Freeing Novels & Stories

Just this once. "Don't worry. I'm ready to leave. Nakikita ko din namang masaya ka kahit wala ako sa tabi mo. Nagagawa mo nang ngumiti at tumawa kahit hindi ako nakikita. Nagagawa mo yun na parang wala ako sa isip mo. Pero masaya 'ko para sayo. Masaya din ako dahil sa wakas, malaya na 'ko. I'm free from guilt that has been haunting me for three long years." Yes. That was three... long... years.

payo pa nito patuloy na hinagod ang likod niya habang nakatingin naman siya sa kawalan. "Kung natuloy ang kasal pero alam mo namang ayaw ka kasama, gagawin niya lang ang tumakas ng paulit-ulit kaya hindi maiiwasang mangyari na mapunta siya ulit sa mas masasamang tao, kaya tama lang din anak, you just made a right decision." Bumitaw ito sa kanya at hinawakan ang magkabilang pisngi niya. "Always remember that setting someone free isn't kind of torture it's a freewill kung anong makakabuti."

Wala na man sila sa tabi ko, all the things they taught me will remain in my heart. Sa pagtatapos ng awitin kong 'to, I'm freeing everything. Lahat ng sakit, lungkot, at hirap na dinanas ko, I going to free all of it. Pinapalaya ko na ang sarili ko. I surrendered myself, at tatanggapin ang lahat. All that has happened to me, I accept all of it without second thoughts, or any hesitations. I will not back out. Sobra na akong maraming lungkot na napagdaanan. Maybe it's time for me to be truthful, and to be happy.

Hindi ko na napigilan ang luhang gusto ng umagos. "I setting u free from now on kyle, Ur free now, Nakawala kana sa madilim mong buhay, I finally letting u go, I finally accept na kailn man ay hindi ko mo ako mamahalin" ngumiti ako habang sunod sunod umagos ang luha ko habang nakatingin sa kanya na nanatili ang mga mata sa annulment paper

"Sige po, Mama, pero ma-late ako dahil may interview po ako ngayon. Sandali pa silang nag usap mag-ina bago tuluyang magpaalam si Freya dahil kailangan na n'yang umalis. Nang makarating si Freya sa kanilang opisina ay hindi na s'ya nag sayang pa ng oras at agad nang dumeretso sa opisina ng kanilang Manager upang magpasa ng resignation na s'yang ikinagulat ng kanyang manager. Sinubukan pa s'ya nitong pigilin ngunit buo na ang desisyon ni Freya at isa pa ay may chance na s'yang magkapag-apply sa pangarap n'yang kumpanya kaya hindi n'ya sasayangin ang chance na ito.

iritadong sagot ko. "Wala naman. Itabi mo na yang limang piso mo. I like it this way, Armani. Yung may natitira kang utang na loob sa akin," bungisngis muli ng binata. "Kalimutan mo na lang yung frosty na iyon, Benjo."

“Opo, nakita ko ang sobrang mixture at inilagay ko sa ref for bargain sale.” “Baliw ka ba? Wala tayong bargain sale ng patties! Lahat ng mixture ay dapat sakto lang kasi limited ang space ng freezer! Priority natin ang ibang processed meat kaya iyon ang mas maraming release. At paano mo ipapaliwanag ang kuha sa CCTV?”

Ngunit heto at nakaupo pa rin ako sa isang tabi at walang planong lumabas sa silid na kinaroroonan ko habang yakap-yakap ko lamang ang aking mga tuhod –para akong nakakulong sa isang rehas ng kawalan. I can't feel anything, I felt numb all over my body, I can't move… my heart and mind are already shutdown –para akong walang buhay, a human vegetable… parang nanumbalik ako sa limang taong gulang na ako. But then I could hear a voice in my mind shouting, “I want to be release!” –Yeah, I want to be release from this misery I am feeling, right now. Can someone help me? Help me please…

Desperada lang. "Hindi ba masyadong mahal iyong bahay na lilipatan namin? Baka hindi kaya ng bulsa ko," pabiro niyang tanong. "Safe and free." "Talaga? May libre pa pala ngayon." Nakangiti niyang komento. "You'll eventually be an Andromida, you're going to have access in everything you want and that's for free," may halong angas na pahayag ng binatang nagmamaneho.

yung mga ala-ala, yung mga bagay na palagi naming ginagawa, yung mga pinupuntahan namin, yung mga pangarap naming dalawa na akala ko sabay naming aabutin akala ba nila ganun yun kadaling kalimutan? "Azh it doesn't matter how hard the shit is! how deep and terrible it feels because keeping that shit locked inside you will always feels so much worse than letting it out! " sermon ni Xy sa'kin habang inaayos ang mga kalat sa sahig, wala rin akong ganang maglinis sa ngayon. I love the idea how she tried to convince me na mag move on, to let go of this fvcking feelings. I also really want to! but I— I just can't.