Funny Aging Quotes Novels & Stories

sabi niyang dumilim ang mukha. "Kung sabagay bata ka nga pala...pagkalipas ng limang taon hindi ka pa rin ganoon ka tanda! At ako nasa forties na ako non!" mariing sabi nito na tumalikod na at tuluyang lumabas ng kwarto.

Kaya nga I always told him and Mamita na hindi dapat sobrang i-spoiled ang mga bata. "Old? I'm not old," pagtanggi niya sa sinabi ko. I chuckled. Hindi pa naman talaga sobrang matanda si Dad. Nasa early fifty's pa lang siya. So, malayo pa siya sa pagiging Senior citizens. "Okay. Nagkaka-edad is the right term," pagbawi ko sa sinabi ko. Kahit na alam kong parehas rin naman ang meaning. Inakbayan ako ng Daddy. "Pwedi narin..." na para bang nag-iisip kong pwedi na.

Faking her smile para mas kapani-paniwala ang kanilang palusot. Ngayon ay nakangiting binalingan ni Mr. Parker ang kanyang anak. Napakamot pa ito sa kanyang ulo. Buti nalang at mukhang naniwala ito agad sa palusot ng dalawa. "Why not hija? I'm getting older. Gusto ko namang makita ang mga apo ko bago ako magka alzheimers." Sambit ni Mr. Parker na tila mukha pa itong masaya habang binabanggit ang salitang 'mga apo'.

He then opened his eyes. "You don't like it? I'll shave it right away." Umiling ako. "No, Anzo. It suits you well. You look old." His brows shot up. "You look old huh. Am I that old?" I chuckled. "You misunderstood. I mean you look matured. Yep. That's the right word... sugar daddy." He smirked at my words. I bit my lips and try hard not to laugh. But shit, he's making one hella face. That's when I can't hide my laugh anymore. I even shed a tear.

pagbabanta niya na tila nasagi ang kanyang pride ng mapag usapan ang kanyang edad. Hindi ko mapaigilan ang mapangiti. Marunong rin palang mairita ang isang gwapong Mr. Gray kapag pinag uusapan na ang edad nito. "Are you laughing at me? Huh! I'm not kidding. You'd better prepare yourself, Ivana." At bago pa man ako makasagot ay sakop na niya ang labi ko.

"Haha! Don't worry, I won't bother him—I mean her just like this morning. I'll try to be patient enough, pero kasi—I'll be turning 40 soon and my Dad is using that as a reason to pressure every I have cells in my body," "Life starts at 40 sabi nila, malay mo naman pagtungtong mo ng 40 ay bigla siyang dumating," "You know—your words give me hope. I'm thankful I get to meet you. Even hindi na tayo magkita after this— I want to stay friends with you,"

Faking her smile para mas kapani-paniwala ang kanilang palusot. Ngayon ay nakangiting binalingan ni Mr. Parker ang kanyang anak. Napakamot pa ito sa kanyang ulo. Buti nalang at mukhang naniwala ito agad sa sinabi ng dalawa. "Why not hija? I'm getting older. Gusto ko namang makita ang mga apo ko bago ako magka alzheimers." Sambit ni Mr. Parker na tila mukha pa itong masaya habang binabanggit ang salitang 'mga apo'.

Maligayang bati ko sa kanila nang makalabas na sila sa kanilang kotse. My grandparents are on their seventies na. Going eighty, I think? Hindi kasi nila masiyadong pinag-uusapan ang mga edad-edad na 'yan. They say, age is just a number daw and never gawing basehan sa katandaan ng isang tao. Taray ng grandparents ko, 'di ba?

Sinabi ni Charlie sa seryosong tono, “Tinulungan mo ako, kaya binabalik ko lang ang pabor. Inumin mo ang pill na ito, at mapapahaba nito ang buhay mo ng sampung taon.” Kahit na walang ideya ang elder kung ano ang Rejuvenating Pill, paulit-ulit siyang tumango sa sabik. Itinapon niya ang kanyang tungkod at mabagal na lumuhod bago niya itinaas ang kanyang mga kamay sa itaas ng kanyang ulo.

“Kahit naman malaki ang agwat ng edad natin ay hindi ka pa rin naman mukhang 40.” “What?” gulat na sabi niya kaya naman ngumiti at tumango ako. Ngunit pinitik niya lang ako ulit sa noo. “Hindi talaga ako magmumukhang 40 dahil hindi pa naman ako kwarenta!”