Focusing Novels & Stories

Ang focus ko ay nasa bawat curve, sa bawat shift ng gear, sa bawat pwersang dumidiin sa katawan ko sa tuwing liliko. "Maintain position, Hugo. You're at P3. Target P2 in the next lap. You got this." Pit crew. "Copy." Kaya ko 'to. Hindi ko na alam kung paano kung nilagpasan ang lahat. Mabilis ang takbo ko dahil hindi ko na nakikita ang mga kalaban ko. Focus na focus ako hanggang sa biglang ko na lang narinig ang boses ng asawa ko.

sagot ko, maingat sa bawat titik, pilit itinatago ang kaba. Tumango siya, walang kasamang ngiti, walang kasamang papuri. Tanging isang malamig na titig na tila binabasa ang bawat selula ng utak ko. “Potential mo ay obvious. Ngunit hindi sapat ang potential. Disiplina, focus, at kakayahang hawakan ang emosyon ay kailangan dito.”

I need to control my damn, temper. "Then you must learn to stay on focus, now let's proceed and listen to me eagerly, do you understand?" tugon nito habang seryosong nakatingin sa aking mga mata. Tumahimik na lamang ako at humugot ng malalim na buntong-hinga. Damn it! Nakakainis lang.

Si Felix naman ay napailing na lang, pinipigil ang tawa. “Focus daw,” bulong niya sa sarili. “Eh halatang hindi na siya makafocus mula pa kanina.” Tahimik pa rin si Dominic, tila wala sa wisyo habang nakatingin sa malayo. Ilang segundo na lang at baka pati salamin sa glass wall ay mabutas na ng titig niya. Si Felix naman, nakaupo sa tapat ng mesa, pero hindi mapigilang ngumisi. Sa totoo lang, aliw na aliw siya sa boss niyang ngayon lang niya nakitang ganito ka-distracted.

Walang humpay! "Loca! Nabastos lang ang banal kong pandinig!" depensa ko agad, kahit na ang totoo ay nagwawala ang sistema ko. "Hnnngh you have to get a grip! Hindi sa sandata niyang mahaba, kung hindi onto something... divert your attention or focus sa goal na magpayaman! Tapos ka na anakan, dai! 'Yung bukol lang sa 'yo ang pakay—ommph!"

Nasa gitna. Persistent. Nakakainis. Nakatitig ako sa laptop ko, pero hindi ako makafocus sa report na binubuksan ko. Ilang beses ko nang binasa ang parehong linya, pero parang wala akong naiintindihan. “Focus,” mahina kong bulong sa sarili ko.

Yung lalaking— Hinawakan ako na parang hindi ako pwedeng masira. Yung lalaking— Pinili akong protektahan kahit laban sa sarili niya. “Focus,” bulong ng boses sa utak ko. “Primary objective.” Pero hindi ako makafocus. Dahil sa mata niya. Hindi malamig. Hindi dominante. Kundi— Nasasaktan. “Stop…” mahina kong sabi. Hindi ko alam kung kanino. Sa boses?

kaylangan daw kasing ma emphasize ang hubog na kaniyang katawan. "huwag kang kabahan, Izzy. mag-focus ka lang sa goal mo. tandaan mo, maraming mata ang manunuod sa 'yo. enjoy mo lang ang moment para hindi ka mapreassure. 'yung bra mo, pakiayos mo, masyadong..."

Inabot niya iyon kay Carlo, pilit inaayos ang sarili. Focus. Aniya sa isipan. Work muna. Pero kahit anong pilit niyang magfocus. Nararamdaman niya pa rin ang presensya nito. Because he's... Too close. Too aware sa mga kilos niya, kahit ang kanyang paghinga. Tahimik na binuksan ni Carlo ang report. Ilang segundo itong nagbasa na walang kahit anong reaksyon.

paliwanag ni Amara with action pa kung paano niya inabot ang tubig. “ Ah, ganon talaga yon. Kapag nakafocus siya sa isang bagay. Wala siyang pakialam sa paligid niya. Kaya ang pagkain niya dapat ay inaabot para maaalala lang niya na kailangan niyang kumain. “ “ That’s weird, ako kahit nakafocus sa pagsusulat ko. Kahit papaano may sense pa rin ako sa paligid ko”