First Filipino Hero の小説・ストーリー

CHAPTER 71 Sa Gamu, Isabela ako nadestino bilang 2nd Lieutenant ng 5th Infantry Division ng Philippine Army na kung saan ang pinakauna sa aming misyon ay buwagin ang mga naghahari-hariang NPA sa buong lambak ng Cagayan at sa kalapit probinsiya. Nang una ay hindi ako pinagkakatiwalaang sumabak sa field. Ang gusto ng mga nakatataas ay pamunuan ko ang support team dahil nga sa babae ako. Hindi ako pumayag. Hindi ako nagsawalang-kibo. NIlapitan ko ang mga ninong ko at mga kaibigan ni Daddy na bigyan ako ng pagkakataon na sumabak sa laban dahil iyon naman talaga ang aking inaral. Napakaraming mga pag-uusap at proseso pa ang nangyari bago ako pinayagan. Isa ako kung hindi man unang babaeng pinayag

Nagsimula ito sa titulong 'Lone Wolf Sentinel' na ibinansag lang sa kanya ng kanyang mga kahukbo, kung saan nakilala ang husay niya sa pagpaslang sa hukbo ng mga kalaban nang mag-isa, sa mismong kampo ng mga ito. Sa edad na dalawampu ay nagdulot na ng hilakbot at bangungot si Luther sa mga kalaban nila sa digmaan. Wala nang dayuhan pa ang nangahas na pasukin ang border ng Pilipinas dahil sa kanya. Maging na ang pinag-aagawan ng ilang bansang teritoryong pagmamay-ari talaga ng Pilipinas ay ipinaubaya na ng mga ito, sa takot na maubos lang kanilang hukbo.

Hindi na siya nagpaligoy-ligoy pa at agad na tumango. ‘Philippines, here I come.’

Thank you for reading! Shout out sa readers na sina Myrna Pagao Cabrera from Candelaria Quezon Province Anna Atanante Mona Liza Losmelendrez from Macalelon Quezon Rodelisa Hortezano from Sogod Cebu Haren Blossom Sarco Manguiat from Naga City CamSur

bulong ni Ria sa kaniyang sarili. Ang eroplano ay mabilis na lumipad sa kalangitan, iniwan ang mausok at masikip na lungsod ng Manila. Habang tinitignan ni Ria ang mga ulap mula sa itaas, naramdaman niya ang unang pintig ng kaniyang tunay na kalayaan. Ang Phase 1 ay tapos na. Ang pagiging martyr ay baon na sa limot. CLIFFHANGER:

Parehas lang na naggagamitan at ang naiwang nasasaktan ay si Celestine. Hanggang sa dulo ay wala pa ring handang magmahal ng buo sa kanya. Wala pa ring kaya siyang ipaglaban. Dahil lahat ng mga taong nakapaligid sa kanya ay ginagamit lamang siya. Sino ba sa amin ang totoong kawawa? Natagpuan ko na ang hospital ngunit nagkakagulo na sa labas at napakarami ng tao.

Since wala na naman akong choic, I decided na maglakad lakad na lang sa beach and saw Jason flirting with two foreigners and by the looks of it nagkaka igihan ang tatlo basing on the way they touch each other. Napapailing na lang ako habang pinagmamasdan ko ang tatlo at nasisigurado na ako kung saan ang kahahantungan nang pag-uusap nila, actually there were times na naiinggit ako kay Jason dahil hindi ito takot sundin ang nararamdaman nito, hindi ito natatakot na kunin ang gusto. "Ako ba sino ba ang gusto ko?" napatanong ako sa sarili and a small voice popped up in my head saying that it's Xavier Fajardo ngunit agad ko ding winaksi ang isipan na iyon dahil hindi totoo iyon.

Kagigising lang ni Feona mula sa pagkakaidlip. Nang matapos ang shift hour niya ay agad siyang naidlip. Agad siyang nag ayos ng sarili at dumiretso sa maliit na lavatory para maghilamos at masipilyo. Nauulinigan niyang nagkakatuwaan ang mga kasamahang kawal sa kampo na offduty. Nahulaan ni Feona na malamang nanonood na ang mga ito ng paborito nilang basketball game sa tv. Dumadagundong naman ang kanyang damdamin sa kaba at kasabikan manood din. Hindi stable ang signal ng telepono sa kinaroroonan ng kumpanyang pinangungunahan ni Feona. Nasa gitna sila sa pagitan ng mga matatarik na bundok sa cordillera. Company commander si Kapitan Feona Alvarez at masigasig sa kanyang trabaho. Marami na siya

I am really just a student and never became her ex-girlfriend. Napatango ako atsaka hirap na napalunok. "Hmmm...student." Napatingin ako kay Megan at pilit na iwinaksi sa aking isipan ang nakaraan na matagal ko ng piniling kalimutan. "Anyways, babe. This is Sabrina. My former english teacher when I was still in the Philippines." Awtomatiko naman na nanlaki ang dalawang mga mata nito dahil madalas ko siyang ikwento noon kay Megan.

22 palang siya pero magtatatlo na ang mga anak namin…, at sigurado akong hindi pa ito ang huli. My feelings for her are pure love, but her beauty is something I find myself obsessing over. If being obsessed means getting her pregnant every year, then I’m still obsessed with my wife who is the most beautiful woman I’ve ever seen in my entire life. At kahit ilang beses pa siyang mawala sa aking memorya, my heart will forever find its way back to her, no matter what because…. My HERO who is also my LOVER is my very first love, and forever will be my only one true love!