Focusing Novels & Stories

Pero paano ko ba sasabihin iyon kung ako mismo, hindi ko alam kung ano ang nararamdaman ko? Sa huli, napailing na lang ako at binalik ang atensyon ko sa sketch pad ko. Tama siya, kailangan kong mag-focus. May business ako na kailangang alagaan, at hindi ako pwedeng ma-distract ng mga bagay na walang kasiguruhan.

Pinagsusuntok, pinagsasampal at kinalmot niya ito sa mukha. Napalunok siya ng makita ang paggdugo ng pisngi ni Zandro dahil sa pagtama ng kuko niya rito. Nakaramdam siya ng konsensya, pero hindi na iyon mahalaga sa ngayon. Kulang pa ang kalmot kung tutuusin sa lahat ng mga ginawa nito.

Nasa mga pagkain lang talaga ang atensiyon ko para hindi ako ma-distract sa presence niya. Umakto nalang ako na parang pinipili-pili ko kung saan at ano ang tutusukin ko para kainin. Parang nag-i-einie mini miney moe lang ako. Nang maka-ipon na ako ng lakas ng loob para tignan siya ay talagang namangha ako sa nasaksihan ko!

What more kung mag-isa lang? I didn't realize that I've been staring at Gab intently the whole day. Napabuntonghininga na lang ako sa sarili ko nang mapagtanto ko kung anong ginagawa ko. Ni hindi na ako makapag-focus sa pag-aaral. Gustuhin ko man ay may sariling isip ang mga mata ko at patuloy na pinanonood ang bawat kilos ni Gab.

Konting push lang ay mayayakap na niya ako! "First, you have to organize your layers." mahina niyang sabi. Amoy na amoy ko muli ang pabango niya. Lord, paano ako makakapag-focus kung ang mukha niya ay ilang pulgada lang ang layo sa akin? Nadi-distract ako, jusko! "Nakikinig ka ba?" tanong niya nang mapansin niyang tulala ako sa screen. "O-opo! Layers. Order. Focus," sagot ko habang pilit na pinapakalma ang puso ko.

Halata ang kawalan ng focus sa mata niya at ang panginginig ng mga daliri niya. Agad nalipat ang atensyon ko kay Feron na tumawa nang nakakaloko. Parang mas pinipikon pa niya ang lahat imbes na seryosohin ang banta nila. Ano bang ginagawa niya?!

At lalong walng pumasok sa utak niya. “Ganito kasi ‘yan,” bulong ni Rafael habang nagdo-drawing ng formula, “You’re smart… kaya mo ‘to.” Huminto ang paghinga niya. Hinawi nito ang buhok niya sa tainga, dahan-dahan, parang sinasadya. “Focus,” bulong nito. Hindi siya makapag-focus. At nang magtama ang mata nila… Hindi na nila napigilan.

Kung 'di siya nagkakamali, lagpas pito iyon. "Love..." Nagtaas siya ng tingin at sinalubong ang tingin ni Fender. Hawak nito ngayon ang alaga nitong ngayon lang niya nakita. Sunod-sunod siyang napalunok at kagat labing nag-iwas ng tingin. Namumula ang kaniyang pisngi. "Don't look away. Focus on me." Napilitan siyang ibaling ulit ang kaniyang paningin dito.

Agad kong ibinaba ang cellphone ko sa mini table kung saan ko ito inilapag kanina, imbes na pansinin pa iyon at isipin ang post ni Tristan ibinaling ko na lamang ang aking atensyon sa mga data na kailangan kong i-analyze. "Focus sa trabaho okay?" Sambit ko sa aking sarili, bumuntong hininga pa ako ng malalim bago muling ipagpatuloy ang aking ginagawa "H'wag isipin ang nangyayari sa paligid, focus lang, FOCUS." Pinakadiinan ko pa ang huling salita. Bumukas ang pinto, hindi na ako nagulat ng muling makita si Claire "Tapos ka na?" Tanong nya, hindi ko ito sinagot bagkus ay binilisan ko pa ang pagtitipa sa laptop keyboard.

HER PHONE KEPT RINGING ngunit hindi niya ito sinasagot. She’s focused. Kung may iba pang term bukod sa focus, hindi na niya alam kung ano. Right now, she wanted this to get done as soon as possible.