For The Nth Time Novels & Stories

Bulong ko kay Tripp habang nakatago kami sa likod ng kumpol ng mga drum. Tripp closed his eyes for a moment, parang nag-iisip pero maya-maya umiling din siya, "Hindi ko din alam." Pagkasabi niya non, muling umalingawngaw 'yung automated voice, "480 seconds before the third blow." "Bilisan natin. Hindi ko alam kung anong ibig sabihin niyang automated voice na yan pero hindi maganda ang kutob ko." Suhestiyon ni Nash na sinang-ayunan naman namin.

Mabuti nalang at wala pang mga taong pumupunta rito. "H-how about m-me, Hara? I still Love you, At kagaya mo napapagod na rin ako. Napapagod na rin ako na hingiin ang attention mo pero hindi ako sumusuko kasi GANON KITA KAMAHAL! Iyong tipong kahit ang sakit sakit na dito." Ani Nathan habang nakaturo sa dibdib niya

Kung magkamali ako— Hindi lang ang pinto ang magsasara. Maaaring mawala ang access namin magpakailanman. “Hintayin mo muna,” sabi ni Charm. “May nakita ako.” Napatuwid ako nang tayo. “Ano?” tanong ko. “May recurring ping tuwing labinlimang segundo.” “Saan galing?” tanong ni Sol. “Internal.” “Anong ibig sabihin?” tanong ko. “Parang may periodic authentication,” sagot ni Charm. “Hindi ito passive system. May active verification.”

"you want this right" naramdaman ko ang malambot at mainit nyang palad na unti unting hinahaplos ang tyan ko pataas kaaya naman diko maiwasang hindi manindig ang balahibo sa paghaplos na hinagawa nya habang nagkatatitigan kami sa isa't isa he stop at lumayo sya saakin "next time you try to provoke me again i will make sure you will never forget it maybe you will beg for more"

Nais kong magpanggap na parang walang naganap na usapan noong nakaraang gabi, na parang hindi ko siya muling nakita matapos ang mahabang panahon ng pagkawala niya. Ngunit sa kabila ng pilit kong pagkalimot, hindi ko magawa. Habang maingat kong inaayos ang mga nakasabit na damit sa estante, paulit-ulit na umuugong sa aking isipan ang kanyang mga sinabi: “Sa loob ng dalawang taon, hinanap kita.” Hinanap? Ako?

Niyakap nila ako nang sobrang higpit at isa-isa rin nila akong hinalikan sa labi. "Finally, matatali ka na rin namin ulit for the 2nd time..."

Ang mukhang iyon ay pambansang kayamanan, hindi dapat sinasaktan! "Anya, stop fidgeting. Lumulubog na 'yang upuan sa sobrang panginginig ng binti mo," basag ni Nathan sa katahimikan habang hindi man lang inaalis ang tingin sa cellphone niya. "Sir Nathan naman, isang oras na o! Isang oras! Baka naman nakalabas na si Lucas ng bansa sa tindi ng pagtakas niya??" reklamo ko, sabay kapit sa dibdib ko para pigilan ang nagwawalang puso ko. "At saka, bakit ba kailangang mag-antay ng isang oras? Para namang dadaan tayo sa border ng North at South Korea nito."

Paanong hindi kukunin ni Fane ang ganito kagandang gamit pagkatapos siyang patayin? "Ang galing! Gumawa tayo ng dalawang kopya nito para makapagsanay na rin si First Elder, Second Elder, Third Elder, at iba pa. Mabuti kung makakarating silang lahat sa ultimate god-level. Kailangan mauna sa iba ang ating Woods family!" masiglang tumawa si Nash habang napupuno ng pag-asa ang kanyang mata.

RHEA Thirty-six hours. Ngayon, thirty-four na lang. Parang may invisible timer na tumatakbo sa likod ng isip ko habang nakatitig ako sa cascading data sa screen. Hindi na lang ito tungkol sa pagtatago. Hindi na rin tungkol sa survival. Ito na yung moment na kailangan naming umatake. “Model,” sabi ko. > Present. “Simulan na natin.”

tanong ni Nate. "No, dear. Once is enough!" Kumindat pa siya. Bumihis si Greta at agad siyang binayaran ni Nate. Napatitig siya sa wall clock. It is almost 3 in the morning. Hindi niya namalayan ang oras dahil sa kanilang mainit na p********k ni Nate. Nagpaalam siya kay Nate na gusto pa ng isa pang round. Bakas sa mukha ng lalaki na hindi ito nasiyahan sa pagdecline niya ng offer nito na isa pang round.