Focusing Novels & Stories

Parang napapagod na din akong may malaman pa na makakadagdag lang ng sama ng loob ko. "Damn it!" naiinis kong pahayag dahil hindi na ako makapag-focus dahil tinatamaan na ako ng alak, maingay at magulo din ang paligid at iniisip ko pa ang mga nakasubaybay sa amin sa iba't ibang bahagi ng club. "Focus Thor!" mayabang na usal sa akin ni Calix, I growled and looked at him ngunit parang pinalo ng baseball bat ang ulo ko while I am concentrating my mind to maintain my thin pupil.

Ramdam niya na kahit nakangiti, sinusukat siya ng kaibigan, sinusubok ang focus at determinasyon niya. Wala sa bokabularyo niya ang mga babae sa kanyang paligid. Hindi ito dahil sa ayaw niya o hindi niya alam ang halaga ng kanilang presensya. Sa mundo ni Zeus, iba ang prioridad—disiplina, kontrol, at pagpapabuti sa sarili. Ang bawat kilos at galaw niya ay may layunin, at ang atensyon niya ay nakatuon lamang sa kung ano ang makapagpapalakas sa kanya, hindi sa pansariling libangan o pansariling aliw. "My focus is on the fight," bulong niya sa sarili habang pinapalakas ang suntok sa bag. Ang bawat tama ay may precision, bawat galaw ay may layunin.

Ibinalik niya sa computer ang atensiyon at nag-focus muli sa pinapanood. Kung maaari lang sana ay isulat pa niya sa kuwaderno ang bawat eksena para paniguradong hindi niya ito makalimutan. Mula sa paghalik, pagyakap, mga galaw ng bida hanggang sa mauwi sa kama ang lahat.

sigaw niya saakin Marahan kong ipinikit ang aking mga mata. CONCENTRATE CALCIFER! KAYA MO YAN!! Ilang minuto na akong nakapikit pero pota walang nangyayari. "Tangina ayaw naman eh!" "Kasi you're not focusing! Now focus before you wake up!" sigaw niya Pota kaya ayoko sa babae, bossy masyado! Sinubukan ko pero wala pa din, hindi tumatalab.

Nang alam na niya kung ano ang ipapa-type nito ay mabilis siyang tumalina at bumalik na siya sa maliit na desk na nakalaan para sa kanya sa gilid ng mesa ng boss. Umupo siya at binuksan na ang kaniyang laptop at sinimulang i-type ang nilalaman ng dokumento. Kunti lang naman ang laman non kaya alam niyang mabilis lang niyang matatapos kaya pinipilit niya ang sariling ituon ang atensyon sa mga letra, pero nanginginig ang kamay niya sa keyboard. Minsan tuloy ay mali-mali ang letters na napipindot niya. Focus, Janella. Trabaho lang ‘to. Hindi siya puwedeng maging dahilan para mawala ka sa focus.

Siguro ay kailangan lang niya ng espasyo para makahinga. I put the bag of apples on the couch behind me. Mamaya ko na lang kakainin ang mga ito pagkatapos ng laro namin. I tried to focus for the second time, pilit na ibinabalik ang atensyon sa mga barahang hawak ko, pero kahit anong gawin ko ay hindi na ako makapag-concentrate. Ang isip ko ay pilit na bumabalik sa malamig na tingin ni Laxus at sa kung paano niya ako nilagpasan nang walang kahit isang salita.

I need to control my damn, temper. "Then you must learn to stay on focus, now let's proceed and listen to me eagerly, do you understand?" tugon nito habang seryosong nakatingin sa aking mga mata. Tumahimik na lamang ako at humugot ng malalim na buntong-hinga. Damn it! Nakakainis lang.

Hindi ko alam kung saan ako titingin, sa monitor ba o sa repleksyon niya sa black screen ng gilid. "This is how you do it," he murmured, his tone low and steady. "Focus. No hesitation. Every keystroke should have intention." Wala akong halos maintindihan. Hindi dahil hindi malinaw ang mga salita niya… kundi dahil sa sobrang lapit niya. Yung hininga niya, ramdam ko sa gilid ng leeg ko, parang dumadaloy pababa sa buong katawan ko.

Binasa muli niya ang sumunod na documents. Pilit man niyang i-focus ang sarili sa mga documents na nasa harap niya, pilit ring niyang naaalala ang namumulang mukha ni Natasha at ang bahagyang mga luha na pilit nitong ikubli sa kanyang mga mata. Liam tore again the document in his hand and stopped what he was doing. He cannot focus on his work anymore.

Nakatutok sa akin ang tingin ng madla; kapansin-pansin ang kanilang pag-asa. Walang humpay na kumikislap ang mga camera, kinukunan ang bawat anggulo at nuance ng presensya ko. Ang mga palakpakan at tagay mula sa mga manonood ay nagdaragdag sa nagpapakuryenteng enerhiya sa silid, na nagpapasigla sa aking kumpiyansa at nagtutulak sa akin. Nakatayo sa gitna ng entablado, ako ang nagiging focal point. Ang iba pang mga modelo ay maganda na lumabas, isa-isa, pumuwesto sa tabi ko.