Ghosted Novels & Stories

Paghindi pa kayo pupunta dito bibigyan kayo ng sinco ni ma'am Sanchez! ======= Napailing na lamang ako habang binabasa ang chat messages nila. In-exit ko na 'yong GC. Napabuntong hininga muli ako. Ano ba 'yong nakalimutan ko? Hindi ko maalala e. Ano 'yon, nakalimutan ko 'yong kinalimutan ko? Bakit parang ang tanga naman pakinggan? Tss... Di bale na nga. Scroll down ko na lang 'to, baka maalala ko lang kung ano 'yong nakalimutan ko. I stopped scrolling when I read a name, "An Lou Xue?"

Sa isang tabi, si Victor, seryoso ang mukha. “Wala pa rin tayong clear connection sa mga kasabwat niya,” sabi niya, pinindot ang tablet. “Clean ang records ng karamihan. Parang mga ghost agents.” Napahigpit ako ng hawak sa kape ko. “Impossible. Walang ‘ghost’ sa mundo namin. Kung may gumagalaw sa dilim, may bakas ‘yan. We just have to dig deeper.” Bumukas ang pinto. Si Gunter, hawak ang phone. Halatang galing sa tawag.

"Sasabihin mo lang sana kanina na gusto mo ng oras. Hindi 'yung parang ghosting na." Tumawa ako. "Ghosting agad? Eh nasa garden lang ako." Tahimik kami saglit. Tanging huni ng mga ibon at langitngit ng mga dahon ang naririnig. Tapos... marahan niya akong niyakap mula sa likod. Mainit. Komportable. Buo. "I missed you," bulong niya sa tenga ko. "Promise me, kahit busy ka sa hardin, kahit ayaw mong sagutin mga tawag ko... huwag mo akong isasara sa mundo mo."

Ambilis lumipas ng apat na araw. Parang kailan lang, para siyang timang na nangarap makita si Zyd Caiden sa personal at mayakap. Hanggang sa na-ghosting ang kaniyang ganda, sumunod ay umiyak siya ng bongga, sinama siya ng mabait niyang auntie sa ibang bansa, nakita ito sa bar, sinampal niya at hinalikan at kasunod no'n... Wala na, lahat nagulo. Hindi niya na kayang ibalik pa ang reyalidad na nasuko niya ang kabirhenan dito dahil sa alak at pumasok siya sa panibagong gulo na kasama ito.

“Noong bata pa ako, itinuro ninyo sa akin na ang tunay na tagumpay ay hindi ang pagganti sa mga nanakit sa atin, kundi ang pagpatuloy sa pagiging mabuti sa kabila ng lahat. Kung gagawin ko rin ang kanyang mga ginawa, magiging katulad ko rin siya—nagdadala ng bigat sa puso.” Mula noon, wala na kaming narinig na anumang balita tungkol kay Trixie. Ang kanyang pangalan ay dahan-dahang nawala sa mga usapan, at ang mga alaala ng kanyang presensya ay naging malabo na lamang, parang usok na natangay ng hangin. Wala na siyang pwesto sa aming isipan, wala na siyang puwang sa aming puso, at wala na siyang kapangyarihang guluhin ang kapayapaang aming binuo. Isang gabi, habang nakahiga kami sa aming sili

"I really tried my best to track him down. I called his private pilot, his bodyguards, kahit 'yung mga tinuluyan niyang hotel sa Singapore noong isang linggo, pero lahat sila ay walang alam. He ghosted all of us." "He ghosted me, G. Montero," pagwawasto ko, habang ang boses ko ay halo-halong galit at matinding sakit. "He didn't just ghost the wedding, he ghosted me. 'Yung text niya kanina... it wasn't a sweet sorry. It was a goodbye text! Napaka-unfair niya! Bakit kailangang dumaan pa sa ganitong ka-grandeng kahihiyan bago niya sabihing ayaw niya na pala?"

Saktong tapos na siya, nakita niyang alas kwatro na pala ng hapon. Napabuntong-hininga siya. Kahit busy ang araw, hindi pa rin mawala sa isip niya… Wala pa ring message si Drake. “Okay... so ghosting is now officially part of the itinerary,” bulong niya sa sarili, saka siya napahiga at niyakap ang unan. Ngayong wala na siyang ginagawa, agad niyang sinubukang tawagan si Drake. At sa wakas—open na ang linya!

Anoan lang ba kasi ying kahit minsan sa isang buwan nag pa ramdam ito at hindi ganito ang kanyang ginawa na feeling ko ay na ghosting ako. Napabuntong hininga at Kinakabahan naman na nag reply ako dito. Mag reply na lang dito kaysa ang baliwalain siya. Baka mamaya ay may dahilan naman ito kung bakit niya ginawa ang bagay na yun.

sabi ni Rufus habang nakatingin kay Alex, na napabalikwas sa sofa. “Si Jonah ay dapat na talagang mahalaga sa kanya para sa kanya upang sundan tayo tulad nito. Ang Ghosts ay nakabase sa California, ngunit sila ay may mga miyembro sa buong mundo. Siya ay masyadong abala upang makipag-away sa sinuman sa kanyang sarili maliban kung ito ay personal." Ngumiti si Alex.

" Other than that ay wala na. It was posted a day ago. Baka ito iyong asawa ni Phantom. Kaya hindi ko nalang pinagtuonan ng pansin at in-off ang phone. Halos mag alas-onse na ngunit hindi pa ako nakadama ng antok. Inis parin ako. Ngayon narealize ko kung gaano nakakadismaya iyong canceled o di-matutuloy ang plano. Being an introvert I always declined invitation to the point na nagdadahilan ako nang walang kakwenta kwenta upang maka-iwas sa gala and it is very disappointing pala.