Frowns In Tagalog Novels & Stories

biglang sabi niya “Sorry? Para saan?” Takang tanong nito “K- kasi pinag isipan kita ng masama kuya. Sorry talaga ang sama kong kapatid.” Wika niyang halos pigain ang kanyang mga mata nang sa ganon ay may lumabas na kahit konting luha para kaawaan siya nito “Pinag isipan ng masama? Pwede bang ipaliwanag mo nga ng maayos sumasakit ang ulo ko sayo ehh.”

"What's with your face then?" I grimaced more. "Podrażnienie," I whispered in Polish. That means 'irritation' in English. "What's wrong with you, really?" Javion impatiently asked. Hindi ko siya pinansin. "That would be seven thousand five hundred ang sixty seven, ma'am," the cashier announced. I forced a smile and hand her my black credit card pero akmang kukunin na iyon ng babae ng bigla siyang abutan ng cash ni Javion.

tawag ko He bore his eyes at me. Staring deeply at me. His eyes shows different emotions until it went blank. He looked away again and it irritates me. "Ace what's wrong?!" mariing tanong ko Hindi sya sumagot at nanatiling nakatingin sa labas. Hindi ako nakatiis at hinila ang braso nya. "What are you doing!" he frowned "What's wrong!?" pangungulit ko "Nothing," I sighed and let go of his arm. Hindi na ako umimik pa at tumingin na lang din sa labas. Traffic kaya siguradong gabi na kami makakauwi. Nawala din ako sa mood kaya tumahik na lang ako.

Bakit namaos yata siya? "I'm so sorry again," sabi ko ulit at kinuha ang pera pati na ang payong na nabitiwan ko. Nakayuko ako sa kan'ya at handa na sanang umalis sa harapan niya nang hinawakan niya ang braso ko. Ang init ng kamay niya at kakaiba rin ang hatid nitong pagkakahawak niya. May kakaiba. Nang tiningnan ko siya ay parang tumigil ang mundo at bahagyang gumalaw ang mga mapupungay niyang mata. Bakit ko 'to nararamdaman?

Alam niyang hindi na dapat siya nagtanong patungkol dito. Napakurap na lamang siya nang muli itong lumingon sa kanya. Tinaasan siya nito ng kilay. “Ayos lang naman, friend,” may katapatang-loob nitong saad. [ katapatang-loob - confident ] Naguguluhan siya sa naging sagot nito. Ayos lang? “A-Ano’ng ibig mong s-sabihin noong . . .”

I stated while shaking my head repeatedly and tears streaming down my cheeks. --- Terms used: -Rine, dine: same with roon and dito -Ike: Ikaw ay -palusong/pauwi: pabayan -paahon: pauwi na ng bahay

KINABUKASAN, Pagmulat ni Leigh ng kanyang mga mata laking gulat niya nang makita niya ang malalambing, cute at pamilyar na mga mukha sa pagdilat ng kanyang mga mata. Anong ginagawa nila rito? "Mommy! Si Ate Leigh gising na!" sigaw ni SaJun.

I'm sorry (deep voice) "alam mobang gusto ko sa mababait na lalaki sayang ang gwapo mo panaman. ang gwapo ng kilay mo ang tangos ng ilong mo yung labi mo pa heart shape tapos ang ganda ng mga mata mo. "your eyes are also beautiful. "siguro may gusto ka saken noh. alam mo lahat na sayo na kaya bawasan mo pagiging masungit mo paminsan minsan. saad ko at tumingin sa mga mata nito dahil napaka sarap pag masdan nito hanggang sa hindi kona napigilan na ito'y halikan sa pag halik ko sakanya ay agad nakung napabagsak sa balikat nito at nakatulog na.

Agad na nawala ang ngiti sa labi niya at naging poker face na naman siya. "See, lagi kang naka frowning face. Like this" ginaya ko ang nakabusangot niyang mukha. "Hey, kahit nakabusangot ako I know na gwapo pa rin ako at hindi ganyan ang mukha ko" proud nitong sabi. "At sinong nagsabi sayo niyan?"

biglang banggit nito. "H-ha? Wala naman. Okay naman kami. Friends." Sabay iwas ko at tago ang ngiti. "Friends? Friends lang ba talaga?" usisa nitong may kasamang nakakalokang ngiti. "Friends lang kami." pag-uulit ko.