Forbidden Quest Novels & Stories

Mungkahi ni Harold Corpuz. "Oo." Tumango si Jett Ejercito. Apocalypse Forbidden Land, ito ay isang lugar kung saan walang sinuman ang kuwalipikadong pumunta ng basta-basta. Maliban sa mga pinuno ng apat na gate at tatlong bulwagan, sinumang lilitaw sa kalooban ay pagbabarilin hanggang mamatay. Ito ang unang tuntunin ng Apocalypse. Walang sinuman nangahas na labagin ito, dahil dito Sa likod ng mga alituntunin ay ang dugo ng hindi mabilang na mga taong mausisa.

“Pero alam mo? It takes two to tango. Kung kaya mong gawin sa akin ang ginawa mo? Mas lalo kong kayang gawin yun sa iyo! And you won't know what hit you! Think about that!” Araw ng Linggo, nagsimba kaming apat kasama si Ate Rose. Hindi ko pa rin kinakausap si Trevor. “Nagsisimba pa! Ang laki naman ng kasalanan sa akin. At higit sa lahat, he broke one of the Ten Commandments, 'Thou shall not commit adultery'.

“Kung dadahan-dahanin mo ang pagpasok at lalagyan mo ng maraming laway, bakit hindi? Kasya nga ang kalabasa, ’yan pa kaya?” Ngumisi si Clifford madilim, mapanganib, puno ng libog ng isang hayop. “Bad news, baby. I'm not a gentleman in bed. I'm a fucking monster. I fuck hard, doggy kung doggy. And if I fuck you, I won't stop until I mark your pussy and fill it with my hot semen. Lalangoy ka sa t***d ko.”

Pero kailangan niyang mapatunayan na disidido siyang pasukin ano mang klaseng trabaho iyon. “S–sa Dream Fortress, Cat. Tiyak nandoon ang sagot sa problema mo.” DREAM FORTRESS, isang ekslusibo at confidential na muog na nagsisilbing takbuhan ng mga lalaking nangangailangan ng panandaliang aliw. Ang mismong fortress ay nakatayo sa pusod ng isang liblib at masukal na kagubatan. Kasing-laki niyon ang Spis Castle ng Slovakia ayon sa nagpapalaganap ng kuwento tungkol sa misteryo ng Dream Fortress.

He already started a war. Kinabukasan we prepared a ceremony. Pinacrimate ko ang kanyang katawan. " I promise hindi ko hahayaan na mayroong mangyari sa anak natin" " My Queen walang nadatnan ang mga tauhan natin sa hideout ni Shadow" " This is the second time na nakatakas siya. Huwag kayong tumigil hanggat hindi niyo siya nahuhuli. Pakilusin niyo lahat ng mga pillars. Sabihin mo sa kanila they're job is hunt Shadow"

Hindi ako Santa Claus para tumulong sa kahit sinong estrangherong makakasalubong ko. Pero may isang bagay sa kanya na nagpaalala sa akin ng isang bagay—ng pakiramdam ng pagkawala. Tumingala ako, napabuntong-hininga. "Nothing in this world is free," mahinang sabi ko. "If I help you… what will you give me in return?" Nanlaki ang mata niya. "A-Anong kapalit?" tanong niya, halatang naguguluhan.

“What is this?” “A letter of recommendation,” mabilis na paliwanag ng kanyang ina, inilagay iyon sa palad niya. “For the Ravenhart Group. They’re based in the Philippines. You can make a fresh start there, away from these judging eyes. They owe me a favor, if you present this, they may grant you work, enough to stand on your own feet again. Enough to begin again.” Amariz’s chest tightened. She shook her head, trembling. “Mother… if Father finds out—”

biglang sabi ni Apple "Ha?" "Hakdog," Sabi ni Apple sabay tawa. "Gaga, ang lalim kasi ng iniisip mo kaya ko yon nasabi." "Ah" "Something's bothering you. Sige na. Mag kwento ka na," sabi naman ni Athena "Wala," deny ko "Samin ka pa maglilihim, talaga ba?" "Fine. I feel weird kanina," pag simula ko "Hmm? Anong nangyari?" Tanong ni Apple

May mga bagay na hindi mo sinasabi—not because they aren’t real, and definitely not because they don’t matter, but because the moment you give them a voice, you lose the ability to control what comes after. Words have a way of making things permanent, of turning something you can still deny into something you’re forced to face. And right now, standing just a few steps away from Adrian Del Rosario, I could feel every unsaid word pressing in on us, filling the space between us with a tension that was too heavy to ignore but too dangerous to acknowledge.

Nagtago si Christian sa isang puno di-kalayuan sa kaniya para hindi siya makita ng mga ito. Base sa pakikipag-usap nito sa binata, halatang close ang dalawa. Nagtatawanan sila, kitang-kita ni Christian ang kasiyahan sa mukha ni Luisa. Bigla siyang nakaramdam ng kirot sa dibdib sa nakita. Hindi lang pala close, close na close sila. Biglang may inilabas ang lalaki sa bulsa ng suot na pantalon. Isang parihabang kahon iyon. Panigurado, bracelet ang laman niyon. Mamahaling bracelet. Hindi na nakapagtataka dahil ang mga estudyante rito sa Wirland University ay mayayaman.