Friend Passed Away Quotes นิยาย & เรื่องราว

Silang dalawa ang pinaka- friendly sa aming magbabarkada. Kunsabagay, it's been two years na rin naman since namatay si Marian, siguro naman at nakapag move on na siya. Kasi bilang kaibigan niya. Wala na akong ibang hinangad kundi ang maging masaya siya. Sana mahanap na niya 'yong real happiness, na naudlot nang biglang mamatay ang ex niya. Hindi ko na lamang na binigyan pa masyado nang pansin ang naging post ni Faye. Kaya nagpatuloy ako sa pagscroll.

“Masaya ako na nariyan ang mga matalik kong kaibigan na si Seneca at Oxford, kaya naman kung maari wag mong ilayo ang loob mo sa kanila. Maasahan sila. Tapat sila sa pamilya natin. At kung sakali man dumating ang panahon na kailangan mong lumabas sa lugar na ito, sana makahanap ka ng kagaya nila. Mahirap ang buhay kapag mag-isa, ngunit kapag may mga kaibigan ka, kahit paano nariyan sila para makinig sayo. Ngunit hindi naman tayo yung tipo ng mga taong nagrereklamo sa mga kinakaharap nating problema, ngunit sa mundong ito kailanga parin natin ng kaibigan, Gabriel.” @DeathWish [HER RETURN 2024]

They respect people who visits their loved ones to reminisce the memories when they’re still breathing. “Gio, bakit ganun?” mahina niyang sambit at hinaplos ang pangalan nito. “It’s been three years but it still hurts me knowing you’re now really gone. Knowing you’re not here with me anymore. Masyado namang seloso si Lord para ipagdamot ka niya sa ‘kin nang ganito kaaga. Ni hindi ko man lang nasabi sa ‘yo at napairama kung ano ang nararamdaman ko para sa ‘yo.

“Seryoso ka? Hindi mo pinahahalagahan ang buhay mo, habang ang ibang tao ay nais na mabuhay at nais na mabuhay din ang kanilang mga mahal sa buhay? Damn, anong sakit mo sa ulo? Sabog ka ba?” "We have no choice but to accept our faith. We're all gonna die anyway, today or tomorrow. It will be the same." Dagdag pa niya, at naphawak nalang ako sa baywang ko at nagbuntong-hininga. Fudge it, relax. "Duwag." Iyon lang ang sinabi ko sa kanya, at bumalik ako sa pagpapayo sa ibang kasama ko na ayaw mamatay ngayong gabi.

Pagkaraan ng ilang segundo ay muli ring nagsalita si Caden. “A short pain is better than a lifetime of suffering.” At pagkatapos noon ay agad nitong pinatay ang tawag. Tunay ngang walang mas malupit kaysa sa paghihiwalay ng dalawang taong mahal ang isa’t isa habang buhay at kamatayan ang nakataya... ---

She was about to turn when I held her hands. "Thank you," I said, "for being there for me, Kris." "No worries, I'm your friend." She took the moment to hug me. " No matter what happens, I'll be right here...beside you." Why does everything have an end? Katulad ng buhay ni papa. He didn't last, he didn't see me smiling while walking down the aisle. My dad...that I was once thought of as cruel than the world. But deep inside, his love is like tears while walking through the rain. Invisible.

I cursed, one police immediately run outside. "Don't fucking close your eyes Eli. Let's wait for the ambulance, hang in there Eli. Please, please!" Halos tumutulo na ang mga luha ko sa mukha niya, holding her hands tightly. "Whatever happens I am with you, Adi." That is her last words, her hands just slipped into my hands. No! My friend just died in my hands! Not Eli, please! Not my friend, my friend. I cried and cried, then I remembered Adam. I looked at him he was looking at us, shocked and looking apologetic to us.

"Did we do something wrong again, boss? Sinusunod na po namin ang lahat ng mga inuutos nila sa amin. Ano pa po ba ang gusto niyo? Halos wala na kaming tulog. Pinagdadamutan pa nila kami ng pagkain. Balak niyo ba kaming patayin?!” Umiling si Miss Quinn. "Death is an easy route for escape, Vida. Hindi matutuwa ang kaibigan ko kung mamamatay kayo agad." Kumunot agad ang noo ni Vida. “Kaibigan?"

naluluha na namang saad niya. Hinawakan ni Nadia ang kaniyang kamay. "Hindi ko alam ang sasabihin ko kasi nasasaktan din ako sa pagkawala ni Felip, our friend. Masakit tanggapin, pero sana ay tahimik na siya sa afterlife." Tumango naman si Thyra at niyakap si Nadia. "Huwag mo kaming iiwan, ha?" Hinampas naman ni Nadia ang likod niya.

I remember how me and my friends, Cha and Ae cried in front of her casket. There, she lied lifeless. Still smiling even if everything is already over for her. Siguro masaya na siya sa kabilang buhay. Imagine the pain she's going through, fighting her sickness and for the love of her life. Ang hirap noon para sa kaniyang magulang at kapatid. Paano pa kaya sa akin? She's my cousin and best friend for pete's sake! Siya lang ang pinagsasandalan ko ng mga problema noong mga oras na gusto ko ng sumuko pero siya ang tuluyang nawala sa tabi ko.