Generosity Sentence Novels & Stories

“My wealth. Mga pera ko sa bangko at mga ari-arian ko. May mga charity kayo ‘di ba. Donate it. Prioritize niyo ang mga batang inabandona. Ang mga batang hindi makapag-aral. Mga batang biktima ng karahasan at mga batang kailangan ng tahanan.” “P-Paano ka? Bakit pinamigay mo lahat ang kayamanan mo?” Ngumiti naman ako. “Magsimula ulit ako sa wala. At mayaman naman ang kapatid mo, hindi niya ako pababayaan. Kayo na bahala ni Gaia sa mga ari-arian at pera ko.” Napabuntonghininga naman si Roice. “Billions ang i-donate mo. Huwag ka mag-alala, nasa mabuting kamay ang lahat na ito.”

Napagtanto ko na ang pag-iisip sa kung ano ang maaaring mangyari ay makakabawas lamang sa kagandahan ng kung ano ang mayroon ako. One evening, as the sun painted the sky with hues of orange and gold, I turned to Sheena, my heart overflowing with gratitude. "Thank you for never giving up on us, Sheena," I whispered, my voice filled with genuine affection. "You've shown me a love that I never thought possible, and I am forever grateful for the journey we've taken together."

He is a person of a few words and he doesn't need to tell the world who he is. " Very humble man.", turan nang matanda habang nakangiti sa gesture ni Tyron. He exude power and nobility but his feet is on the ground. Hindi kagaya ng mga ibang mayayaman na palaging buhat buhat ang pangalan ng kanilang magulang just to get attention from the people. " Thank you for your support", madamdaming turan ni Joy sa dalaga pagkatapos ng kainan. Humingi ng despensa si Tyron na hindi sila magtatagal sapagkat mayroon itong importanteng meeting pagkatapos ng tanghalian.

"Instead of three I will make it five. Ladies be ready." When I was young Dad and Mom taught me how to be generous that's why I grow up being one. Lumaki akong hindi madamot. I always have my heart for the less fortunate people around me. Lumaki din akong nakikita ang magagandang gawa ng mga magulang ko. Dad and mom has always has a heart for the poor. They always helps those who are in need. We have our own foundation for the less fortunate children where every year we do celebrate special ocsasions with them.

“Hindi ko na po alam kung papaano ko pa babayaran ang kabutihan niyo sa akin.” [“Maya, ano ka ba… wala kang utang sa akin. Ang lahat nang binigay ko para sa inyo ay nararapat ninyong matanggap. J-just consider it as a blessing dahil mabuti kayong tao.”] “Maraming-maraming salamat po talaga, Don Gilberto. Kay buti po ng puso mo. Ang swerte po ni Gavin na sa dugo mo po siya nagmula.”

Sa sandaling iyon, siya ang babaeng kayang kontrolin ang eksena, parang isang karakter sa librong dati niyang binabasa. “Napansin ko rin po,” mahinahon niyang sabi, bahagyang nakangiti, “na si Mrs. Teves ay very passionate pagdating sa charity work. Taon-taon, malaki raw ang donasyon niya sa city library.” Napalingon ang Pangulo, tila naaliw. “Talaga? Parang may narinig na rin akong gano’n…”

Pinagsakob niya ang mga kamay na nakapatong sa mesa. What would one of the wealthiest person in the world want anyway? I know it’s not money. He have plenty and I heard that every year he’s giving some away. I’m curious. “Of course.” Nakangiti akong tumango. “And what would it be?” “You.”

Bumuntong hininga si Allen at sinabi, “Marianne, nag-donate ka ng sampu-sampung milyong dolyar nang ikaw lang. Marami kaming nag-aabala, pero ganito kalaking pera lang ang kaya namin. Nakakahiya talaga…” Sinabi nang nagmamadali ni Marianne, “Allen, huwag mong sabihin ito. Ang charity ay hindi lang sa kung sino ang nag-donate ng mas maraming pera, ngunit para rin ito hayaan ang maraming tao na gawin ang kaya nila. At saka, hindi sa akin ang pera na na-donate ko, at ayon ito sa kagandahang-loob ng ibang tao. Para naman sa sarili ko, katulad ko lang kayo, at kaya ko lang gumawa ng mga maliliit na kontribusyon.”

Kung ang iba ay busy na sa bembangan, kami itong busy sa pagbibilang ng tig-iisang libo. Nakakapagod rin pala ang magbilang ng maraming pera. Parang hindi pa kami nangalahati sa kabibilang. Ilang milyon naman kaya ang mga ito. Ang bigat pa naman nito kanina. Parang kaya ko ng makapagpatayo ng charity sa mga pera na ito. “Mister ko, ang mga pera na ito ay itulong na lang natin sa mga nangangailangan. Ibigay natin sa mga foundation at sa mga orphanage,” sabi ko sa kanya.

Sabi niya sa malambing ma tinig. " Ofcourse you can. What about money? You want some?" Anito "I think you better give it sa mga charity kesa sakin. You know me i am not materialistic and gastador. " Sabi pa niya kunwaring maarteng tinig. Hinaplos ng ama ang kanyang buhok. "Kaya nga proud ako sayo. Hindi kami nagkamali ng pagpapalaki sayo ng iyong ina." Sabi pa nito na maluha-luha.