Flashback In Tagalog Novels & Stories

Anong kasalanan ko? Napapadyak ako ng ilang beses nang kumalat ang apoy at tuluyan akong nilamon nito. All I did was to cry and cried. Hanggang sa mawalan ako ng malay at tuluyang kinain ng kadiliman. END OF FLASHBACK

FLASHBACK___ Nang magising ako ay sobrang sakit ng aking katawan at hindi ko ito maigalaw kaya dahan-dahan lang minulat ang aking mata at ganoon na lang ang gulat ko ng may katabi akong ibang lalaki. “Oh fuck Zara! Ano bang ginawa mo at may iba kang lalaki na katabi at hindi mo ito kilala na kasama mo ngayon sa kama!” sigaw kong ani sa aking sarili at mas lalong napapikit nang mariin ng mag flashback sa akin ang gabing nag-sex kami. “Arrrgh!” tila mahina bang sigaw at dahan-daha kong inalis ang brasong nakapulupot sa aking katawan.

husky na sambit nito "Ha?" gulat na tanong ko dahil feel ko may iba pa siyang ibig sabihin! Ang manyak! "Lol." nakangisi siyang umiiling Kasabay ng Dahan dahan niyang pagmasahe sa Paa ko. "A-aw-O-ouch." mangiyak ngiyak na daing ko. "Pardon me, I'll be gentle." halos mabilaukan ako sa sarili kong laway dahil biglang nag F-flashback sa utak ko ang mga nangyari saamin.

FLASHBACK Nang nasa airport na kami ay inabot ko ang sobre kay Leif dahil gusto kong makita niya ang sonogram ng magiging anak namin kahit kinakabahan na ako basi sa expression ng mukha niya. Mababasa ko ng hindi ako ang pipilin kaya kaya hindi ko ang sarili ko sa sakit at itinago ko nalang ito. Nang sabihin niya ng harapan na nabuntis niya si Skype okay lang yun kako, pero ang hindi okay ay ang piliin niya ito over me. Naintindihan ko siya dahil alam ko ang pinagdadaanan niya, kaya mas pili kung isalba ang sarili ko sa kahihiyan. Ako si Fierce Valentine Fuentebella, i will never be an option.

Sobrang sakit ang pagkakatama nito, feeling ko ay nagkasugat ito. Napahagulgol ako sa nangyari. Hinawakan ko ang ulo kong tinamaan ng tumbler, masakit ito at may nahawakan akong bukol doon. Imbes na pumasok ay umuwi nalang ako para makapagbihis at di na ulit bumalik sa school. --- End of flasback... Naramdaman kong may tumulong luha sa may pisnge ko. Pinahid ko agad iyon.

It's the bond that no one could ever replace. Flashback "Magnanakaw! Palibhasa galing sa bahay ampunan! Patay gutom! Bwiset!" Sigaw sakin ng amo ko sa palengke matapos kong kainin yung nakatago niyang chocolate cake sa freezer ng mga karne.

Flashback Rhenan POV Matapos akong makalabas sa kulungan, akala ko ay makakabalik na ako sa normal na buhay. Nagkamali ako. Kahit saan ako mag-apply ng trabaho sa San Diego, wala ni isang tumanggap sa akin. Sa umpisa, akala ko malas lang. Pero habang tumatagal, napagtanto ko ang katotohanan. Nakakabit na sa pangalan ko ang iskandalo.

Tanong ko "Dahil maraming alaala dito ang ayaw ko ng balikan kaya hanggat kaya kung bumalik dito babalik parin ako pero hindi katulad noon na masaya ako" saad muli nito pero naguguluhan parin ako

Pabalik- balik iyon sa isipan niya. Pero parang may mali, nagre-rewind ang pangyayari. It's like a flash of baliktad na eksena. Biglang nagfa-flashback ang mga pangyayari sa utak niya. Mula sa simula, heto na naman ang eksenang nandoon siya, paulit- ulit itong sumasagi sa bawat oras.

Sariwa pa rin sa isip ko ang mga salitang binitiwan nila… at ang sakit na ibinigay ng lalaking mahal ko. --- **Flashback – Two Days Ago Pagkatapos akong tawaging bitch ng babaeng iyon, nanigas ako sa kinatatayuan ko. Parang may malamig na tubig na ibinuhos sa ulo ko. Hindi ko alam kung saan ako titingin o kung ano ang dapat kong maramdaman. Pero higit sa lahat, may isang bagay akong hinihintay. Si Lucas.