Gamot Sa Sakit Sa Puson 소설 & 이야기

Maingat niyang pinahiran ng gamot ang namamagang pisngi…Agad na pumasok ang malamig at preskong pakiramdam sa balat, kaya naramdaman agad ni Amanda ang pagbaba ng kirot. Napakabilis ng epekto ng gamot sa sakit. Kaya naman sumuko na siya sa pagpupumiglas. Tahimik siyang naupo sa ibabaw nito habang hinahayaan itong maglagay ng gamot. Yumuko si Jonathan at buong-pusong itinuon ang pansin sa paggagamot…Ang mga mata nitong nakatitig sa kanya ay seryoso at malalim, kaya naman kusa nang uminit ang magkabilang pisngi niya.

I let out a heavy sigh, “anong gamot sa sakit ng puson?” I heard her cough on the other line, tapos biglang tumahimik, kaya tiningnan ko ang aking cellphone kasi baka pinatay niya, pero nandoon pa naman siya. “Anong sinabi mo?” “Sabi ko, anong gamot sa masakit na puson?” Pag-ulit ko. “Pvtangina! Inulit pa talaga,” she muttered the curse, and my lips twisted. She asked me what I was saying, and when I did, she cursed me.

His d-ck sprung out and it was throbbing, he rubbed the tip on my c-nt making me shiver with pleasure. "Haaa..." Sinuklay ko ang buhok ko gamit ang aking kamay. "Ang sakit na ng puson ko, Keegan." "Yeah, yeah," I moaned as I can feel the tip of his d-ck inserting in and out of my c-nt. Medyo masakit ito dahil at parang pinupunit. He grabbed both of my wrist and pinned it down the bed. His face is sweaty and I can see that he is turned on. "Let's cut the chase, Soletta."

Hindi makapaniwala ang lalaking may tattoo at ang kanyang kaibigan. "Hindi kaya? Anong gamot ang napakalakas na kaya niyang makalakad nang mabilis pagkatapos mabaril?" Sinaway ni Leon, "Ano ang alam mo? Si Master Yamamoto ang may pinakamahusay na gamot sa pagpapagaling. Ito ay higit na kahanga-hanga kaysa sa anumang ospital sa bansa!"

“Titikman kita, sa ayaw at sa gusto mo!” Malakas siyang sinampal nito dahilan kaya napahiga siyang muli sa kama. Nang pakubabawan siya nito ay muli ulit siyang sinampal ng malakas, at sinuntok siya sa sikmura kaya pakiramdam niya ay naubusan kaagad siya ng lakas dahil sa pagkamanhid ng pisngi niya at sakit ng puson niya. Nalasahan din niya ang kaunting dugo mula sa labi niya.

“Pinakiusapan ako ni Lucifer na gamutin ang sugat mo.” “Maliit lang po ito.” “Kesyo maliit o malaki, pareho lang ’yon na sumasakit, kailangang malinis, at magamot bago maimpeksyon. Madalas kung alin pa ’yong maliit na sugat, siya pang mas matindi ang kirot.” Marahan niyang dinampian ng panlinis ang palad ko pagkatapos iyong pahiran ng betadine. Hinayaan ko siyang gamutin ako. Hindi ko maiwasang magtanong sa isip kung nagamot na rin ba ang mga sugat ni Damon.

Bahagyang ngumiti si Harvey pagkatapos maalala ang kulay asul na gamot na ininom ni Naoto kanina… Ang asul na gamot ay isang espesyal na gamot na inimbento para sa sakit sa puso….

saad niya. Nanlaki naman ang mga mata ko sa sinabi niya. Nagkukunwari lang naman akong masakit ang puson kaya hindi pwedeng dalhin niya ako sa ospital dahil mabubuko ako. At isa pa, kailangan ba talagang magpa-ospital kapag may dysmenorrhea? Sinenyasan ako ni Guada na ipagpatuloy ko na lang ang pag-arte tutal ay narito naman na si Damon. Hindi ko lang inaasahan pero magagawan pa naman siguro ng paraan.

Bulong ng isang bahagi ng isip niya. Mapait siyang napapikit. Hindi man niya aminin, iyon ang katotohanang isinisigaw ng kanyang puso, she love him so much, dahil kung hindi, ay hindi niya mararamdaman ang ganoong katinding sakit. She love him that's why it hurts. "Mama heto na po ang mga gamot, sabi ni nana Rosa, iyan daw po ang kailangan sa sugat ni Papa."

Lumabas ako ng banyo na sapo sapo ang aking puson. "Anong nangyare sayo!? Sumasakit parin ba tiyan mo? O baka naman inaartehan mo lang ako. "Hindi po sir, masakit po talaga ang puson ko dumating po ngayon ang buwanang dalaw ko. Ouch! a... Ang sakit!!! pagkukunwari ko, at may paluhod luhod pa ako, sana umepekto sa kumag na ito ang pag acting ko.