Fortune Novels & Stories

at tumayo naman kami para bumilog at tiyaka umupo. “Kung makikita niyo, may mga bonfire tayong papaliparin. Sa loob ng bonfire ay may papel na white, blue at red. Susulatan niyo ‘yung white paper para sa anumang wish niyo or anything na thankful kayo. Sa blue naman, you can write a letter to anyone basta positive lang okay? Sa red naman, if you have a person na kinagagalitan or kinaiinisan, you can write a letter for them. If gusto mo naman mag-sorry, sige lang. Ito ang key terms ha? White for wish or blessing that you thank for. Blue for a letter to your love one. Red for forgiveness and angriness letter. Got it?” at nagsi-tanguan naman ang bawat isa.

Ano kayang problema ng isang iyon? ---#HIOR---

“H-hindi naman sa ganon. Ikaw lang naman ang inaalala ko. Baka kasi masira ang reputasyon mo dahil sa isang hamak na katulong lamang ang pinakasalan mo.” “The h*ll I care, sa sasabihin ng iba. Hindi ko kailangan ang approval nila.Huwag mong maliitin ang sarili mo Alexa, ikaw ang napiling babae ni Lolo Marcus para sa akin at isa lang ang ibig sabihin no’n,espesyal ka at iyon lang ang mahalaga at hindi ang opinyon ng iba.”

Gano ba siya kakapal para biglaan lamang angkinin ang anak ko at pagbantaan pa ako? I can't see the man I once loved... His attitude is now different from before, he's so rude and unpredictable compared to the guy I knew for months. He's so sweet back then and so gentleman but now it was gone. The Neon I faced today seems cold, distant and dangerous, my instinct told me to avoid him because I can sense something is not right.

punong-puno ng galit, pagnanasa at walang pagsisisi. He moved ruthlessly and made sure his every thrust are cruel. Hindi ko mapigilang mapaluha. I tried closing my eyes pero he reminded me in the worse possible way na dapat kong sundin kong ano man ang gusto niya dahil kong hindi buhay ni Devin ang nakataya.

sagot ni Vien bago sinulyapan si Kz na nanatiling nakakunot noo habang nakatingin nakikinig sa usapan. "Hindi ko alam kung ipagpapasalamat kung gifted ako o dapat ko bang isipin na kamalasan to,, kaya lang naman ako narito dahil sinama ako ni Kz,, tapos isasama niyo ko ngayon sa guerra, gayong walang katiyakan kung makakabalik ba ako ng buhay o malamig na bangkay. " naka nguso pang reklamo ni Belle.

Panay naman ang paglundag ng dalaga habang inaabot ang kamay ng pilyong binata pero kahit anong talon o lundag pa ang gawin niya ay sadyang matangkad talaga ito sa kaniya at hindi niya kayang abutin. "Ano na? bilisan mo naman dahil nangangalay na ako," nakangiwing turan niya sa dalaga. Sa kakalundag nito ay bigla naman niya natapakan ang isang paa ng binata, dahilan para mabigla ito at mabitawan ang hawak niyang napkin. Tipong pupulutin sana ng dalaga ang gamit niyang iyon pero nagkataon namang napayuko rin si Aziz upang damputin din yung napkin, pero sa kasamaang palad ay nagkauntugan silang dalawa ng ulo. Sa lakas ng pagkakatama niya sa ulo ng dalaga ay bigla siya nakaramdam ng panghihilo

Nagulat ako ng bigla niyang iniabot sa akin ang phone na hawak niya, bukas na ang screen niyon at litrato ko mismo ang makikita. 'Di na ako nagdalawang isip pa, kinuha ko iyon mula sa kanya, mabilis ko namang pinindot ang overflow menu icon na nasa tabi ng screen, hinanap ko ang word na delete pero napakunot ang noo ko ng mapansin na ibang language ang lumabas. Napatingin ako sa kanya pero ngumiti lang siya, muli akong napakagat labi at sinubukang pumili sa mga iyon. Anim na words lang ang nakalagay doon, meridio, diagráfo, epexergasia, leptoméries, orizetai os at perissótero. Pero dahil sa D nagsisimula ang salitang delete, diagráfo ang pinili ko. Wala feeling ko lang na 'yun ang delete e.

Hindi ko naman masydong kita kung may tao kasi may kurtina naman. Impossible namang maakyat itong kwarto ko e ang taas nito. Tumayo ako at dahang-dahang pinuntahan ang sliding window. Kahit na kinakabahan ay nag patuloy parin ako. Hinawi ko ang kurtina sa sliding window at nakitang may lalaking nakatayo dun. The hell is he doing here at this hour.

alive. ***