Bakit May Butas Ang Donut Novels & Stories

sagot ko sa kaniya. Lumapit naman sa akin ang isa ko pang kaibigan na si Donato. “Ano ‘yan, bro?” tanong niya habang nakatingin sa banana pancake na bigay ni Janessa. “Parang masarap ah,” duktong pa niya. “Banana pancake, gawa ng bagong asawa niya,” biro pa rin ni Anastacio kaya binabalibag ko na siya ng karton na nadampot ko. “Gago ka talaga!”

I'm hungry and I want to eat. "I'm not suplada, I just hate playboys like you." I took a bite on the chocolate donut I'm holding. "Mga kagaya niyo kasi ang toxic sa lipunan." His smile faded. "So... you hate me?" Lumunok ako at muling kumagat sa donut.

Para akong bata na excited mabuksan ang mga pinamili niya para sa akin. And he was right. It's my favorite baked moon cheese Japanese cake. And there's more: a box of chocolate cringles, a box of crispy crème donuts, and a variety of sushi. "Yum!" Unang kagat ko sa glazed donut. Nagkasya sa bibig ko ang kabuuan nito at napakurap akong pinagmasdan siya. Napailing siya at bahagyang nakangiti sa akin. Isinandal na niya ang katawan sa counter top ng lababo habang hinihintay niyang kumulo ang tubig para magkape.

Pauwi na kami ngayon ni Yatco. Bago kami tuluyang umuwi, dumaan na muna kami sa KK para bumili ng donuts. Pasalubong niya na raw kina Mama at Januarius. "Naku, hindi ka na dapat nag-abala pa," turan ko pagkabayad niya sa may counter. "Wala 'yon sa 'kin. Ang mahalaga, masaya ka. Alam mo naman, kailangang s******p kay Ate," maloko niyang sambit.

"Yes po mommy. Pasalubong ko later po ha?" "Sure. What does my baby want?" "Donut mommy." masayang sabi niya kaya natawa ako maging si Nana. Paborito niya kasi talaga ang donut. Minsan kahit hindi na siya kumain ng kanin basta may donut okay na siya don. Kaya tumataba e ang hilig sa matamis na pagkain. Buti na lang din talaga at mainom naman siya ng tubig kung hindi ay baka diabetes pa ang abutin niya.

"Are you okay?" "Okay lang ako, Dante. Actually, mas okay ako ngayon. Parang ito na talaga 'yung closure na kailangan nating lahat," sabi ko habang nakasandal sa dibdib niya. "Mabuti naman. At least, wala na talagang unfinished business," bulong niya. "Akala ko ba aalis ka na? Bakit andito ka pa rin?" biro ko sa kanya. "Dante, late ka na sa meeting mo, pero bakit parang mas interesado ka pang alamin kung anong donut ang kinain ko kanina?"

Kailangan mong magpalit ng damit pambahay at kumain," sabi ni Justine. 'Gagawin ko 'yan,' sabi ni Dona na puno ng ngiti ang mukha at saka tumalikod na maglakad patungo sa kwarto niya, biglang huminto at tumalikod. him , 'Sasama ka ba sa amin sa hapunan?' Hindi inaasahan ni Justine ang ganoong tanong at umiling bilang tugon nang hindi man lang nag iisip, umasim ang mukha ni Dona at nagtanong, 'Bakit?' Kumain ka ba ng wala kami? Nilapitan siya ni Justine at sinabing, 'Sa palagay ko, mas magiging malaya ang nanay mo na kumain kasama ka kaysa kung naroroon ako.' 'Dahil? Tinatakot mo ba si nanay? Tanong niya. Napabuntong hininga si Broderick at hinimas ang ilong, ang pagtayo sa harap nitong babae

Fresh from batya ang mukong. Bigla tuloy siya nahiya sa sarili niya. Shocks! bakit ba hindi man lang muna siya naligo bago bumaba? May ibang tao nga pala dito, at wala siya sa bahay nila sa Australia. Naka pantulog pa siya, at wala man lang suot na bra! Dang! Agad na dinampot ni Zam ang laptop at cellphone na nasa table. Pero, nahihirapan ata siya dahil may yogurt at fresh milk din siyang hawak. Ano ba 'yan!

Tanong niya habang nakadungaw din doon "Bakit ganito to!" "Y-You said you want donuts" "Oo nga pero bakit ganito!?" "What? Baby It's a donuts" "I know! Pero bakit may butas Hendrix!"

Basta si Papa deri-deritso lang sa paglalakad. May isang food stall kaming nadaanan. Hanggang tingin lang naman kami ni Alena sa mga masasarap na donuts. Napansin ni Papa na nakapako ang tingin naming pareho ni Alena sa mga donuts. Nakita ko siyang dumukot sa bulsa niya at mabilis na humakbang patungo sa isang food stall at ibinili kami ng donut.