Funny Quotes On Sleep Novels & Stories

tanong niya, mababa ang tono. “Hindi po ba?” “No,” sagot niya. “Actually, I didn’t sleep much either.” “Bakit po?” Tumingin siya sa labas ng bintana. “Maybe because someone was snoring softly across the room.” Napaawang ang bibig ko. “Ha?! Hindi po ako nag—” Ngumiti siya, may bahagyang tawa. “Relax. I’m kidding.” Pero halatang hindi naman siya ganun ka-joke type, kaya mas lalo lang akong namula.

Lumapit siya, "Nagkaroon ka na naman ba ng bangungot?" Matagal nang hindi binabangungot si Cosmo, pero madalas siyang managinip. Matamlay nitong sagot, "Siguro." Hinimok siya ni Eloise, "Kung hindi ka nakatulog nang maayos, bumawi ka na lang ng pahinga. Hindi naman kailangang madaliin ang trabaho." Ngumiti si Cosmo nang bahagya, "Ikaw, maganda ang tulog mo kagabi kasi hindi ka rito natulog?"

Iritang saad ko sabay inirapan pa sya. "Okay, sabi mo eh." Natatawang sabi nito. "Joke nga lang yun bwes*t!" Nakakainis ang baklang to! "Oo na nga, manahimik ka na. Mabuti pang matulog ka na lang ulit, mukhang puyat ka yata eh, anlaki ng eyebags mo oh." May halong pang aasar nitong wika. Pano ba naman ako makakatulog kagabi eh, katabi ko sya!

Narinig ko siyang tumawa pagkatapos ko iyong sabihin, well nit bad, his laugh sounds good to my ears. " Ikaw, bakit gising ka pa?" I don't but, bigla nalang lumabas sabibig ko ang mga salitang yun. Nahiga ulit ako at tumitig sa kisame ng jwarto habang hinihintay ang sagot niya. [ I can't sleep.] Woah, what a coincedence. "Me,too. I can't sleep." [Why?] Natigilan ako sa tanong niya at naalala kung ano nga ba ang dahilin at hindi ako makatulog. Fvck you, this is all you fault, stvpid.

“What? Why?” “Nagpuyat ka ‘no?” “Yeah?” “Mas maputla ka pa kaysa sa nakasanayan tapos mas maitim ‘yang undereyes mo.” “Oh. So you noticed,” bahagya siyang natawa at napakamot sa batok. “Anong oras ka natulog?” “I only had two hours of sleep.” “Ano?! Bakit?!” “Don’t yell, please. My ears are extra-sensitive today.”

“I went to sleep after 3 am, love, don’t be noisy. Antok pa ko…” Agad namang namula si Atanasha at bahagyang kinilig sa noses bata na pagsasalita ni Red. Hinayaan niya na lamang itong matulog dahil mukhang pagod na pago din talaga ito sa trabaho. Naramdaman ni Atanasha ang pag taas ng kamay nito sa kaniyang dibdib kaya marahan niya itong ibinaba ngunit ikinagulat niya ng bigla na namang bumalik nag kamay ni Red sa kaniyang dibdib. “Hoy! Didn’t you say you were sleeping! Where are you touching?!” Sigaw ni Atanasha.

“Gising. Tirik pa ang araw. Pwede ka na tumigil sa panaginip mo.” Naglalakad si Quincy sa tabi ni Nolan habang papunta silang dalawa sa administrative department. Tiningnan niya si Nolan, na parang sobrang tahimik ngayong araw, at tinanong, “Mr. Goldmann, hindi ba maganda ang tulog mo kagabi?” Inangat ni Nolan ang kamay niya para luwagan ang tie niya at nanghihinayang na sinabing, “Hindi sa hindi maayos ang tulog ko kagabi, kundi hindi ako nakatulog kagabi.”

Sunod naman niyang narinig ang paghikab nito. "Oh sorry, did I interrupt your sleep?" Tanong niya rito habang nakangiti. "Medyo... " Tumatawang sagot naman nito sa kabilang linya at pagkatapos ay muli na naman niyang narinig ang paghikab nito sa pangalawang pagkakataon. Puyat siguro ito kagabi isa pa ay baka maaga itong umalis kanina kaya ngayon lamang ito bumabawi ng tulog at bigla naman siyang nakunsensiya dahil dito.

Turo nito sa kwartong nasa loob ng opisina nito. “Hoy, anong matutulog? Kay aga-aga, matutulog? Sayang ng oras!” Singhal niya rito. “Hindi kasi ako nakatulog kagabi. Sige na, samahan mo na ‘ko,” nagmamakaawa na ito sa kanya. “Basta tulog lang, ah?” paninigurado niya. “Ewan, hindi ko maipapangako,” pilyong sambit nito.

Kung ganoon, kakailanganin ko talaga siya in the future. “Can you stop laughing now, Aria!?” may awtoridad sa boses niya nang itanong iyon kaya nahinto ako ngunit hindi nawala sa akin ang isang ngisi. Inis na inis na naman siya, asar talo talaga ang isang ‘to. Mayabang lang talaga siya, pero isip bata pa rin. “K.” simple kong sagot at inirapan pa siya. “But to tell you honestly, I don’t sleep, Mr. Nightmare… Kaya wala kang kwenta sa buhay ko.”