na matagal ko ng piniling kalimutan. "Anyways, babe. This is Sabrina. My former english teacher when I was still in the Philippines." Awtomatiko naman na nanlaki ang dalawang mga mata nito dahil madalas ko siyang ikwento noon kay Megan.

22 palang siya pero magtatatlo na ang mga anak namin…, at sigurado akong hindi pa ito ang huli. My feelings for her are pure love, but her beauty is something I find myself obsessing over. If being obsessed means getting her pregnant every year, then I’m still obsessed with my wife who is the most beautiful woman I’ve ever seen in my entire life. At kahit ilang beses pa siyang mawala sa aking memorya, my heart will forever find its way back to her, no matter what because…. My HERO who is also my LOVER is my very first love, and forever will be my only one true love!

tanong niya sa akin. Tama naman nga siya sa sinasabi niyang 'yon. Siya nga ang unang halik ko at wala nang iba pa. Dahan-dahan ko siyang tinanguan at nagsalita, "Opo, Sir Zach. Ikaw nga po ang unang halik ko at wala nang iba pa."

Bandang alas dos nang hapon ng dumating kami sa naturang lugar, nasa bandang dulo kami sa Gen Trias kung saan nakatayo ang isang abandonadong building. Sandali pang nagmatyag ang mga tauhan ko, hindi lang basta basta ang mga tauhan kong iyon dahil mula sila sa kung saan saan sangay ng gobyerno dito sa Pilipinas at sa US, some were ex navy seal na nagdecide nang mag stay sa Pilipinas. "There are thirty people inside, twenty are adults and ten are children including your son." paliwanag sa akin ni Albert na dating ex navy seal.

Sa iba maaring tawagin siyang kasambahay o housekeeper, pero sa kanila isa siyang overall assistant ng pamilya. "Buksan ang pintuan! Narito ang tunay na may-ari ng bahay!" pasigaw na utos ni Vicente sa dalawang guwardiyang sumilip nang bigla itong lumabas para yakapin siya. Ang lalaking iyon ang katulong ng Lolo niya na magpalaki sa kanya. Maagang naulila si Lorenzo at naiwan siya sa pangangalaga ng Lolong si Don Leandro Villaverde, ang pinakamayaman sa buong Pilipinas at Asya at pangalawa sa buong mundo. "Hindi ako magtatagal. May ipapakiusap lang sana 'ko sa'yo."

Q: “What is a personal quality that most people remember about you?” A: “One word that can describe me is I’m unstoppable. Everything that I wanted in life, I did it, even if I didn’t have permission from people around me. If I know that what I want to do is right and good for me, I will do it. Thank you.” Host: Next question is for candidate number 6, Miss Mia Angelique Hernandez. Q: “Complete this sentence: The ideal Filipino is…” A: “Thank you. The ideal Filipino is proud and happy people. We love Philippines so much that we are willing to come back here every year, we’re always willing to spend holidays every year just to be here in the Philippines. We’re always proud of being a Pilipino

seryosong sagot ni Papa. Tinignan ko ng seryoso si Papa. Ito ang unang pagkakataon na nakita ko at hindi sa litrato lang. Umiling ako kay Papa at ayokong marinig ang lahat ng sinasabi n'ya. Wala akong sinabi at naglakad ako palayo sa kan'ya. Hindi ko maintindihan ang gusto n'ya. Pinapunta n'ya ba ako dito sa Manila para itaya ko ang buhay ko sa mga taong kahit kailan ay hindi ko naman kilala.