The First Filipino Novels & Stories

Kaya kung tutuusin, nalahian na ang mga ninuno ko ng mga taong nanakop at naligaw sa bayan ni Juan Dela Cruz. Noong 19th century, ang tawag nga daw ng mga Europeans sa mga Pilipino ay short-statured, kapareho ng mga bansa sa Southeast Asia. Pero bakit bothered ako kapag sa bibig ng lalaking yon lumalabas ang panunukso? Hindi ko naman gustong maging perpekto sa paningin niya kahit kailan.

ang mga salitang kusang nanulas sa kanyang mga labi. “Sa pagkakaalam ko kasi si Dr. Valencia lang ang nag-iisang doktor sa Pilipinas na kaya ang mga ganyang cases. Kasi ang totoo kung sakali man ay hindi ang Lolo Salvador ang unang pasyenteng may ganyang kaso na hahawakan niya,” pagbibigay-alam sa kanya ni Elaine.

hindi makapaniwalang sabi ng babaeng guwardiya. "Ah, gano'n po ba? Hindi bale po, mula ngayon masanay na kayo dahil araw-araw ko na po kayong babatiin," masaya kong sabi na ikinatuwa nilang tatlo. "Bago ka lang ba rito, hija?" "Opo. Actually, first day ko po ngayon," masaya kong sabi. "Gano'n ba? Sige, good luck! Pasok ka na, baka mapagalitan ka pa."

Si ‘The First One’ ang pinaka-kilalang magaling na hacker sa buong mundo. Dalawang taon na ang nakalipas, bigla siyang sumulpot at kaya niyang ma hack ang iba't ibang information na mahalaga hindi lang dito sa pilipinas pati na rin sa ibang bansa sa loob lamang ng isang minuto, dahilan para siya'y makilala. Noon, maraming hacker ang nagtangkang alamin ang kanyang tunay na pagkakakilanlan, pero hindi nila malaman kahit isang detalye. Bagkus, sila pa ang nabisto.

Pero malakas siya, nag aagawan kame. "As Far as I know, Miss. I'm the FIRST one who gets this. This Is Mine!"aniya. Grr inemphasize niya pa talaga yung word na FiRST yabang mo tsong! I glared at him. How dare he?! Hindi man lang nagpakagentleman. Tsk, uso pa ba yun? Err.

Noong araw na inihatid ni Esteban ang kabaong, nakaramdam ng pamamanhid ang kanyang anit, at paulit-ulit niyang inamin ang kanyang paghanga kay Esteban, na bahagi ng dahilan kung bakit siya pumapayag na maging alipores ni Esteban. Sa distrito ng Pilipinas, walang sinuman ang nangahas na sigawan si Mateo Montecillo ng ganito. Si Esteban ang unang tao, at malamang na siya ang huli. Si Quinn Conception ay hindi magiging awkward sa kanyang puso kung siya ay ganoong tao.

Alam niyang nasa piling sila ng isang taong hindi basta-basta. Si Samuel ang unang nag-abot ng kamay bilang pagbati. "Mr. Ismael Roa, matagal na po mula nang huli tayong magkita," magalang niyang wika, ang tinig ay mahinahon ngunit may timbang.

Sa Maynila nga muntik ka nang mamatay, dito pa kaya? Agad akong napatayo ng may makitang maputi at matangkad na lalaki. At last! "Hi sir, can I ask you a question? Are you busy?" Ngumisi siya at umiling sa akin. "You see, I'm a Filipina from the Philippines," tinawanan ko ang sarili kong katangahan. "I think I'm lost. I don't know where is our hotel. Can you help me?" Nanindig ang balahibo ko pero pinigilan ang pag-atras nang hagurin niya ng tingin ang aking kabuuan.

maikling sagot niya bago ibinaba ang tawag. Huminga siya nang malalim. Inayos ang shades sa mukha at pilit inayos ang sarili bago lumapit dito. Hindi niya akalaing ang unang taong makikita niya paglapag sa Pilipinas ay si Kieran... ang taong pinakaiiwasan niyang makita. “H-Hi,” sambit nito nang tuluyan na siyang makalapit.

sabi niya sa akin habang bumubuntong hininga. “Bakit?” tanong ko. Curious ako bakit niya nasabi ang bagay na iyon. “I don’t know. It was my first time being treated this way. You know, I live in a fancy house in Spain. I am the princess.” Sabi niya sa akin. Napatingin ako sa kaniya. “My mom is a Filipina but I grew up in Spain. Lahat ng luho ko ay nabibigay but I was raised by my mom in Filipina way. Mald!ta ako pero hindi ako masamang tao.”